şükela:  tümü | bugün
  • etrafa sürekli gülümseyip, masum davranıp, onu bir koruma kalkanına alma isteği uyandıran kişi.

    vardı böyle bir arkadaşım. koskocaman mavi gözleri, minicik bir burnu vardı. onu gören kimse onun içinde bir gram kötülük ya da delilik barındırabileceğini düşünmezdi.

    erkekleri kullanır, kendine hediyeler aldırır, hesabı ödetirdi. hatta ben bile “aa ne güzel bir çanta” dediğinde o çantayı ona satın almış, içki içtiğinde parasını ödemiş bulurdum kendimi. ama onu mutlu etmek her şeye değerdi. çünkü o gülümseyip teşekkür eder, mahçup mahçup bakardı.

    onda bir süre kaldım, farklı bir şehirdeydi ve beni evine davet etmişti. bütün oyunlarını, kandırmacalarını orada görme şansım oldu. sahteliğini. bu kadar sevgiyle dolu gibi gözüken birinin, içinde sevgi olmadığını.

    kollarındaki kesikleri gördüm. saatlerce ağladığına şahit oldum.

    oysa ki o... bir pıtırcıktı. en sevdiği renk pembe olan, pofuduklardan hoşlanan biri. çocuksu ve masum gözüküyordu dışarıdan, ve onu tanıyan herkes onun hep gülümsemesini istiyor, onun için çabalıyordu.

    artık konuşmasak da umuyorum mutludur. onun mutlu olmasını ve gülümsemesini hala isterim.