şükela:  tümü | bugün
  • bad religion vokalisti greg graffin'in yazdığı ve sitelerinde* yayınladığı kompozisyonu. punk denen olayın ne olduğunu açıklarken saldıranlara karşı koruma amaçlı bir yazıdır bu.

    orjinalini kopi-peyst kardeşler limitid şirketi sponsorluğu ile buraya şey ediyorum...türkçe meali oluşursa bir yerde bir şekilde onu da eklerim...


    a punk manifesto
    greg graffin

    i have never owned a record label, nor directed a successful merchandise company, so i don't pretend to be an expert on marketing. i have evolved through my craft as a songwriter, but others have labeled it and marketed it and made it neat for consumption.
    although i have made money from punk, it is a modest amount when one considers the bounty that has been bestowed on the companies that promote punk as some sort of a product to be ingested. it has always been my way to de-value the fashionable, light-hearted, impulsive traits that people associate with punk, because punk is more than that, so much more that those elements become trivial in the light of human experience that all punkers share.

    since it has been a part of me for over half of my life, i think the time has come to attempt a definition, and in the process defend, this persistent social phenomenon known as punk. it is astounding that something with so much emotional and trans- cultural depth has gone without definition for so long, for the roots of punk run deeper, and go back in history farther than imagined.

    even in the last two decades, it is difficult to find any analysis of the influential effect that punk rock had on pop music and youth culture. and rarer still are essays detailing the emotional and intellectual undercurrents that drive the more overt fashion statements that most people attribute to punk. these are some of the wants that compelled me to write this. if my attempt offends the purists, collapses the secrecy of a closed society, promotes confidence in skeptical inquiry, provokes deeper thought, and decodes irony, then i have done my job and those who feel slighted might recognize the triviality of their position. for i have nothing to promote but my observations on a sub-culture that has grown to global proportions, and through visiting much of it, i have found threads of common thought everywhere.

    common thought processes are what determine the ideology that binds people together into a community. there is desire among punks to be a community, but there needs to be some shape imparted on the foundations of the punk ideology, and where it comes from. the current punk stereotype is scarred by mass-marketing and an unfortunate emphasis on style over substance.

    but these ills don't destroy the punk sentiment, they merely confound the education of the new generations of people who know they are punk, but don't know what it means. it is a long road to understand what it means. this essay is part of the process.

    punks are not beasts punk is a reflection of what it means to be human. what separates us from other animals? our ability to recognize ourselves and express our own genetic uniqueness. ironically, the commonly held view, among the marketeers and publicity engines, stresses the "animalistic", "primitive" nature of punks and their music.

    they assume that violence is a key ingredient in punk music, and this assumption is easily perpetuated because it is easy to market violence and news items about violence always get column space. this focus on violence misses a key element of what punk is all about:

    punk is: the personal expression of uniqueness that comes from the experiences of growing up in touch with our human ability to reason and ask questions.

    violence is neither common in, nor unique to punk. when it does manifest itself it is due to things unrelated to the punk ideal. consider for example the common story of a fight at a high school between a punk and a jock football player. the football player and his cohort do not accept or value the punk as a real person. rather, they use him as a vitriol receptacle, daily taunting, provoking, and embarrassing him, which of course is no more than a reflection of their own insecurities. one day, the punk has had enough and he clobbers the football captain in the hallway. the teachers of course expell the punk and cite his poor hairstyle and shabby clothing as evidence that he is a violent, uncontrollable no-good. the community newspaper reads "hallway beating re-affirms that violence is a way of life among punk rockers".

    spontaneous anger at not being accepted as a real person is not unique to punkers. this reaction is due to being human, and anybody would react in anger regardless of their sub- cultural, or social affiliation if they felt de- valued and useless. sadly, there are plenty of examples of violence among punks. there are glaring examples of misguided people who call themselves punks too. but anger and violence are not punk traits, in fact, they have no place in the punk ideal. anger and violence are not the glue that holds the punk community together.

    in uniqueness is the preservation of mankind nature bestowed on us the genetic backbone of what punk is all about. there are roughly 80,000 genes in the human genome, and there are roughly 6 billion people carrying that genetic compliment. the chances of two people carrying the same genome are so small as to be almost beyond comprehension (the odds are essentially ½ 80,000 times the number of possible people you can meet and mate with in a lifetime! a practical impossibility)

    the genes we carry play a major role in determining our behavior and outlook on life. that is why we have the gift of uniqueness, because no one else has the same set of genes controlling their view of the world. of course cultural factors play the other major role, and these can have a more homogenizing effect on behavior and world-view.

    for example, an entire working-class town might have 15,000 residents who are raised with the same ideals, work at the same factories, go to the same schools, shop at the same stores, and like the same sports teams. as their children develop, there is a constant interaction of opposite forces between the social imprinting their culture imparts and the genetic expression of uniqueness.

    those who lose touch with their nature become society's robots, whereas those who denounce their social development become vagrant animals. punk stands for a desire to walk the line in between these two extremes with masterful precision. punks want to express their own unique nature, while at the same time want to embrace the communal aspects of their cookie-cutter upbringing. the social connection they have is based on a desire to understand each other's unique view of the world. punk "scenes" are social places where those views are accepted, sometimes adopted, sometimes discarded, but always tolerated and respected.

    punk is: a movement that serves to refute social attitudes that have been perpetuated through willful ignorance of human nature.

