şükela:  tümü | bugün
  • porz goret
    yann tiersen'in "this is a map of who ı'am"dediği müzik.gerçekten de sanki kendiyle bütünleşiyor bu müzikle.her zamanki gibi öylesine ruha dokunuyor ve öylesine büyüleyici ki...kelimeler olmadan bunu yapabilmek gerçekten başdöndürücü.

    merak edenler için haber linki:http://www.theguardian.com/…com&utm_campaign=buffer

    youtube linki:http://youtu.be/kwwwwz6ef3i
  • şarkının ismi fransa'nın kuzeybatı tarafında brest açıklarındaki ushant adası'nda bulunan koydan geliyor. klip de orada çekilmiş sanırım. ilk entrydeki haberde yann tiersen'in doğduğu yer olarak bahsedilmiş ancak internetteki kaynaklarda doğum yeri olarak brest yazıyor. brest'e bağlı bir ada olduğunu tahmin ediyorum. daha detaylı bilgiye sahip yazarlar aydınlatırsa herkes için de iyi olur tabi.
  • credits kısmına bakılırsa güzelim klibin yönetmeni türk (veya kökenli?). ismi de murat gökmen. bkz: https://www.youtube.com/watch?v=kwwwwz6ef3i (en sonda)
    (bkz: yabancı filmde türk görünce sevinmek)
  • ilk kez dinlerken hayal kurdum. hayalimde o piyanoyu ben çaldım sanki. bitince de kapattım ve ayağa kalkıp geriye doğru yürüdüm, yürüdüm, yürüdüm, henüz hiçbir pişmanlığın olmadığı o ana kadar yürüdüm.

    hiçbir pişmanlığın olmadığı bir an var değil mi?

    ...

    işyerindeyim. oda üç kişilik ve iki arkadaş bu hafta yoklar. yalnızım ne güzel. kapıyı iyice kapattım. müziğin sesini az biraz daha açtım. ofis sandalyesinde kaykılabildiğim kadar geriye kaykılıp ayaklarımı da uzatabildiğim kadar öne uzattım.

    azıcık ağladım.

    bir sürü şey geçti aklımdan, bir sürü hem de. sonra ayağa kalktım gittim mutfaktan bir çay aldım, oradaki ablalar kızarık burnuma ithafen bir şey olup olmadığını sordular, göğüslerimi sallaya sallaya oynadım, bir şey yok demek için. baktım sormaya devam edecekler, hemen çocuklara getirdim lafı. bir annenin kelimelerinden kaçmak istiyorsanız bunu siz de yapın. sonra konuşmanın en hararetli anında çıktım odama geri döndüm. dönerken koridorda ıslık çaldım. masama oturdum ve bu entry'yi yazıyorum.

    her şey ne boş.
    ve geçici...
  • https://www.youtube.com/watch?v=9z3jcicrsx0

    bu gerçek klibi mi bilmiyorum ancak müzik, adamla kadının boşlukta salınmaları ve dengeyi ancak birbirlerine tutunduklarında bulmaları kısaca her kare insanı kılcal damarlarına kadar titretiyor. cioran yaşasaydı tiersen lanetlenirdi; insanın ruhuna kulak yoluyla hayatı sevme notacıkları yerleştirdiği için. şimdi 270. defa izlicem. sonra 271, 272, 273...