şükela:  tümü | bugün
  • biz de de cebimdeki yabancı adıyla uyarlanmış olan perfetti sconosciutinin 2017 yapımı ispanyolca versiyonu.
  • ne yazık ki iyi bir film değil bu ve iyi olamamasını da iyi işlenemeyen senaryosuna ve bence renk ve ışık kullanımına borçlu. bu kadar gerilim yüklü bir metinin tek mekânda geçmesi iyi bir seçim olmasına rağmen bir türlü istenen etki yaratılamıyor. kırmızı ve koyu renklerin ağırlıklı olması, renk seçimlerinin hepsi senaryodaki dşaylog fazlalığına bir şekilde ters geliyor,onu bir şekilde yavaşlatıyor. ilginç bir şekilde klastrofobik bir his veriyor bu seçimler yüzünden film ama bunun işe yaramadığını düşünüyorum. ayrıca komedi olup olamayacağına karar verememesi de önemli bir eksiklik. bir diğer sorun ise eşcinsellik meselesinin işlenişinin sırıtması. mesaj verme kaygısıyla söylenen cümleler gereksiz bir sahtelik yaratıyor, bir şekilde eksik işleyen doğallık hissi daha da aksamış oluyor. eşcinsellik konusunda verilen tepkiler, alfonso ve eşinin kızlarının bekaretini kaybetmek üzere olmasına gösterdiği ılımlı ve destekleyici tepkiler bunların hepsi gerçekten oluyor olsa bile işlemiyor, karakterler oldukları gibi değil, olmaları gerektiği gibi davranıyorlar, bu da gerçekçi olmalarını ve samimiyeti engelliyor. filmde bu engelin aşılmaya çalışıldığı bir çok bölümde iyi bir çıta tutturuluyor aslında, özellikle antonio'nun eşcinsel sanıldığı anların hepsi hem gerilimli hem ilginç yüzleşmeler içeriyor. yine de filmin bütününün bu yaklaşımı sürdüremediğini, mekân kullanımı ve renk kullanımıyla da ekstradan daha bir boğucu atmosfer yaratarak komedi havasını bozduğunu düşünüyorum. izlemeli miyim derseniz, ben olsam izlemem.
  • --- spoiler ---
    genel olarak beğendim. bir başyapıt olmasa bile yetişkin insanların sırları olduğunu ve sırların hepsinin cep telefonunda olduğunu gösteriyor. ayrıca finalde kadının ağlaması sırları bilmeden yaşamanın verdiği mutluluk. yani bir nevi "cehalet mutluluktur" mesajı.. daha o yaşlarda değilim ama o yaşlarda olup gerçekten bu kadar fazla sırrı olan insanlar var. diyaloglar çok güzel. tek mekanda geçmesine rağmen sıkıcı gelmiyor. ben merakla izledim ve beğendim.
    --- spoiler ---

    üzüldüğüm konu 1 filmin 3 versiyonu var. perfetti sconosciuti ilki. bu ikinci cebimdeki yabancı 3.
  • kanalımızda italyan ve türk versiyonuyla beraber okumasını yaptığımız alex de la ıglesia filmi.

    perfectos desconocidos
  • orijinali olan perfetti sconosciuti'nin ispanyol versiyonu. ben fakir olduğum için çakmasını izledim.

    filmin konusu mükemmel. hatta mü kem mel. hatta caps lock açık mükemmel. son zamanlarda izlediğim en iyi film olmasa bile en ilginç, en enteresan ve bir o kadar da en gerçekçi filmlerden biri. birbirlerinin en yakını olduklarını düşündükleri 7 kişilik bir arkadaş grubunun akşam yemeği sırasında cep telefonlarına gelen mesaj, mail ya da gelen aramaları masada bulunan herkesle paylaşması oyunu çok ilginç bir fikir. doğal olarak ilk başta kendimi o oyunun içindeymiş gibi düşündüm. bunu oynamak için büyük bir istek duymama rağmen olacakları bildiğimden dolayı oynanmasına asla izin vermezdim. hele hele flört halinde bile olsa hayatımdaki biri orada olsaydı mümkün değil oynanmazdı o oyun. bayılma taklidi yapar yine izin vermezdim. ne büyük bencillik değil mi? yapıp yapıp ortaya çıkmasını istememek.

    filmin orijinali olan italyan versiyonunu da üzerinden biraz zaman geçtikten sonra kesinlikle izlerim. türk olanını da güzel gözlü buğra gülsoy'un hatırına izlerim herhalde.

    ayrıca filmdeki "ana" karakterinin tarzına bayıldım. bir de böyle sarhoş oldu ya tatlı tatlı yerim.

    https://cdn.20m.es/img/2017/11/29/360/2144218.jpg

    https://4.bp.blogspot.com/…clcbgas/s1600/equipo.jpg

    bu arada eduardo noriega'nın bakışları sizce de insanın içinden bir şeylerin aşağılara doğru akmasına sebep olmuyor mu?
  • teknolojiye mesafeli yaklaşmamın nedenini bana bir kez daha hatırlatan bir film oldu.
    kadınlara ve erkeklere dair yapılan benzetme de çok hoşuma gitti.

    – birbirimizden çok farklıyız.
    + pc ve mac gibi.
    – erkekler ne oluyor bu durumda?
    + pc tabii ki. ucuz, sürekli virüs bulaşıyor ve aynı anda sadece tek bir iş yapabiliyorlar.
    kadınlarsa mac oluyor. sezgileri kuvvetli, hızlı ve zarif.
    – pahalı ve sadece birbirleriyle uyum sağlayabiliyorlar.
    + öyle, ama bağımlılık da yapıyorlar.

    bir diğer öğretici noktası ise filmin, favorim olan karakterin (alfonso) söylediği cümle idi:

    – (terapi) işe yarıyor mu bari?
    + bilmem, sen söyle işe yarıyor mu. ama önemli bir şey öğrendim.
    – neymiş o?
    + alttan almayı.
    – yani?
    + her tartışmayı bir üstünlük savaşına çevirmemeyi. boyun eğmenin bir zayıflık göstergesi olduğuna inanmıyorum. tam tersine, erdemli bir davranış olduğunu düşünüyorum. benim gördüğüm, taraflardan birinin geriye bir adım atmayı becerebildiği çiftler kalıcı çiftler oluyor. o geri adım aslında ileri doğru bir adım.