şükela:  tümü | bugün
  • 1989 yılında 3 yıllık şark hizmeti dolayısıyla taşındıgımız, ilkokula başladıgım, 2 metre karda "kar tatili" söz konusu olmadan kirpiklerim donarak okula gidip geldigim, tüm ticari hayatın bir caddeyle sınırlı oldugu ilçemiz.

    yerde yazı yazmaya çalıştıgımız fasulyelerimiz ve cubuklarımızın tahtaların arasına girerek gözden kayboldugu ve hiçbir zaman ısınmayan okulum, annemle çarşıya çıktıgımızda çevremizde beliren hareketlilik ve bazen konuşulanları anlayamama, annemin hamal çocuklara eldiven vs. vererek yardım etmeye çalışması, kışın küçük bir tepede bulunan kayak evi'ne çıkmak, daglarda lale toplamak, orduevinin bahçesindeki binbir renk çiçekler, apartmandan görünen ihtişamlı süphan dagı, karga sesleri, güzel 23 nisan ve 29 ekim kutlamaları, askerlerin egitim alanında düzenledigimiz piknikler, yakın olan tatbikat alanlarına gidip babamın çadırında oturmak, jipler, tanklar, toplar çocuk aklımla hatırladıgım şeyler.

    hey gidi günler heeey!
  • belediye hudutlari ve mucavir sahalar icinde veya disinda bulunan gedik ve zeminler; ki orfidir.
  • insanların yürümek için kaldırımları değil yolun ortasını kullandıkları ağrı iline bağlı şirin bir ilçe. hatta bir keresinde yolda seyretmeye çalışan arabanın kornasına insanlar kayıtsız kalırken yolun ortasındaki bi ineğin korna sesinden sonra kaldırıma geçtiği söylenir.
  • carsi diye adlandiran kücücük bir caddeye sicacik insanlarla dolu dükkanlara sahip ilce.
  • yaklasik bir aydır kucuk bir pansiyon odasinda ikamet ettigim yer.. babamin askerligini burada yapmasi. ablamin dogum yerinin burasi olmasi ve benim zorunlu hizmet kuramda buranin cikmasi ailenin kaderinde bir sekilde oldugu hissi doguruyor icimde.. bu konuda ailemin varsayimsal kaderine mi yoksa kendi sansizligima mi isyan edecegim konusunda biraz tereddut yasamaktayim.. enteresan sosyokulturel yapisi, yesil kartli sayisi ve genel olarak rahatlikla sosyolojik bir tez hazirlanabilecek garip ilçe..
  • bünyesinde , 301 kd askerliğimi yaptığım 34.iç güvenlik tugay komutanlığının bulunduğu , ağrı'nın bir ilçesi.
  • çekmiş olduğum kura sonucu, 16 mart'tan itibaren askerlik şubesi başkanlığında kısım amirliği görevini (bkz: 325 inci dönem askere gidecek sözlük yazarları) (bkz: personel asteğmen) yürütmeye başlayacağım ilçe.

    henüz hakkında pek fazla bilgim olmasa da, bilen insanlardan aldığım yorumlar gayet olumlu, bakalım hayırlısı.
  • kura ile cekmeden once duysam isminden dolayı ege'de bir yunan adası sanacağım, topçu okulunda 2003 senesinde kurayı çektikten sonra dağıtım iznine istanbul'a geldiğimde hatay'a kısa donem gitmek üzere olan bir arkadaşımın evinde bir yakınının onu bak millet nerelere düşüyor, patnos'a gitseydin daha mı iyi idi diye teselli etmesi ile hayırdır inşallah nereye gidiyorum ki acaba diye dumura uğradığım, gittikten sonra ise bir şekilde sevdiğim, 8 ayımı izinsiz bol nöbetle geçirdiğim, ağrı'nın nüfusu 100 bin olsa da, kendi halinde küçük bir ilçesi.

    kışın -30-35 dereceleri görebilen nadir bölgelerimizdendir, haziran'da bile nöbette gece -10 dereceyi görmüşlüğüm vardır. yazı bol tozludur, kışı bol karlıdır, askeriye harici pek bir yeşilliği de yoktur, içinden geçen bir çay ve etrafındaki ağaçlık hariç.

    patnos'luların rivayeti odur ki evliya çelebi, ağrı'dan van'a giderken, patnos ve civarından geçtiğinde yüksek ağaçlardan güneşi görememiş günlerce ve seyahatnamesinde de yazmış, ama kendim okumadım yalan olmasın.

    urartulardan kalma bir kale vardır tepesinde, kottepe yanlış hatırlamıyorsam adı ve askeriyenin üzerinden helikopter ile geçerseniz, izlerini hala görebilirsiniz kale duvarlarının vadiye doğru yayılan. tepeye çıkmak askeri bölge olduğu için yasaktır, ama asteğmen iseniz ve benim gibi bir fırsat yaratıp çıkabilirseniz, mutlaka çıkın tepedeki yazıtları, kalıntıları görün, sonra da oturun bir kayaya aşağıda ki vadide iyice ufalan ve gözünüze daha bir şirin gözüken, insanların karınca gibi gezindikleri patnos manzarasını doya doya, tepenizde yırtıcı kuşlar uçarken ve karşıda tüm heybetiyle süphan dağı dururken bir asker cigarası keyfiyle beraber izleyin.
  • 335 kd askerligimi yapmak uzere gonderildigim ilce. 34. motorlu tugay komutanligina dusen varsa gelin tanisalim, kaynasalim..

    tam 1 yıl sonra gelen edit: sözlükten düşen kimse yoktu ve teslim olana dek sanki oraya sadece ben gidiyormuşum gibi hissetmiştim. halbuse 27 kısa dönemdik. bu da öyle bir anımdır. 34.mot.p.tug.k.lığı dis.sb. yazıcısı p.cvş..