1. eskiden saygı duyulan bir meslek iken şimdi korkulan, ve bu yüzden çok yakın gelecekte nefret edilen bir meslek olacaktır.

    keşke 10 yılda sadece bu meslek hakkında algı değişseydi.

    (bkz: doktorluk)
    (bkz: öğretmenlik)
    (bkz: eczacılık)
    (bkz: avukatlık)
    (bkz: hosteslik)
    (bkz: askerlik) (komuta)
    (bkz: gazetecilik)

    ha bir de algı değişiminin yönünü belirtmediğim için şunları da ekleyebilirim:
    (bkz: din kültürü ve ahlak bilgisi öğretmenliği)
    (bkz: imamlık)
    (bkz: hafızlık)
  2. "o da olmazsa polisliğe başvurcam artık" gibi söylemlere konu olmaya başlamış meslektir. son çare olarak görüp, gönülsüzce, mecburiyetten yapan insanlar çoğaldıkça itibarından çok şey kaybedecektir.
  3. ösym'nin sınavında bişey yapamayan arkadaşlarımın: * 'olmadı polis olurum yaee' dedikleri ve oldukları meslek.
    halkın güveninin temeli olan * bu kutsal meslek grubunun bu kadar ayak altına düşmesinin ve her önüne gelenin polis olabilmesinin sorgulanması gerekiyor bence.
    peşinen edit: polis ve polis adayı arkadaşlardan özür diliyorum ama durum ortada. sonra vay efendim sen şunu demişsin diye üzerime gelmeyin. gözlemlerime dayanarak söylüyorum. * * *
  4. olmak için özel bir yetenek, eğitim, bilgi vs gerektirmeyen meslek. girerken vicdanınızı kapıda bırakmanız yeterli. ben demiyorum, dayım 25 yıllık polis emeklisi o diyor. kişisel olarak polise 1 kez işim düştü, evim soyulduğunda. karakoldan gelen polisler kapıyı çilingire açtırmamı ve kilidi değiştirmemi söyledi. peşinden zabıt tutmaya gelen polis kilitleri değiştirdiğimiz için zabıt tutmayacağını söyledi. başkomiser emeklisi amcamızın devreye girmesiyle zabıt tutuldu. yine aynı amcanın müdahalesiyle gelen olay yeri inceleme parmak izi ararken olanları anlattım, 'karakol hırsızlarla birlikte çalışıyor abi, kilitleri o yüzden değiştirtmişler' dedi. sonuç? e giden gitti işte. bulunmasını mı bekliyordun ki?