şükela:  tümü | bugün
  • her kişinin kendi yetersizlik seviyesine ulaşacağı prensibi. 1969'da lawrence peter tarafından yazılan bir kitapta ortaya atılan bu prensibe göre kişiler bulundukları pozisyondaki işlerini çok iyi yaptıkları için bir üst pozisyona yükseltilebilir. bu pozisyon da genelde becerileri zorlayacak yeni bir iştir. ancak herkesin bir yeterlilik sınırı vardır ve kişi eğer yaptığı işte başarılı olamıyorsa artık terfi etmeyecek demektir. prensibin bir başka bakış açısı da, insanlar sürekli terfi ettirildiği için belli bir anda bir çok makamın yetersiz kişiler tarafından doldurulacağı inancıdır
  • çoğu hiyerarşide üstün derecede ehliyetin ehliyetsizlikten daha tahammül edilmez bir durum olduğunu öne sürerek; sıkça rastladığımız bir durum olan işinin ehli adamların kolayca harcanmasını, hiyerarşilerin olgunluk katsayısına ulaşma eğiliminde olması ile açıklayan prensip.

    olgunluk katsayısını ehliyetsizlik seviyesindeki müstahdem sayısı x 100 / hiyerarşideki toplam müstahdem sayısı olarak ifade eden peter'e göre, olgunluk sayısı 100 olduğunda -ki bu durumda hiyerarşideki tüm müstahdemler kendi ehliyetsizlik seviyelerine ulaşmış olacaktır-; demokrasi, diktatörlük, komünizm yahut da hür teşebbüs bürokrasisi, ne olursa olsun herhangi bir yönetim tahammül edilemez bir duruma ulaşacak ve hiyerarşide hiçbir yararlı iş yapılamayacaktır.

    anlam verilemeyen bir çok şeyi anlamakta, kırk yıl öncesinde olduğu kadar etkili olması yahut belki de kırk yılda değişen pek birşeyin olmaması prensibi oldukça ilginç kılıyor.
  • şirketteki yetersiz yöneticilere peter lakabı takılmasının sebebi.

    adamın yanında onu çekiştirirken kendisinden peter diye bahsediyoruz.

    https://en.m.wikipedia.org/wiki/peter_principle

    çok eğlenceli*
  • neticede bi' teori dahi değil. peter amca ölmeseydi de türkiye'deki iş hayatı hiyerarşisinin ne şekilde tesis ettiğini inceleme fırsatına sahip olsaydı muhtemelen diz çöküp tövbe isterdi.

    bizim özel sektör ya da kamu bürokrasisine dair istihdam hiyerarşimizde bu işin raconu farklıdır. yaptığın işte yükselmek demek, o işi ne kadar iyi yapabildiğin ve yeterli olduğun üzerine hiçbir zaman kurulmamıştır.

    otur, sıfır!