    because it depends on tolerance and shuns denial, punk is open to all humans. there is an elegant parallel between punk's dependence on unique views and behaviors and our own natural genetic predisposition toward uniqueness.

    the battle of fear and rationality

    the compulsion to conform is a powerful side-effect of civilized life. we are all taught to respect the views of our elders, and later when we realize that they are just dogmatic opinions, we are taught not to make a commotion by asking difficult questions. many just go along with the prevailing notions and never express their own views, which is analogous to a premature death of the individual. our species is unique in the ability to recognize and express the self, and not exercising this biological function goes against the natural selection gradient that created it in the first place. this complacency combats a fear of failure. it is easy to assume that if everyone else is doing something, then there is no way to fail if you just go along with it. cattle and flocks of geese can probably recognize this advantage. but the entire human race could fail because of this mentality. thinking and acting in a direction against the current of popular opinion is critical to human advancement, and a potent manifestation of punk. if an issue or phenomenon is found to be true only because other people say it is so, then it is a punk's job to look for a better solution, or at least find an independent variable that confirms the held view (sometimes the popular view is just a reflection of human nature, punks don't live in denial of this).

    this ability to go against the grain was a major part of the greatest advances in human thinking throughout history. the entire enlightenment period was characterized by ideas that shunned the dogma of the time, only to reveal truths in nature and human existence that all people can observe, and that are still with us today.

    galileo fought the church, the church won the battle, by putting him in jail for life, but ultimately lost the war; few people today believe that the sun orbits around the earth, and thus god didn't create the earth as the center of the universe. francis bacon insisted that human destiny is equal to understanding. if we deny this fundamental principle of what it means to be human, he reasoned, then we descend into the depths of mere barbarism.

    charles darwin, wrote after the heyday of the enlightenment, he nonetheless was directly influenced by its tradition, was trained as a theologian and yet still was driven to understand the underlying order that connected biological species he observed in his travels. his views threw into question many of the bible's tenets, yet his reasoning was sound, and through a process of self-improvement (the struggle in his own mind to understand) he improved mankind by establishing a new benchmark of human knowledge.

    the dogma of the church was further marginalized. the fear of repercussion from the church was overshadowed by the wave of understanding that his views created in people, and by the truth to his observations.

    the modern-day punk thought process, driven by this desire to understand, is a carbon-copy of the enlightenment tradition. the fact that so many historical examples exist that reveal a will to destroy dogma leads to a powerful tenet: it is a natural trait of civilized humans to be original. the fact that uniqueness is so rare reveals that our nature is stifled by an equally potent opposing force: fear.

    punk is: a process of questioning and commitment to understanding that results in self-progress, and by extrapolation, could lead to social progress.

    if enough people feel free, and are encouraged to use their skills of observation and reason, grand truths will emerge. these truths are acknowledged and accepted not because they were force-fed by some totalitarian entity, but because everyone has a similar experience when observing them. the fact that punks can relate to one another on issues of prejudice comes from a shared experience of being treated poorly by people who don't want them around. each has his/her own experience of being shunned, and each can relate to another's story of alienation without some kind of adherence to a code of behavior.

    the truth of prejudice is derived from the experience they all share, not from a written formula or constitution they have to abide by. punks learn from this experience that prejudice is wrong, it is a principle they live by; they didn't learn it from a textbook. without striving to understand, and provoking the held beliefs, the truth remains shrouded behind custom, inactivity, and prescriptive ideology.

    what is truth?

    philosophers distinguish between capital "t" truth and truth with a small "t". punks deny the former.

    truth with a capital "t" assumes that there is an order prescribed by some transcendental being. that is to say that truth comes ultimately from god, who had a plan for everything when he created the universe.

    little "t" truth is that which we figure out for ourselves, and which we all can agree upon due to similar experience and observations of the world. it is also known as objective truth, from within ourselves, revealed here on this earth; as opposed to big t truth, which comes from outside and is projected down to us, specifically for us to follow. morality need not be thought of as a product only of big "t" truth. objective truth lends itself just as readily to a moralistic, spiritual culture.

    punk is: a belief that this world is what we make of it, truth comes from our understanding of the way things are, not from the blind adherence to prescriptions about the way things should be.

    punk's dependence on objective truth comes from the shared experience of going against the grain. anyone who has stood out in a crowd feels the truth of the experience. no one had to write a doctrine in order for the outcast to understand what it meant to be different. the truth was plain enough, and that truth could be understood and agreed upon by all those who shared a common experience.

    what is fear?

    the fears that drive people to conform have caused dismal periods in human history. the so-called dark ages, were tranquil and without upheaval, but also dismally quiet and pestilent, nary a contrasting view to be found. the pseudo-comfort and tranquility that the people of the dark ages experienced, by conforming to a rigidly enforced bureaucracy enforced by the king and church, was masked entirely by the misery they had to endure in their day to day life. life is easy as a peasant, no direction, no purpose, just produce more goods and offspring for the benefit of the king. but using fear to control peasants (or modern-day blue-collar workers for that matter) is just a short-term foul exercise, because peasants have the same mental equipment as the royalty.

