*

şükela:  tümü | bugün
  • beton yığınları arasında kalmış insan manzarası veya taipei hikayesi. edward yang'ın ikinci uzun metrajı ve ilk dönem yeni dalganın en önemli filmi. o gün kumsalda'da konuyu oldukça geniş tutmuş, işlemeyi zor kılmıştı (altından kalkmıştı bir şekilde, orası ayrı). burada ise hikaye daha basit ve derinlemesine işlenmeye çok daha müsait tutulmuş.

    tayvan'ın ekonomik kriz yılları. 30'lu yaşlarının ortalarında eski bir beyzbol oyuncusu lung ve onun okul yıllarından beri birlikte olduğu sevgilisi chin'i merkezine alıyor film. daha ilk sahnede aralarındaki yabancılaşmanın farkına varıyoruz. lung gençliğinde sporda istediği başarıyı yakalayamamış, daha sonra ticarete atılmış(onda da başarılı olamamış), kırgın ve kızgın bir adam, chin ise karşı taraftan beklediği ilgiyi göremeyen, bu boşluğu evli bir iş arkadaşıyla yakınlaşarak gidermeye çalışan bir kadın. en büyük hayalleri amerika'ya gitmek............ onlar amerika'ya gidemese de amerika onların ayağına geliyor ve film enfes bir finalle sonlanıyor (bkz: finalle sonlanmak).

    tabi olayı yalnızca iki kişinin hikayesi olarak görmeyin. diğer yang filmleri gibi çok katmanlı. 80'li yılların getirdiği değişim, gelenekten moderne geçiş ve bütün bunların sancıları güzelce yedirilmiş filme. fakirlik var bir de, o lanet olası fakirlik. 110 dakika boyunca karakterlerin psikolojik arkaplanı önümüze seriliyor ve ikinci izleyişimizde yang'a olan hayranlığımız daha da artıyor. başrolde hou hsiao hsien'in olması ve harikalar yaratması ise cabası.
  • izleyeli yıllar yıllar geçmiş. neyse ki kaliteli bir yorumla altı doldurulmuş da hazımsızların altında tanıtım filmi çekmeye soyunmadıkları eser olmuş. kendi kendime konuşuyorum boşverin.

    ayrıca kimse edward yang gibi pencere çekimleri yapamaz :/