şükela:  tümü | bugün
  • half plate ve full plate olmak üzere ikiye ayrılır..
  • metalin kişinin vücuduna göre şekillendirilmediği, hazır alındığı durumlarda metalin vücudu şekillendirmesi olayı da görülebilir. üzerinizde asla dökümlü durmaz ve çok zor taşınır. çok ağırdır. ata binmek için küçük bir vinçe ihtiyacınızın olabilme ihtimali her zaman mevcuttur fakat iyi de korur.
    koruma şekli diğer daha hafif olan zırhlarda olduğu gibi ben darbeden kaçiyim, gelen darbeyi de birazcık zırhım yumuşatsın gibi değil "vurun ulan bana, hamdi abi hadi bana bir yumruk at, bana hiçbişey olmaz!" şeklindedir.
  • plate mail, oklara karsi iyi koruyamaz. o yuzden at ustunde iseniz plate mail'in icine bir de chain mail giyilebilir. genelde tercih olarak deri giyilir gerci. zaten at ustunde degilseniz half plate mail giyilir, baska turlu yurunmez.

    bir de (bkz: scale mail)
  • genel inanışın aksine bir ortaçağ zırhı değildir. 15.-16. yüzyıllara dek görülmez. artık son kullanma tarihleri yavaş yavaş geçen şövalyeleri yeni bir icat olan ateşli silahlara karşı korumak amacıyla imal edilmiş, beyhude bir çabanın ürünü zırh türü.
  • gayet de ortacag zirhidir. conquistador ve musketeer tarzi, barutlu silahlar kullanan piyadelerin giydikleri sadece "breast plate" yani "gogus plakasi" olarak adlandirilir en basidinden.

    bizim bildigimiz, tamamiylen butun vucudu saran zirhlar, barutlu silahlarin icadi ile yavas yavas kaybolmustur. halbuki plate mail dedigimiz zirh, antik yunan'dan roma donemi'ne kadar, oradan da ortacag'da 12. yuzyil baslarindan 17. yuzyil baslarina kadar kullanilmistir.

    (bkz: zirh)
  • plate mail, zannedilenden de uzun bir geçmişe ve karmaşık bir gelişim sürecine sahip bir zırh türüdür. plate mail denildiğinde, öncelikle "plaka zırh" kavramı anlaşılmalıdır.

    plaka zırhların gelişimine bakıldığında, akla gelebilecek en eski örneklere antik yunan'da rastlanır; önceleri "sertleştirilmiş deriden" insan gövdesinin alt karından başlayarak üst göğsüne kadar olan kısmı kaplaması için imal edilen göğüslükler, bu tarzın öncüsü olmuşlardır. ilerleyen dönemlerde bakır, tunç ve en son da demirden imal edilen bu yunan zırhları giderek sanatsal açıdan da gelişmiş, kaslı erkek vücudunu betimler halde üretilmişlerdir. bu göğüs parçaları genelde ön ve arka olmak üzere 2 plakadan oluşurlardı ve kol altı hizası ile üst omuzdan deri kemerler ile birbirlerine tutturulurlardı. plaka zırh kavramının bu aşamasında, gövde zırhı temel teşkil etmiştir ve diğer zırh parçaları da bu temelin üzerine kurulmuşlardır. örneğin omuz korumaları daha ilerleyen dönemlerde üretimeye başlanmış ve göğüs zırhı üzerine eklenmişlerdir.

    bu arada aynı sırayı izleyerek (sertleştirilmiş deri, bakır, tunç, demir) üretilen kol ve diz koruyucularının önemi de ileride anlaşılacaktır.

    plaka zırh üretim teknolojileri konusunda antik yunan'ı roma medeniyeti takip eder. antik yunan'ın tersine, roma zırh üretiminde ucuzluk, uzun süreli dayanım (bir çok asker tarafından giyilebilme) ve seri üretilebilme önemli noktaları teşkil eder. bu sebeple roma uzunca bir süre kuzey italyadaki celtlerden öğrendiği maille zırhı (chain mail) tercih edecektir. bu dönemde antik yunan tarzı göğüslük zırhı (breastplate) asillere has bir lüks olarak kalacaktır, çünkü üretimine gereken özen, plaka zırhın kişinin ölçülerine uyması gerekliliği gibi şeyler bu zırhın üretimini pahalı kılmaktadır ve para olsa da seçim şansı sıradan lejyonerlere tanınmamıştır.

    zincir zırhın -nispeten- ucuz olması, sıkça kullanılması bir süre romanın işine yaradıysa da, bu tür zırhın ezici darbelere dayanıksız olması ve roma'nın rakiplerinin de giderek ağırlaşan piyade silahları taşımaları -özellikle celtler- roma'nın ezilmeye de dayanabilen zırhlar üretmesini zorunlu kıldı. roma'nın bu duruma yanıtı perçinli parçalardan oluşan lorica segmenta idi. bu zırh (asteriks çizgi filminden hatırlayın) yatay düzlemde birbirine perçinlemiş metal plakalardan oluşuyordu ve roma zırh mühendisliğinin plaka zırh konusundaki büyük atılımı idi.