    the deeply ingrained biological traits of self-recognition and the desire to express the self cannot be quashed for long. eventually peasants realize that life without the practice of reason is as good as being a farm animal. being controlled by fear is the same as being biologically inert, unable to take part in the human drama, merely wasting away. the fear that controls human behavior is learned. it is different from the immediate, reflexive, run-away-from-the- nasty-stimulus response that other creatures employ to stay alive. we have motor reflexes like these as well, but fear of failure, and fear of speaking out come from the limbic system.

    the limbic system is a network of neurons in our brain that control our most deep-seated emotions. it connects two parts of the brain together: the midbrain, where sensory information is sent (i.e. sight and hearing stimuli) and the forebrain, where that information is processed. although the forebrain has been around for at least 480 million years (it was present in the earliest vertebrates), it evolved special functions with the advent of humankind.

    a specialized portion of the forebrain, called the cerebral cortex, is highly developed in humans. 95% of our cerebral cortex is responsible for associative mental activities like contemplation and planning. the other 5% is responsible for processing motor and sensory information.

    by comparison, a mouse (also considered a higher vertebrate), has a cerebral cortex with only 5% of its neurons devoted to associative functions, while 95% are devoted to motor and sensory fuctions.

    the highly developed limbic system is at the core of what it means to be human. we differ from other animals in the amount of time we spend planning, contemplating, and expressing ourselves. our limbic system is very powerful. it can over-ride primitive emotions, and suppress deep desires. anyone who has ever seen a sad movie with friends, and willfully held back tears because they didn't want their friends to see them crying, employed the power of their limbic system. they contemplated the repercussions of their friends reaction to crying, and shut off the emotional cascade that would have brought the tears.

    in the same way that rationality is the product of the limbic system, fear is also centered in the same neurons of the limbic system. fear is usually rational behavior, based on irrational thoughts, and it can freeze the processing power of the cerebral cortex. denial and fear go hand in hand, and both are examples of how our limbic system can suppress obvious stimuli and promote behavior that is safe and conforming.

    the limbic system is like any other organ in the sense that it can operate unchecked to produce detrimental results. being in touch with our bodies leads to overall general health, and the limbic system needs constant attention in order to master it. to overcome fear, one needs to be in touch with their limbic system, and recognize when it is suppressing the obvious.

    etiquette and "being nice" are forms of limbic-system repression, necessary at times, but ultimately demeaning of human originality. lying is the ultimate form of limbic-system repression. it is a denial of the obvious. truth-tellers, those who are authentic and trustworthy, have learned to master their limbic system. they recognize the desire to lie, but rationalize the futility of advocating something that is not true. liars, on the other hand, are slaves to their limbic system, out of touch with their most basic mental capacities. their behavior is guarded and shifty because they let their flawed reasoning, to cover up the obvious, control their entire makeup. they eventually have to give in to the truth and concede defeat, but only after every possible avenue of deception and twisted logic has been advocated in the interest of hiding their fear.

    politicians, clergymen, business leaders, and judges are masters of twisted logic and promotion of fear. they make good intellectual targets for punkers because they don't respect people who have learned to master their limbic systems. and punkers are not afraid to point out that which is obvious, even if it means their social status might be jeopardized.

    punk is: the constant struggle against fear of social repercussions.

    the punk movement

    i have tried to enumerate some of the factors that make punk a movement, in the cultural sense. the typical stereotype of a feeble-minded ruffian vandalizing, destroying, stealing, fighting, or arguing in the name of some empty, short-lived cause is no more punk than the pretty-face-empty-head image of today's pop stars.

    because it is so easy for record companies to sell images of violence, sex, and self-importance, many bands have taken the bait and portrayed themselves as punks, without realizing that they were actually perpetuating a stereotype of conformity that is wholly un-punk.

    the "come join us" attitude that seeks to attract followers, usually results in a rabble of weak people who think that their power lies in the large numbers of like-minded clones they have compiled. there is no strength in numbers however, if the people are glued together by a short-sighted, self-serving, fear-induced mantra that promotes factions and exclusionary principles.

    strong ideologies don't require a mob, they persist through time, and never go away, because they are intimately connected to our biology. they are part of what it means to exist as homo sapiens. punk typifies that tradition. it is a movement of epic proportions, that transcends the immediacy of the here-and- now, because it is, was, and always will be there-and-forever, as long as humans walk the earth.

    as we enter a new era in the voracious march of culture, punks will have their day. the internet has allowed people to communicate directly once again. on the web, human behavior is interactive, like it was before the advent of mass-media.

    people now focus on ideological discussions and lifestyle issues, as opposed to the classic 20th century behavior of closing oneself off from cohorts, and adhering to a network's, or commercial's prescriptive code of acceptable behavior. the lies, and mysteries of elitism will erode quickly as the global conversation that transpires daily on the web invades more people's lives.

    the world population will be more receptive to alternative ideologies because they will be creating them. people will be less receptive to ideologies of out- dated institutions because the holes and flaws in their logic will be ever more amplified when they are broadcast instantly around the world as they become revealed.

    the "strength-in-understanding", and "knowledge-is-power" ethics that punks maintain will become the norm. the rigidity, brutishness, and futility of secret agendas will be made obvious, paving the way to an appreciation of human uniqueness, and a new era of originality.

    who is punk?

    everyone has the potential to be punk. it is much harder for someone who comes from a placid, un-challenging, ignorant upbringing, because they don't see the value in questioning or provoking the institutions that gave them such tranquility. but such examples of carefree existence are rare in today's shrinking world.

