şükela:  tümü | bugün
  • ilkinden çok daha sarsıcı ve rahatsız edici bir film. devam filmi gibi değil aslında, keşke adı başka bir şey olsaymış.

    pusher ana karakterinin yaşadığı büyük stresi başarıyla izleyiciye de yaşatıyor. pusher 2 ise çok sert bir dünya yaratarak önce güçlü bir fon yaratıyor. sonra hikaye ilerledikçe başlarda uzak durduğumuz tonny karakteri ile empati kurmaya; hatta onunla birlikte üzülmeye, sinirlenmeye ve çıkış yolu aramaya çalışıyorsunuz.

    benim için mükemmel bir film. nicolas winding refn bence harika bir iş çıkarmış. ama bu kadar büyük bir yönetmene rağmen aslan payı bence mads mikkelsen'in. filmde kapladığı alan olarak taxi driver'daki robert de niro ayarında bir iş çıkarmış. gerçekten takdir edilesi.

    not: 2006'da boş bir sinema salonunda izledim. oha deyip çıktım, birilerine anlattım ama sonrası boş. 2010'da pusher'la birlikte peşpeşe izledim. şimdi bir cumartesi akşamı yine üst üste çaktım iki filmi. artık 3'ü izleme zamanı geldi sanırım. yarın...

    note 2: şu film için hikaye düz demiş ya biri... neyse bişey demiyom.
  • nicolas winding refn'in belki de en başarılı filmidir. bir defa pusher serisi, hikayesinden, diyaloğuna, karakterlerin davranışlarından, imajlarına ve hatta sinematografisine kadar, her anlamda iyi bir yeraltı sineması örneği. seride ikinci filmi öne çıkaran taraf ise tonny karakterinin derinliği ve mads mikkelsenın oyunculuğu.

    refn'in tarzının özü bu seride. belkide şimdilerde salt estetik bir sinematografi peşinde koşmasaydı, only god forgives gibi sadece görüntü yönetmenliğinden ibaret filmler yerine, yeni pusherlar seyredebilirdik.
  • sert, keskin, soğuk ve rahatsız edici bir yapım. böyle bir havayı yakalayabilen çok az film... hele de bu kadar az müzik kullanımıyla.