şükela:  tümü | bugün
  • birbirini takip eden sözcüklerde aynı sesin tekrar edilmesi.
    (bkz: aliterasyon) (bkz: asonans)
  • bu sazdan üflenen nağmeler, sırrın ufûlevi vûsafâsı olan ehl-i vukuf fûsûnkârların bezediği o vâsî fûseyfisâdâ raks ve vûsûb eden vüsemâ gibi birer ûfkûhe idiler. ama fûsûs ki, üflendikçe gönüllerdeki menhûs ufûnetin ûfûl olduğu, bu fûyûz dolu, tabiî bir vüs ve vüs'at taşıyan nefesler, hangi yusuf-ı kalbîden nasıl hâsıl olur diye sanki, fusûl-ı erbaa teessûf ediyordu. üflenenler âdeta, şems'in ûfûl ettiği ufka gönderilen canlardan ibâret bir demet vüfûd idiler.
    (bkz: suskunlar)