    eternal questions still burn in the minds of most people. what it means to be human is becoming more clear every decade. sometimes, people are trained to follow the safe path to an early grave by consuming and repeating the dogma of a fearful aristocracy.

    on the other hand, the human spirit is hard to kill. punk is a microcosm of the human spirit. punks succeed with their minds, not their brute force. they advance society by their diversity, not their conformity. they motivate others by inclusion, not domination.

    they are at the front lines of self-betterment and by extrapolation can improve the complexion of the human race. they adhere to unwritten universal principles of human emotion, obvious to anyone, and shun elitist codes of behavior, or secret agendas. they embody the hope of the future, and reveal the flaws of the past. don't tell them what to do, they are already leading you.

    punk is: the personal expression of uniqueness that comes from the experiences of growing up in touch with our human ability to reason and ask questions.

    punk is: a movement that serves to refute social attitudes that have been perpetuated through willful ignorance of human nature.

    punk is: a process of questioning and commitment to understanding that results in self-progress, and through repetition, flowers into social evolution.

    punk is: a belief that this world is what we make of it, truth comes from our understanding of the way things are, not from the blind adherence to prescriptions about the way things should be.

    punk is: the constant struggle against fear of social repercussions.

    (bkz: hayvan uzun entry kasanlar)
  • punk düşüncesinin/hareketinin aslında çok da vahşi veya radikal bir şey olmadığını, normal insanların aslında düşünmeleri gereken şeyleri düşündüğünü anlatan yazı.

    (bkz: punks not dead)

    punk olmanın converse giyip yağmalayıp "fuck the system yippeee anarchy" diye bağırmak olmadığını hatırlatmak için ve diğer yanlış anlaşılmalarıda ortadan kaldırmak için okunması gereken bir yazı.
  • akademik geçmişi birazcık hayvani olan greg graffin, yapısı itibariyle akademi'ye kafadan ters düşen punk'ın, düşüncesine yaptığı temellendirmelerle ve iddialarıyla oturmuş tezini yazmış, akademik ingilizcesini kullanmış, hatta biraz da teorisyenliğe soyunmuş, bunu yaparken de aristokrasi ve elitizme dokundurmaktan kendini alamamış.yine de olsun, böyle şeylere de arada ihtiyaç oluyor sanki..hiç olmazsa punk hakkında tutarsız doktora tezleri yazan academic wannabe'leri veya 1974 - 1984: the story of a generation tadında yazışlar yapan amerikalı gazetecileri aydınlatır diye umut ediyorum. veya blink 182 furyasını, her ne demekse artık.
  • punk dediğimiz olayın fiziksel değil zihinsel olarak daha geçerli olacağını bilen insanlar için kabullenmesi daha kolay olan bir manifestodur. punk'ın keyif veren bir serserilikten başka bir şey olmadığına inanan kişilerin hedefi olacaktır rahatlıkla.


    son iki albümünde artık eskisi kadar küfür etmiyor diye greg graffin'e "sıçtınız abiler" diyen punk ile "yıllardır ideolojinizden vazgeçmediniz helal olsun abiler" diyen punk arasında görüntü olarak hiç fark olmasada ikinci dediğim punk zihinsel olarak bazı şeyleri aşmış ve 1977'ye takılmayıp kendisini geliştirebilmiştir.

    manifestoyu okuduktan sonra çıkarılacak anlamlar ile harmanlanan kişinin kendi fikirleri de şöyle olabilir:

    punklar etrafa siktiri çeken inatçı keçiler değillerdir. toplumun sıradanlığına ve kuralcılığına karşı olan tutumlarını belirtebilirler ve bunu yapmak için şiddet kullanmak zorunda değiller. diy anlayışı ise seslerini duyurma imkanı olanlar için asla ölmeyecek bir olgudur.
  • epitaphın yavşak bir plak şirketi olduğunu düşünmek kadar doğal bir şey yoktur, şahsen ben nofx belası için ayrıca nefret ediyorum, ama aynı epitaph'ın tom waits albümlerini de çıkardığını unutmamak gerekir (bkz: mule variations) . kaldı ki d i y etiklerine saygı duyan insanlardan biridir greg graffin, özellikle bunun ağırlığını fuck armageddon this is hellde görmek mümkündür. zira punk, otobüs durağına işeyip parklarda şarap içip sabahlamaktan ibaret değildir ki hafif isyanlar(isyan??!) ancak bunlar olarak nitelendirilebilir ve pek tabii bunun gerizekalı örneklerini ankara ve istanbulda bol miktarda görmek mümkündür "la benn çok pankım la" nidaları atan heyecanlı gençlik polise küfreder, millete sataşır, arabalardan içeri ekmek atar, hatta bu yaptıklarının katıksız anarşizm olduğunu düşünür; ama gelin görün ki bu çılgın arkadaşlarımız kendilerini uyaran polislerle sorun çıkarmamak için özel çaba gösterirler ve ateşli aktivist olmalarına rağmen kendilerini -hiç olmazsa- 1 mayısta bile anarşist pankart altında gören olmamıştır. ha illa katılmaları lazım mı o pankartın altına? tabi ki hayır. ama mesele kendini, varlığını bir yerlerde göstermeye çalışmaksa neden olmasın?

