şükela:  tümü | bugün
  • sağlık, huzur ve birazcıkta paradır. paranın boyutu kişiye göre değişebilir.
  • steven wilson'in yeni albumunden ilk single.
  • duyduğum her bir sese ayrı bittiğim şarkı. benim için looptan çıkarılamayanlar arasına girdi. kapattığımda da kafamda çalmaya devam ediyor.

    hakkında olumsuz anlamda 'pop denemesi' gibi eleştiriler yapılmasını anlayamıyorum. steven'ın şarkıyı yaparken böyle kategorilere sokma gereği duyduğunu hiç sanmıyorum. buna ihtiyaç var mı ki?
  • normal bir günde beynimde helezonik hareketler yapan steven wilson şaheseri.. dinlemediğim anlarda adamın sesi büyüyor içimde.
  • tam bir duygu seli bu parça seni birden içine çekip, birçok duyguyu bir arada basıyor bünyeye, yoğunluk derecesi çok yüksek bir parça bu enfes cidden.. değişik yerlere sürüklüyor seni sözlerin de etkisiyle bi hüzün vuruyor tabi.
  • dinleyenlerdeki tarz kılıfı endişesini anlayamadım zaten hiçbir zaman... güzel şarkı, alıyor götürüyor boşluklara... gariptir iyi bir hayatım olduğuna inanmaya başladım boşluklar içerisinde..
    bu da sözleri..

    when ı was 13 ı had a sister for 6 months.
    she arrived one february morning, pale and shellshocked,
    from past lives ı could not imagine.
    she was 3 years older than me,
    but in no time we became friends.
    we’d listen to her mix tapes;
    dead can dance, felt, this mortal coil…
    she introduced me to her favourite books,
    gave me clothes, and my first cigarette.
    sometimes we would head down to blackbirds moor
    to watch the barges on grand union in the twilight.
    she said “the water has no memory.”
    for a few months everything about our lives was perfect.
    ıt was only us, we were inseparable.
    but gradually, she passed into another distant part of my memory,
    until ı could no longer remember her face, her voice, even her name.

    we have got
    we have got the perfect life...
  • kısa süre içinde en sevdiğim steven wilson şarkısı olmuştur. grand union mix'i şiddetle tavsiye edilir.
  • bu parçada steven'ın arkasından we have got diye ince sesiyle eşlik eden nick beggs insanına saygılarımı sunuyorum. 3 seneyi geçmiş. ilk klibi düştüğü günü hatırlıyorum. hala tüylerimi ürpertiyor ve sadece üzüntüden değil hem zevkten hem mutluluktan ağlatıyor.

    we have got
    we have got the perfect life...

    13 yaşımdayken 6 aylığına bir kız kardeş edinmiştim.
    bir şubat sabahı soluk ve travma geçirmiş bir halde hayal edemediğim yaşamlardan geldi.
    benden 3 yaş büyüktü, fakat çok çabuk arkadaş olduk.
    karışık kasetlerini dinledik; dead can dance, felt, this mortal coil...
    en sevdiği kitaplarını gösterdi, bana kıyafetlerini ve ilk sigaramı verdi.
    bazenleri grand union’daki yük gemilerini izlemek için blackbirds arazisinin aşağısına giderdik..
    “suyun hafızası olmaz” derdi.
    bir kaç aylığına hayatımız mükemmeldi..
    yaşam sadece bizim için gibiydi..birbirimize ayrılamayacak kadar bağlıydık.
    ama yavaş yavaş hafızamın başka bir belirsiz noktası haline gelmeye başladı
    onun yüzünü, sesini ve hatta ismini hatırlamayana kadar...

    bizim..bizim kusursuz bir hayatımız vardı..?

    grand union mix