1. genelde agzini acmayan actıgında da istedigi zaman kapatip diş hekimininin sabir sınırlarini zorlayan aglayan sızlayan saatlerinizi alan cocuklarin dislerinin tedavi edildigi bolum
  2. whinning tipteki çocukların alınmaması gereken dişhekimliğinin bir dalı
  3. bir pedodontistin gelen hastaları en güzel tanımlayan cümlesi:
    -buraya gelenlerin bazıları çocuk, bazıları canavar, bazıları da yaratık!
  4. işin en zevkli kısmısı, bu işte şu an intermediat aşamasındayım.. şimcik el kadar bebelere iğne yapacaksın, dişini çekeceksin gerektiğinde de ağzını 1 saat açık tutacaksın işte burası biraz zor. onun için şu an henüz bilimselleşmemiş bir yöntem buldum adına da "damara göre şerbet yöntemi" dedim, yöntemin temelinde korku ve anksiyeteyi yönlendirme var, tamamen ortadan da kaldırılabilir duruma göre değişiyor, yaş aralığı da 4-8, daha büyük ve küçüklerde işe yaramaz. yöntem şöyle; misal çocuğumuz iğneden korkuyor
    -"ühüh ben iğne yaptırmak istemiom" diye çığırıyor burda hemen devreye giriyoruz:
    -"aa! biz iğne yapmıyoruz ki biz sıcak su sıkıyoruz oraya mikroplar uyusun diye ama sen bağırırsan uyanırlar zaten biz iğne yapmıyoruz hemşireler yapıyor onu, iğne koldan, bacaktan olur hem, ağızdan iğne mi yapılırmış canıım!" diyoruz topikal anesteziyi yapmış oluyorsunuz o arada enjeksiyonu da yavaş yapınca hiçbir şey hissetmiyor ya da dişini çektirmekten korkuyorsa biz de hemen
    -"aa! çocukların dişi çekilmez ki biz dişini uyutup dans ettircez" diyoruz temelde çocuğun korktuğu şeyi yapmıyacağımıza inandırıyoruz, tell-show-do ve davranış yönlendirmeleri var ama biraz yalan katıyoruz içine; aspiratör için elektrik süpürgesi, aeratör için halı yıkama makinesi, kanal aletleri için kılıç falan.. o an ki psikolojime göre uyduruyorum. biraz daha geliştirince yöntemin esaslarını daha ayrıntılı açıklıcam.
  5. çocukların kandırılmaması gereken diş hekimliğinin en bela en komik dalı. iğne yapmıyoruz diye çocukları kandırdığınızda; eğer bir çocuk iğne yaptığınızı fark ederse, ki çoğu ultra zeki veletlerdir sağolsunlar, ömür boyu bir daha o çocuğu ikna edemezsiniz, o çocuk hayatı boyunca bir daha hiç bir hekime inanmaz.

    kandırmak yerine çocukla önce havadan sudan enteresan çocuk uğraşlarından bahsi açıp konuyu diş hekimine niye geldiğine, burada ne yapılacağına, mikropların zararlarına, niye ve nasıl iğne olacağına filan getirilerek bu konular anlatılır ve çocuk tedavinin gerekli olduğuna inandırılarak, onun isteği ile tedavi yapılır.

    kısaca tatlı dil yılanı deliğinden de çıkartır en huysuz çocuğun ağzını da açtırır. ha tabi çocuk diyaloğa en başından kapalı ise her yol mübahtır.*
  6. gereğinden daha az önem verilen bilim dalı. çocuk hastalıkları hastanelerinde neden pedodontistler istihdam edilmiyor anlamak mümkün değil. çocuk hastalara yapılacak tek tedavinin dişleri çekip atmak olmadığını öğretirler bu bölümde. uygulamasını da nedense ancak pedodontistler yapabilmekte(!). diş hekimliğinde uzmanlaşmanın yaygınlaştırılıp düzenlemesinin ne kadar gerekli olduğunu gösterir.
  7. bu bölümde çalışıpta çocukları sevenlere hayret ederim, zira bu bölümde çalışıyorsanız eğer çocuktan ikrah etmişsinizdir. bir pedodontist, melek yüzlü çocukların aslında şeytanın ta kendisi olduğunu her gün en az bir hastayla tecrübe etmekte, bu tecrübe de hekim arkadaşımız için hayatın bütün güzelliklerini katletmektedir.
  8. çocukları sevmeyen biri için cehenneme dönüşebilecek bölüm

pedodonti hakkında bilgi verin