    bir de illa her anarşistin katılımcı olması gerekir mi? hayır. punk anarşizm midir, nihilizm midir? her poserın çok anarşist ve çok pank olması gerekir mi? hayır. peki marjinallik olsun diye ona buna sataşan, sözde sistem karşıtı çılgın gençlik d i y mıdır? hayır!!!!!!!
  • 'hiçbir zaman bir plak şirketine sahip olmadım, ya da başarılı bir satış şirketinde çalışmadım ve pazarlamada bir uzman olduğum da söylenemez. şarkı yazarlığı yaptım, başkaları yaptıklarımı isimlendirdi, pazarladı ve tüketime hazır hale getirdi.

    punk bana para kazandırdı, ancak kazandırdığı miktar punk'ı mideye indirilecek büyük bir lokma olarak gören şirketlere hediye edilen rakamların yanında hiç kalır. insanların punk'a yakıştırdıkları birçok şeyin değerini daha aza indirgemek özelliğim olmuştur. çünkü punk ona yakıştırılanlardan daha fazlasıdır. o kadar fazlasıdır ki, yapılan yakıştırmalar, tüm punkların paylaştığı tecrübe ışığının yanında çok anlamsız kalırlar.

    hayatımın yarısından fazlası boyunca bir parçam olduğu için; süregelen sosyal fenomen punk'ı tanımlamaya kalkışmanın ve gerekirse savunmanın zamanı geldiğine inanıyorum. hayret edilesidir ki, bu kadar çok kültüre yayılmış ve duygusal bir şey bu kadar zamandır tanımsız kalmıştır. punk'ın kökleri tarihte birçoğunuzun tahmininden daha derinlere inmektedir.

    son yirmi yılda bile, punk'ın pop müziği ve gençlik kültürü üzerindeki etkilerini irdeleyen bir analize rastlamak pek mümkün değildir. daha da nadir olarak rastlananlar, insanların punk'a yükledikleri - punk'ın derinden yarattığı tüm duygusal ve entellektüel etkileşimlerle ilgili yazılardır.

    bunu yazmak isteğimdeki birkaç sebep yukarıda saydıklarım. eğer bu deneme, dil ve uslubta kesinliğe, sadeliğe inanan insanları destekliyorsa, kapalı bir topluluğun gizliliğini yıkıyorsa, şüpheci yaklaşımlara bir sonuç sunuyorsa, daha derin düşünmeye sebep oluyorsa, ironiyi açığa çıkarıyorsa; işimi yapmışım demektir ve kendilerini önemsiz hissedenler durumlarının ne kadar önemsiz olduğunun farkına gerçekten varacaklardır. dünya çapında yayılmış bu alt kültürle ilgili kendimi destekleyici olarak elimde sadece gözlemlerim olmasına karşın, dünyanın birçok yerinde ortak düşüncenin izlerine rastladım.

    genel düşünce sistemleri; insanları bir topluluk içinde birbirine bağlayan ideolojiyi tanımlar. punklar arasında bir topluluk özlemi vardır, ancak ideolojinin köklerini tarayıp, belirli bir zemine oturtmak gerekmektedir. günümüz punk stereotipi, yoğun pazarlama silahlarıyla ezilmiş, varlığını stil ve modanın altında kaybetmiş bir görüntü vermektedir.

    yine de bu rahatsızlıklar, punk duygusunu yok etmemektedir. bütün bunlar sadece punk olduğunu bilen ancak, punk'ın ne anlama geldiğini bilmeyen genç nesillerin aklını karıştırmaktadır. bunu anlamak zaten çok uzun bir yoldur. bu yazı bu işlemin bir parçasıdır.

    punk'lar canavar değillerdir

    punk, insan olmanın bir yansımasıdır. bizi diğer hayvanlardan ayıran nedir? kendimizi tanımlayabilmemiz ve kendi genetik "tek"liğimizi sergileyebilmemizdir. ironik olarak, pazarlamacı ve sosyal araştırmacılar punk müziğini çoğu zaman "ilkel" ve "hayvani" olarak tanımlamaktadırlar.

    onlar şiddetin punk'ın anahtar özelliklerinden birisi olduğuna inanırlar ve şiddet çok dikkat çeken; üstelik haberlerde en kolay yer bulabilen konuların başında gelir. şiddet konusuna bu yönden bir yaklaşım punk'ın asıl anahtar özelliklerinden birinin gözardı edilmesine neden olur:

    punk, insani özelliklerimiz olan sonuç çıkarma ve sorgulama ile birlikte elde edilen tecrübelerle "tek" olmanın dışa vurumudur.

    şiddet ne sadece punk'a özgüdür, ne de genel birşeydir. kendi içinde değerlendirilince; punk düşüncesiyle ilgisiz şeyler buna sebeptir. örnek olarak bir lisedeki bir punk ile iyi bir futbol oyuncusunun kavgasını ele alalım. futbol oyuncusu ve çevresi punk genci gerçek bir insan olarak değerlendirmemektedir. aksine, onu bir öfkeli sözler deposu olarak kullanır, her gün dalga geçer, provoke eder ve utandırırlar. bunların sebebi, hepimizin bildiği gibi kendilerine olan güvensizliklerinin dışa vurumudur.

    günün birinde, tüm bunlar punk gence fazla gelir ve futbol oyuncusuna koridorda saldırır. öğretmenler tabi günün sonunda garip saç şekli pis kıyafetlerini delil göstererek punk genci şiddet yanlısı ve kontrol edilemeyen bir tehlike olarak ilan ederler. yerel gazete hemen yazar: "koridor kavgası, şiddetin punk-rocker'ların yaşam tarzının bir parçası olduğunu tekrar gösterdi".

