şükela:  tümü | bugün
  • zack mc cracken, maniac mansion gibi oyunların türü.

    (bkz: point)
    (bkz: click)
    (bkz: adventure)
  • bigün zack mc cracken çıkıp demiş ki ben point & click adventure'ın ilk peygamberiyim.
    guybrush threepwood'a sormuşlar, ben öyle bi peygamber göndermedim demiş.

    .... manzumesiyle özetlenebilecek video oyun janrıdır.
  • şu sıralar (bkz: telltale games) tarafından yeniden şekillendirilmeye, canlandırılmaya çalışılan oyun türü. her ne kadar kendileri seçimlerin oyunu büyük ölçüde değiştireceğini söylese de çok bir şeyle karşılaşmadığımız, her şeyin belli bir çizgide gittiği herkesin malumu. ama yine de severek oynarız, bir taneler, canlar.

    kendi yağında kavrulan oyun türü *
  • bana göre en eğlenceli oyun türündendir. ayrıca deponia gibi karmaşık bulmacalarla dolu ise en az 2 saatinizi harcayabilir
  • en sevdiğim oyun türüdür. ancak hikayeleri detaylı oyunlarda maalesef yeterli ingilizcemin olmaması, türkçe seçeneğininde bulunmaması oyunu benim açımdan oynanmaz kılabiliyor. buradan oyun çevirisiyle uğraşan arkadaşlara çağrımdır. lütfen bu tip oyunlara daha çok ağırlık verin. konuları anlaşılmadan oyun bir şeye benzemiyor.
  • oyun şirketlerinin aç gözlülüğü yüzünden ya aşırı minimal kısa kolaylaşan ve artık nesli tehlikede olan güzide tür.
  • sanilanin aksine oyun firmalarinin acgozlulugu gibi bir sebepten degil, degisen cag ve oyuncu kitlesi yuzunden yapisi degisen ve yavastan tarih olan oyun turu.

    80'lerde ve 90'larda adventure oynayan nesil bugun yas itibariyle neticesindeki killar bile kadayif olmus ve oncelikleri degismis durumda. cogunlugu colugunun cocugunun okulu derdine dusmus, kalan az sayidaki yalnizlar ise gecim derdi, vakit bulamamak gibi durumlardan muzdarip oldugu icin oyle gunler haftalar boyunca bir oyunun icindeki bulmacayi cozmeye calismakla ugrasamiyor. bir de yas ilerledikce kafa eskisi gibi hizli calismiyor ve cabuk vazgeciyor insan.

    yeni nesiller zaten tamamen uzak bu ture. ozellikle hizin her seyden onemli oldugu cagda takildigi bir bulmaca icin dergiye mektup gonderip 3 ay cevap bekleyen nesiller kadar sabirli olmalarini beklememek lazim. herhangi bir oyunda biraz takilinca youtube'dan acip bakabiliyorlar hemen. internet ve telefonlar bile artik siz daha bir sey yazmadan "bunu mu demek istediniz?" demekle kalmayip bir de yanlislarinizi duzeltiyor. yani artik kimsenin vakit kaybetmeye tahammulu yok, herkesin acelesi var. tabakhaneye bok yetistirmenin derdindeyiz hepimiz.

    bugun modern bir oyuna "tam 100 saat olmus oyun surem" demek bir ovgu vesilesi sayilirken 80'ler ve 90'larda monkey islandin tek bir bulmacasina o kadar zaman ayirmak gerekebiliyordu. simdi ayni seyi beklemek abesle istigal olur.
    klasik adventure yapan bir iki firma kaldi zaten ki onlar da acgozluluk bir yana batmamaya calisiyorlar. ayakta kalan firmalar (wadjet eyes, daedalic vs) cok az karla oyun satmaya calisiyor, az sayida calisana sahip olma avantaji (wadjet kari koca sirketi zaten) sayesinde hala batmadilar. ortalama bir adventure tam fiyattan (full price) en fazla bir kac bin adet satiliyor, geri kalan satislar bundle icinde oyun basina 3 cent falan kar edebildikleri satislar. bol bol da bedava key dagitiyorlar tanitim olsun diye. buna ragmen zarar edip cogu projeyi iptal ediyorlar.

    gunumuzde oyun bollugu yuzunden oyuncular kustahlasti. ozellikle "tek kisilik (single player) oyunlara para vermem bir kere oynayip kapaticam zaten, korsan indiririm yada 2 liraya duserse alirim" gibi bir yaklasim var. bir adventure oyunun yapiminin da yillarca surmesi umrunda degil bu kitlenin, "buna bu kadar para vermem" diyip geciyor. sozlukteki oyun basliklarinda bile yuzlerce boyle entry var "single player oyuna para verilmez" diyen. geri kalan entry'ler de "malum yerlere dusmus oyun" "indirime girmis oyun" seklinde zaten.

    online bir oyundaki sanal kiyafete 30 dolari dusunmeden veren oyuncular bir adventure oyuna 19 dolar isteyince anasina kufretmissin gibi davraniyor.

    oyuncu kitlesi denen guruh umursamasa da oyun gelistirmek de tipki diger meslekler gibi bir meslek ve meslege devam edebilmek icin para kazanmak, kar etmek gerekiyor. kimse amme hizmeti olarak oyun gelistirmiyor, hayatini bu meslekten kazanip kar etmek icin gelistiriyor.

    yani kisacasi klasik tarzda ve zor point and click adventure oyunlar bugun tam fiyattan yuzbinlerce milyonlarca satsaydi butun firmalar kosa kosa bu turde oyunlar yapardi, satmadigi icin kimse yapmiyor, yapan tek tuk firmalar da karnini zor doyuruyor ve sonunda batiyor.

    her zaman oldugu gibi cagin dinamikleri ve musteri kitlesinin tercihleri pazari sekillendiriyor.

    inanmayan sozlukteki yeni cikan kaliteli adventure oyunlarin basliklarina baksin, cogunda bir kac entry var, hatta cogunun basligi bile yok. ron gilbert gibi bir efsanenin muthis oyunu (bkz: thimbleweed park) bile vasat bir fps kadar ilgi cekip satmadi. gayri hukmu sen ver gurban, suc kimde ?