şükela:  tümü | bugün soru sor
  • antihümanist yaklaşımlar yüzeysel olmadan önce onbeşinci yüzyıldan poggio bracciolini'nin facetiae 'si okunmalı.. "yeterli donanıma" sahip olmadığı için kocasını suçlayan genç geline kocası nasıl da herkesin ortasında " donanımını "masanın üzerine çıkararaktan sergilediği okunmalı
    önce 15 . yüzyı baden-beden hamamlarıyla ilgili metnine bakınız
  • tam adi giovanni francesco poggio bracciolini. 1380-1459. "her gün ölülerle konuşuyorum" sözüyle taninan ve ortaçağ'a ait elyazmalarinin bugüne ulaşmasini sağlayan en önemli el yazmasi koleksiyoncularindan, vakanüvislerden ve gezginlerden biriydi muhterem. çok da edepsiz ve çapkin bir adam olduğunu tahmin ediyorum..
    sözlükler arasi dayanişmayla şöyle de bir link verelim..
    http://en.wikipedia.org/…ancesco_poggio_bracciolini
  • niccolò de' niccoli ile aynı dönemde yaşamış ve plato, aristo, öklid, ptolemy, cicero ve vitruvius gibi dünyaya düşünceleriyle yön veren kişileri italya zeminine yerleştirmek için bir çok kitap yazmıştır.
  • (bkz: the swerve)
  • cicero'nun 8 hitabesini, lucretius'un de rerum natura'sını, quintilianus'un de oratore'sini ve flaccus'un argonauticus'unu yeryüzüne çıkaran, rönesans'ın ılımlı çocuğu. yani hem ılımlı, hem de çocuk. 1380 doğumlu bu adamın papa sekreteri olması, onu çeşitli idari kontroller için constantia'ya(almanya'daki) ittirince, zamanını antik eserleri ortaya çıkarmakla harcamıştır.

    bu dini konumuna rağmen çok da dini bir tat almazsınız, kendisinden önceki humanistlerin aksine erdemi mutlak bir şeymiş gibi görmez, 'eğlence insanidir, biraz da eğlenin canım' der(bu yüzden çocuk efenim). bunu gidip "bracciolini sefa pezevengiydi!" diye yorumlamak ancak ikiye ayırıcı bir siyasi otoritenin yapacağı iştir, bizler dürüst birer ekşi sözlük yazarı yahut okuyucusu olduğumuzdan böyle yorumlamayacağız.

    ben kendisinin yazılarına göz attığımda, böyle bir karakter görmedim, daha çok hem bilgiye, hem de sanatsal zevklere önem veren birini gördüm. de infelicitate principum'da makamlı insanları eleştirdiği yönden bellidir bu, ona göre bu insanlar kafalarını zenginlikle uyuşturmuş, gerçek mutluluğa götüren dirayetli eserleri ve yazarları araştırmak için kıllarını bile kıpırdatmaya niyetsiz hale gelmişlerdir.

    sonuç olarak, önemli bir rönesans toniğidir.
  • ''eğer herkes yetinecek olursa yalnızca gerekli olanla, artık ne tapınaklar yapılacak ne de revaklar; azalacak bütün sanatlar; yaşamımız ve kamu mallan altüst olacak. ''

    kendisi ortaçağ estetiğini yaşatmış, italyan bilgini.
  • (bkz: bibliyofil)