    gerçek bir insan olarak kabul görmemenin getirdiği ani kızgınlık punk rockerlara özgü bir hareket değildir. bu insani bir davranıştır ve kabul görmeyen, değer verilmeyen, aşağılanan herkes aynı tepkiyi verecektir. üzücü olan punklar arasında çok fazla şiddet örneğinin yaşanmış olmasıdır. kendilerine punk diyen bazı yanlış yönlendirilmiş insanların yaptıkları daha da kötü örnekler oluşturmuştur. ancak kin ve şiddet, punk'ın özellikleri arasında olmayıp, savunduğu değerlere de ters düşmektedir. kin ve şiddet punk topluluğunu bir arada tutan yapıştırıcılar değildir.

    tek olmama insanlığın korumasıdır

    doğa bize punk olmanın ne olduğu ile ilgili temel bilgiler vermektedir. yaklaşık 6 milyar insanın taşımakta olduğu, 80.000 ayrı genden oluşan, insanlara lütfedilmiş farklı gen grupları mevcuttur. aynı gen grubuna sahip iki insanın karşılaşma ihtimali; buradan bir çıkarım yapmak için fazlaca küçüktür. (hesaplamak isteyenler için; ½ 80.000 kere, hayat içerisinde karşılaştığınız insanların sayısı yüzde ya da binde hali! pratikte imkansız bir durum)

    taşıdığımız genler hayat içerisindeki hareket tarzımız ve alışkanlıklarımızda çok belirleyicidir. bu yüzden "tek" olma hediyesine sahibiz. çünkü kimsenin dünyasını kontrol eden gen düzeneği başkasınınkiyle bir değildir. bunun yanında tabii ki kültürel etkilerin de üzerimizde çok büyük etkisi vardır, ancak bunların dünya görüşü ve yaşam tarzıyla ilgili insanlar arası daha homojen bir etkisi bulunmaktadır.

    şöyle bir örnek ele alalım. aynı okulda okumuş, aynı ideallare sahip, aynı fabrikada çalışan, aynı takımları tutan, aynı mağazalardan alışveriş yapan 15.000 nüfuslu bir ortasınıf kasabası olduğunu varsayalım. bu insanların çocuklarının gelişiminde; çevrenin kültürel etkisi ile çocukların genlerinin "tek"liği arasında sürekli bir çatışma yaşanacaktır.

    doğal yapılarıyla bağlantılarını koparanlar toplumun robotları haline gelirlerken, sosyal gelişim ve kaynaşımı gözardı edenlerse derbeder hayvanlar olmak durumundadırlar. punk, bu iki uç noktanın arasında ustalıkla çizilecek bir çizginin üzerinde yürümek isteğindedir. punk'lar kendilerine has "tek"liklerini göstermek isterken, aynı zamanda zor edindikleri terbiyenin komünal aspektlerine de sıkı sıkı sarılmak isterler.

    dayandıkları sosyal bağlantı noktası, karşılarındaki her bir bireyin "tek"lik özelliğini anlama isteminden güç alır. punk "ortam"ları bu tip görüşlerin kabul gördüğü, bazen uyum sağlandığı, bazen dışlandığı ama her zaman toleransın ve saygının yüksek olduğu sosyal ortamlardır.

    punk; insan doğasını gözardı ederek sürdürülen sosyal yaklaşımları çürütmeye, yalanlamaya çalışan bir harekettir.
    toleransa dayandığı ve reddetmekten sakındığı için punk, tüm insanlara açıktır. punk'ın "tek"liğe olan saygısı ve yaklaşımıyla "tek"lik ile ilgili olan genetik-biyolojik özelliklerimiz arasında çok şık bir paralellik mevcuttur.. '

    korku nedir?

    insanların boyun eğdikleri korkular, insanlık tarihinde kederli ve zor periyodlara sebep olmuşlardır. “karanlık çağlar” diye adlandırılan zamanlar; durağan, ayaklanmaların olmadığı; ancak kederli bir sessizliğe bürünmüş ve bulaşıcı hastalıklarla örülmüş yıllardı. karanlık çağların insanlarını bu pseudo-rahatlık ve sakinliğe iten durum aslen, insanların kral ve kilise tarafından güçlendirilmiş bürokrasiye boyun eğmeye ve hayatlarını boyun eğmekle geçirmek zorunda olmalarına inandırılmış olmalarından başkaca birşey değildi.

    bir köylü olmak aslında kolaydır; bir hedef, amaç olmaksızın sadece daha fazla ürün üretmek ve krala daha fazla kar ettirmekten başkaca bir emel yoktur. ancak köylüleri kontrol etmek için korku kullanıldığında (köylü yerine günümüz mavi yakalılarını da koyabiliriz); bu kısa süreli bir durum olacaktır, çünkü köylüler de krallık ile aynı düşünsel kapasiteye sahiplerdir.

    kendini tanımayla ilgili içimize işlemiş biolojik özellikleri ve insansal kendini ifade etme dürtüsünü sonsuza kadar bastırmamız mümkün değildir. aslında köylüler de pratik bir amaç olmaksızın çalışmanın bir çiftlik hayvanından farklı bir durum ortaya çıkarmadığının farkına varırlar. korku tarafından kontrol edilmek, tüm insan yaşantısının dışına itilmek, harcanmaktır.