    avrupa, roma'nın çöküşünü takip eden uzun yıllar boyunca en yaygın olarak maille (chain mail) kullandı. bunun sebeplerinden biri, kaynak ve ustalık yetersizliği idi. maille bir kere üretildikten sonra defahatle giyilebilirdi ancak plaka zırhlar sadece üretildikleri bedene yakın ölçüde biri tarafından rahatlıkla taşınabiliyordu ve genelde sıradan piyadeler bu derece bir kaynak ayrılmasını gerektirmeyecek kadar önemsiz ve sayıca çoktular. bu sebeple plaka zırh öğeleri uzunca bir süre maille zırhın üzerine yapılan geliştirmelerle sınırlı kaldı.

    ortaçağ savaş teknolojilerindeki gelişme, gereklilikten doğan bir çabanın sonucudur. genellikle düşmanın geliştirdiği yeni ve etkili silah/yöntemlere karşı cevap olarak çıkagelmişlerdir, bunlar arasında da en önemli gelişmeler atlı soylu şövalyelerin hayatta kalmak için zırh tercihlerini değiştirmeleri sırasında ortaya çıkanlardır.

    zincir bacak koruması (chausses) genellikle at sırtındaki kişilerin bacaklarını darbelerden korumakta yeterli kalamıyordu, kesici darbelere karşı koruma sağlasa da, ağır silahlarla bacak ezildikten sonra binicinin attan aşağı çekilmesi taktiği, binici ayağını kullanamayacağı için kesin ölüme yakındı. önceleri bu eksiklik sertleştirilmiş deri bacaklıklar ile kapatılmaya çalışıldı (cuire bouilli) ancak binicilerin bu hamlesine karşın piyadeler daha ağır veya kesici silahlar kullanmaya başladıklarında plaka bacak zırhları giderek yaygınlaşmaya başladı (greaves). bu zırhlar genelde bacağın ön kısmını (binici at sırtındayken piyadeye karşı en zayıf kalan kısmı) kaplıyor, bacağın ata değen kısmında da deri kemerler ile bağlanıyordu.

    plaka zırhlara bir diğer geri dönüş ise kol ve özellikle dirsek kısımlarını korumak için yaşandı. kesilmelere karşın etkili olan maille, dirsek tarafına inen gürz darbelerinde yetersiz kaldığından, kısa sürede silah tutan kolu kırılıp savaş dışı kalan askerlerin bu eksikliğini kapatmak ihtiyacı doğdu. dirseğin arkasını koruyacak sivri uçlu 90 derecelik açılar yapan dirseklikler ortaya çıkmaya başladı. bu gelişme, el ve ön kolu kaplayan bileklik ile birleştiğinde, harekete izin veren perçinleme teknikleriyle ortaya oldukça sofistike bir sonuç çıkmıştı.

    belki de en önemli gelişme, maille zırhın üzerine giyilen ve deri bir göğüslüğün içine perçinlenen/dikilen metal plakalardan oluşan "coat-of-plates" denen giysi idi. bu ek zırh öğesinin kökeni 1. ve 2. haçlı seferleri sırasında müslümanların kullandığı benzer bir öğeye dayanır. haçlılar bu fikri benimsemişler ve maille zırhın üstüne giymeye başlamışlardır -ki bu uygulama giderek yaygınlaşan kurmalı-tetikli yaylara (crossbow/arbalet) karşı belki de en etkili hayatta kalma yönetmini oluştudu

    crossbow/arbalet belki de ortaçağ'da savaşın yönünü değiştiren yegane silahtır. köylü silahı olarak bilinir; üretmesi 1 gün, kullanmayı öğrenmesi 1saat, ateş ettikten sonra kurması ise 1 dakika alır ve isabetli 1 atış, en az 10 yılını binicilik/taktik/kılıç ve mızrak öğrenmeye adamış soylu bir sövalyeyi öldürmeye yeter. o kadar etkindir ki, dönemin papası beyhude bir çaba ile bu silahın diğer hristiyanlara karşı kullanılmasını yasak etmeye kalkmış ancak başarısız olmuştur. o derece etkindir ki, afaroz edilme korkusu bile bu silahın etkinliğine üstün gelememiştir.

    işte bu silahın "sıradan" maille zırhları kumaş gibi yarıp geçmesi tehdidi, soyluları at sırtında daha ağır zırhlar kuşanmaya itmiştir. günümüzde aklımıza gelen "soba kafalı sövalye" bu dönemlerde ortaya çıkmaya başlamıştır gerçek anlamı ile.

