şükela:  tümü | bugün
  • arşın mal alan operetinde yer alan bir şarkı. veli ile telli’nin düeti olarak da bilinir. arşın mal alan neredeyse masalsı bir havada geçer. fakat bu düet tam tersi bir gerçeklik koyar önümüze. telli ve veli baş-karakterlerin yanlarındaki hizmetkarlarıdır. burada sanki, “küçük insanların hikayeleri görkemli değil, daha gerçekçi olur” denir izleyiciye. tüm o maddiyatçı görüntüsünün altında bence bu sahne operette yer alan en tatlı, en şirin sahnelerden biridir.

    "veli :
    koy hanımı bey aparıb
    tezlikle toy eylesin
    koy hanımı bey aparıb
    tezlikle toy eylesin
    seni tekce men alaram
    men de bir bey olaram
    seni tekçe men alaram
    men de bir bey olaram

    telli:
    pulun(paran) var?
    veli: var var…
    telli:
    pulun(paran) var?
    veli: var var…
    telli:
    pulun var, gelerem!
    veli:
    bilirem gelirsen

    telli: ele bele yar mısan?

    veli: ele bele canımsan!

    telli:
    men gederem o oğlana
    onun pulu çoh olsun
    men gederem o oğlana
    onun pulu çoh olsun
    onun pulu çoh olsun
    derdi, gamı az olsun
    onun pulu çoh olsun
    derdi, gamı az olsun

    telli:
    pulun(paran) var?

    veli: var var…

    telli:
    pulun(paran) var?

    veli: var var…"

    telli ile veli'nin düeti
  • arşın mal alan operetinde yer alan bu şarkı bana başka bir operadaki bir sahneyi hatırlatıyor: mozart'ın sihirli flüt operasındaki papageno ile papagena 'nın birbirlerini ilk gördükleri ve karşılıklı kur yaptıkları sahne. belki veli ile papageno'yu, telli ile papagena'yı benzettiğimden böylesi bir yakınlık kuruyorum. her iki eserde de sanki yazanlar küçük insanların basit hayatının asıl mutluluk olduğunu söyler gibiler.