    insan davranışlarını kontrol eden korku insan tarafından öğrenilen bir olgudur. diğer canlıların ani, reflekslere bağlı ve kendilerini canlı tutmak için gösterdikleri tehlikeli şeylerden kaçma sonucunu doğuran korkularından farklıdır insanını korkusu. bunlara benzer otomatik refleksler bizlerde de vardır ancak, başarısız olma korkusu ve konuşma korkusu bunların aksine limbik sistemimizden ileri gelir.

    limbik sistem beynimizin içerisinde nöronlardan oluşan ve en derin duygularımızı kontrol eden bir ağdır. bu ağ, beynin iki kısmını birbirine bağlar. bu iki kısım algılama verilerinin gönderildiği (görme, duyma duyuları gibi) orta beyin kısmı ile bilginin işlendiği önbeyin kısımlarıdır. ön beyin kısmı 480 milyon yıldır varolmakla birlikte (neredeyse omurgalıların ortaya çıkmasından bu yana), insanlığın ortaya çıkmasıyla özel işlevler kazanmıştır.

    ön beyinin cerebral kortex ismindeki kısmı insanlarda çok gelişmiştir. cerebral kortex’in %95’i planlama ve karar verme gibi işlevleri yürütmek için vardır. kalan %5’lik kısım algı verilerinin işlenmesinde ve otomatik hareketler için kullanılır.

    bir kıyaslama yapacak olursak, oldukça gelişmiş bir omurgalı olan farede cerebral kortex’in %5’i düşünsel işlevler yerine getirirken, %95’i algılama ve otomatik hareketler için kullanılır.

    insan olmanın anlamında gelişmiş bir limbik sisteme sahip olmak yatar. diğer hayvanlardan planlamaya, yorumlamaya ve kendimizi ifade etmeye harcadığımız zaman ile ayrılırız. limbik sistemimiz çok güçlüdür. ilkel duyguların üzerine geçebilir ve derin arzuları bastırabilir.

    arkadaşlarıyla acıklı bir film seyreden ve arkadaşlarının görmesini istemediğinden dolayı kendini ağlamamak için sıkan her insan, limbik sisteminin gücü altında kalmış demektir. ağlamaya karşı arkadaşlarının vereceği tepkiyi önceden düşünüp; gözyaşlarına sebep olacak duygusal etkileri kapatmıştır.

    aynı şeklide rasyonalite de limbik sistemin bir ürünüdür ve korku da aynı limbik sistemin nöronlarındadır. korku genellikle irrasyonel düşüncelere dayanan, rasyonel bir davranıştır. korku, cerebral kortex’in işlem gücünü dondurabilir. reddetme ve korku çoğu durumda aynı şekilde davranarak, limbik sistemimizin doğal algıları bastırmasını sağlar ve böylece güvenli ve rahat davranışı desteklemiş olurlar.

    limbik sistem diğer organlar gibi kontrol gerektirmeden otomatik işlemler gerçekleştirir. vücudumuzun genel sağlığı sözkonusu olduğunda limbik sistem sürekli bir dikkat içerisinde bulunur. korkuyu yenmek için, limbik sistemle devamlı iletişim halinde olmak ve doğal olanı baskı altına aldığı noktayı farketmek gerekir.

    “etiket” ve “iyi olmak” , kimi zaman gerekli olsa da, bu durumlar limbik sistemin baskısının bir sonucu ve insan orjinalliğinin tam tersi durumlardır. yalan söylemek limbik sistem baskısının en uç noktasıdır. apaçık ortada olanın, ya da bilinenin reddidir.

    yalancılar, limbik sistemin birer esiri olmuş; en basit zihinsel kapasitelerinin bile uzağında kalmışlardır. davranışları temkinli ve değişkendir, çünkü uydurduklarını örtmek için ortada olanı göstermemek çabasındadırlar. sonunda gerçeği vermek ve yenilgiyi kabul etmek durumunda olsalar bile, korkularını saklamak adına her türlü çarpık mantığı savunmak yoluna gidebileceklerdir.

    politikacılar, iş adamları, ve hakimler çarpık mantığın ustaları ve korkunun destekçileridirler. punk’ları çok güzel entellektüel hedefler haline sokmaya çalışırlar, çünkü limbik sistemlerini kontrol eden insanlara saygıları yoktur. ve punk’lar ortada apaçık olanı gördükleri gibi söylemeye devam edeceklerdir, bu söylev sosyal statülerini yerle bir edecek olsa bile.

    punk, sosyal statü kaybı korkusuna karşı verilen sürekli mücadeledir.

    punk hareketi

    punk’ı kültürel anlamda bir hareket haline sokan bazı faktörleri saymaya çalıştım. boş bir sebep uğruna etrafta herşeyi parçalamaya çalışan, gaddarlık yapan, çalıp çırpan, kavga eden; günümüz punk stereotipi olarak gösterilmeye çalışılan kişiler; aslen güzel görünümlü aptal kafalı pop yıldızlarından farksızdırlar.

    çünkü plak şirketleri için şiddet, seks ve bencillik pazarlaması çok kolay öğelerdir. bunun sonucu birçok müzik grubu kendilerini punk olarak adlandırıp; farkında olmaksızın punk’a aykırı olan herşeyin stereotipleri haline gelmişlerdir.