    bu döneme kadar plaka zırh teknolojisi aslında temelde ayrı ayrı parçalar olarak zaten gelişmişti, yapılması gereken bütün gelişmeleri tek bir zırhta toplamaktı. göğüs zırhı ön ve arka 2 plakadan imal ediliyordu ve tıpkı antik öncülleri gibi kol altı hizasından ve omuzdan deri kayışlar ile sabitleniyordu. bu zırha omuzluklar, omuzluklara perçinli kol-dirsek-ön kol parçaları ekleniyor, en sonda ise plaka eldivden (gauntlet) giyiliyordu.

    zırhın alt parçası ise üst parçasından bağımsız olarak belden destek alarak bağlanıyordu. bu da belden sağa-sola dönmeye müsaade ediyordu. bacak zırhları da zaten "cuire-bouilli" döneminden sonra geliştirilmişti. artık bacağı önlü-arkalı koruyan, diz eklemini de koruyarak üst bacağa devam eden gelişmiş perçin ve oynar parçalar mevcuttu.

    bütün parçaların bir araya gelmesi ile bildiğimiz plaka zırh ortaya çıkmış oldu. ancak maille (zincir zırh) halen kullanılmakta idi.

    ilerleyen dönemde avrupa zırh teknolojisi uzun bir deney sürecine tanık oldu. zincir zırhın plaka zırh ile beraber veya birbirini tamamlayıcı şekilde giyildiği dönemler oldu. ancak temelde olaylar etki-tepki biçiminde gelişiyordu; belirli bir dönemde tercih edilen silahlara göre zırh seçimi yapılıyordu. bir süre sonra italyan-alman-fransız-ingiliz zırh üreticileri kendi belirgin tarzlarını yaratmaya başladılar. tam sanatsal olarak plaka zırhlarda etkinlik ve gösterişin doruğuna ulaşmışlardı ki, bir gelişme bütün her şeyi değiştirdi.

    uzun süreden beri bilinen ve kuşatma aracı olarak kullanılan barut, elde taşınıp ateşlenecek seviyeye geldi. bunun karşısında plaka zırhların çaresizliği kısa zamanda anlaşıldı, ancak hiç zırh giymemek yerine sadece daha sert ve kalın bir göğüs koruması tercih edilmeye başlandı; uzuvlar açıktaydı. bu tarzın öncüleri ispanyollar ve italyan devletleridir ve sadece göğse giyilen, barutlu silahların etkisi düşünülerek hayati bölgeleri korumak için üretilen zırhlara da half-plate denmeye başlandı. half plate, aslında zırh tarihinde bir ilkelleşme örneği, bir öze dönüştür, ve tam olarak antik yunan göğüs zırhının seviyesine gelinmiştir artık. ancak metal üretimindeki gelişme ve zırh yapım tekniği, bu göğüs parçasının hem etkinliğini hem de tarzını yunan göğüs zırhından (breastplate) belirgin biçimde ayırmıştır.

    plaka zırh söz konusu olduğunda en önemli konulardan biri ağırlıktır; 13-15yy dolaylarında, tam takım bir plaka zırh yaklaşık 30-35kg arasında değişen bir ağırlığa sahiptir. kalkan, silahlar vs eklendiğinde bu ağırlık rahatça 40-45 kg aralığına çıkabilmektedir. bu sebeptendir ki en ağır plaka zırhlar her durumda at sıtındaki kişiler düşünülerek imal edilmiştir.

    40kg civarında bir ağırlık ile at sırtına kolay kolay çıkılamayacağı aşikar olduğundan, ağır zırhlı biniciler ufak bir vinç yardımı ile eyere oturtulurlar ve kayışlarla sabitlenirlerdi. bu ağırlıkta bir sövalyenin atının yaralanması/ölmesi veya binicinin eyerden aşağı çekilmesi kesin ölüme yakındı, çünkü zırhın ağırlığı ve savaş meydanlarının kısa zamanda camur bataklığına dönme eğilimi, düşen kişinin ayağa kalkmasını zor kılıyordu.

    bu sebeptendir ki, en ağır zırhlar sadece at sırtındaki kişilere uygun görülürken piyadeler ana zırh öğesi olarak maille (chain mail) kullanımına devam etmiş, ancak buna ilaveten plaka kol ve bacak korumaları kullanmışlardır. bu tür bir zırh, piyadenin hız ve hareket kabiliyetini kısıtlamadan en uzun süre hayatta kalmasını sağlayacak sihirli karışımı oluşturmuştur yaklaşık 400 sene boyunca.
  • diablo ii'de bir vücut zırhı*.

    fiziksel özellikleri:
    108-116 defense
    60 durability
    65 str required
    item level: 24
    clvl req: none

    çeşitli özellikleri:
    heavy armor
    10% stamina drain
    10% speed loss
    max sockets:
    normal/nightmare/hell: 2