şükela:  tümü | bugün soru sor
  • konuyu ve replikleri bilsem de orijinal metne bağlı kalmaları sebebiyle yer yer anlamakta zorluk çektiğim, romeo ve juliet'in birer askeri öğrenci olduğu, beklediğimden iyi performanslar içeren farklı bir romeo ve juliet uyarlaması.
  • hayatımda izlediğim en underrated film. yönetmen alan brown'ın o beautiful kısasındaki potansiyeli fark edip bu filmin peşine düştüm.

    metne sadık kalıp oyunu çocuk oyununa döndürme fikri (metindeki kılıcın yumruk olarak adaptasyonu; ölümün nefessiz kalmaya indirgenişi; orijinal metinde de yer alan, anlaşılmaz, nispeten boş lafların spor salonunda kendi kendine mırıldanılan boş laflara yedirilmesi, gerçekle sahte arasındaki bariyeri zorluyor ilk başlarda). jülyet'i oynayan oyuncuda derinlik problemi vardı ama romeo onu da örtüyordu. aralarındaki tutku ikna ediciydi. tiyatro izler gibi bırakırken, sinemasal araçlardan da yararlanıyor. kostümdeki üniforma tekilliğini sevmedim.
    kontrasta rağmen kostümler filmi yükseltebilirdi. askeri okul dilinin tekilliği, direktliği ("sol-sağ, sol-sağ, sola dön, uygun adım, marş") ve shakespeare'in dilinin şiirselliği arasındaki tezat başarılıydı. oyunu daha da oyunsallaştırıyordu. bir de, unutulmamalı ki, shakespeare'in hala tek kişi olmadığının tartışıldığı, o metinlerin birden çok kişi tarafından tekrar tekrar yazılmış olabileceğinin düşünüldüğü göz önüne alınınca, her repliğin bire bir aynı olmasının da lüzumu yok. ama dil şekspiryen.

    beklentiyi çok yüksek tutmadan izlemek lazım. bir de sanat filmlerinden ziyade film sanatı ile ilgili özel merakınız yoksa, bulaşmaya değmez. şayet sinematik arayışlarınız varsa ve zaten peter greenaway, gregg araki, mike leigh gibi olaylara girmiş bir izleyiciyseniz, bu filmi bence ıskalamayın.