    “gel sen de bize katıl” şeklinde taraftar/dinleyici toplama yaklaşımı, genellikle güçlerinin benzer düşüncelere sahip klonlarının sayısının artmasıyla çoğalacağına inanan zayıf insanlarda çekici bir etki yapar. ancak insanlar birbirlerine, dar görüşlü, kendine hizmeti amaçlayan; ve korkuya dayalı bir bağla bağlanıyorsa, kişilerin sayılarının artmasının bir güç oluşturmayacağı açıktır.

    güçlü ideolojiler bir insan yığınına ihtiyaç duymaz. zaman içerisinde süregelir, gücünü kaybetmez, çünkü içten içe biolojimizle bütünleşir. güçlü ideolojiler homo sapiens olarak varolmanın anlamının bir parçasıdır. punk bu geleneğin tipik bir örneğini oluşturur.

    burada ve şu anda olanın üzerinde olan, epik paydaların bir hareketidir. çünkü öyledir, öyleydi, öyle olacak; insanlar yeryüzünde yürüdükleri sürece.

    kültürün doymak bilmez bir şekilde geliştiği günümüzde, punkların da günü gelecektir. ınternet insanlara birkez daha direkt olarak iletişim kurma iznini vermektedir. webde insan davranışı interaktiftir, kitle medya organlarının oluşmasından önceki dönemlerde olduğu gibi.

    insanlar şimdilerde yine ideolojik tartışmalara ve yaşam tarzı konularına yönlenmektedirler. kendilerini kapatıp, bir ağın, ticarethanenin ya da sistemin kabul edeceği davranış tarzının benimsedikleri klasik 20. yüzyıl davranış biçiminin aksine bir durum oluşmaktadır böylece. yalanlar ve elitizmin gizemleri web üzerindeki global tartışmalar ve bilgi alışverişiyle açığa çıkmaktadır.

    dünya nüfusu alternatif ideolojilere daha açık bir hale gelecektir çünkü onları yaratma dürtüsü kendilerinde de olacak ve alternatif düşünceler kendileri tarafından da yaratılıyor olacaktır. tarihi geçmiş kurumların tüm dünyaya aynı anda empoze etmeye çalıştığı ideolojiler insanlar için gün geçtikçe daha az çekici hale gelecektir.

    punklar tarafından hali hazırda yaşatılan “anlamanın gücü” ve “bilgi güçtür” değerleri norm haline gelecektir. gizli notların sertliği, bütünlüğü ve faydasızlığı açığa kavuşturulacak ve insan “tek”liğine ve orjinalliğine doğru yeni bir çağ başlayacaktır.

    punk kimdir?

    herkeste punk olma potansiyeli vardır. ancak durağan, mücalede gerektirmeyen ve rahat bir ortamda yetişmiş olanlar için biraz daha güçtür, onlar kendilerine rahatlık sağlayan düşünce ve kurumları eleştirmenin veya provoke etmenin değerini göremezler. ancak günümüzün “batak” dünyasında bu gibi umarsız ve rahat insanların yetiştiği ortamları bulmak da son derece güç hale gelmiştir.

    halen bir çok insanın kafasında sonsuz sorular alev alev yanmaktadır. her geçen yüzyılda insan olmanın anlamı biraz daha anlaşılmaktadır. iınsanların korku dolu aristokrasi dogmasının tüketmek ve tekrar etmek ve erken şeklide mezarın yolunu tutmak üzere eğitildiği dönemler de olmamış değildir.

    diğer taraftan insan ruhunu öldürmek güçtür. punk insan ruhunun küçük bir evrenidir (microcosmos). punk’lar düşünceleriyle başarıya ulaşırlar, kaba kuvvetle değil. toplumu farklılıklarıyla ileri götürürler, uyumlarıyla değil. diğerlerine katılarak motive ederler, yöneterek değil.

    kendini geliştirmenin ön saflarında yer alırlar ve araştırma ile insan ırkının bütünlüğünü geliştirirler. insan duygularının yazılı olmayan universal prensiplerini korurlar, herkese karşı apaçık ortadadırlar, davranışların elitist kodlarından ya da gizli notlardan sakınmaksızın. gelecek umudunu vücutlandırırlarken, geçmişin eksiklerini ortaya çıkarırlar. onlara ne yapmalarını gerektiğini söylemeyin, zaten sizi sürüklüyorlar.

    punk, insani özelliklerimiz olan sonuç çıkarma ve sorgulama ile birlikte elde edilen tecrübelerle “tek” olmanın dışa vurumudur

    punk; insan doğasını gözardı ederek sürdürülen sosyal yaklaşımları çürütmeye, yalanlamaya çalışan bir harekettir.

    punk, kendini geliştirmede bir sorgulama ve sonuç çıkarma sürecidir ki; bu sürecin sonunda sosyal bir gelişim de gözlenebilir

    punk; dünyanın bizim yaptıklarımızdan ibaret olduğuna dair bir inançtır. gerçeklik bizim dünyayı anlayışımızla oluşur; bir yerlerde olayların olması gerektiğinin yazılmış şekliyle gerçek oluşmaz.

    punk, sosyal statü kaybı korkusuna karşı verilen sürekli mücadeledir.

    yazar: greg graffin
    kaynak: http://www.punkerland.com/