şükela:  tümü | bugün
  • billy corgan'in hakkinda "my all-time personal favorite" dedigi, 1974 tarihli ikinci queen albumu. tisort ve posterlerde de sik sik gordugumuz, freddie mercury'nin diger grup uyelerinin onunde ellerini capraz sekilde omuzlarina koydugu unlu resim bu albumun kapagini olusturur. albumde yer alan sarkilar da kapak gibi karanlik ve gizemli bir hava tasirlar. white queen, ogre battle ve the march of the black queen gibi harika sarkilari barindiran albumun en buyuk hiti kuskusuz seven seas of rhye'dir.
  • albümdeki bazı temaların, grubun bir önceki albümleri ve daha sonra çıkaracakları albümler ile bağlantıları vardır.

    1) procession
    2) father to son
    3) white queen
    4) some day one day
    5) the loser in the end
    6) ogre battle
    7) the fairy feller s master stroke
    8) nevermore
    9) the march of the black queen
    10) funny how love is
    11) seven seas of rhye
  • hollywood records baskısının sonunda see what a fool ive been isimli seven seas of rhye 45'liğinin b yüzü olan bir bonus parça bulunduran albüm.
  • gunumuze kadar "piyasaya suruldugu zaman-gelecege donukluk" acisindan esine benzerine rastlanmamis album. (radiohead ve portishead albumlerini bu gozlemin disinda birakiyorum)
  • queen in en başarılı albümüdür. bu albümde kulağın sınırları zorlanır ve her taraftan bir ses çıkar. roger taylorın çığlıklarının arkasından gelen sololar ve en arkada her zaman olduğu gibi şarkılarda duvar görevi gören bas gitar ve anlatılmaya gerek duyulmayan bir ses freddie mercurynin sesi bitirici etki yapar.bu albüm, kendini tekrar tekrar dinlettirir ve her dinlenişte farklı sesler verir dinleyicisine.
  • queen in anlaşılması en zor albümüdür . progressive rock hayranlarının o dönemde fazla ilgi duymaması bu albümün diğerlerinin yanında sönük kalmasına sebep olmuştur.
  • queen'in zamanla anlaşılır hale gelen albümü.
  • queenin harika albümlerinden biri. bu albümde klasik a yüzü b yüzü yoktur. bunun yerine white side ve black side vardır. black side ogre battle ile birlikte başlar ve şarkıların hepsi freddie mercurye aittir. white sideda ise brian may* ve roger taylor* tarafından yazılmış 5 şarkı vardır.

    özellikle the march of the black queen, nevermore, fairy feller's master stroke ve white queen bu albümdeki gerekli değer verilmemiş muhteşem parçalardır. konserlerde seven seas of rhye ve white queen ekseriyetle çalınmakla birlikte black queenin de -canlı olarak çalmanın zorluğu nedeniyle- sadece "i reign with my left hand" ile başlayan kısmı çalınmıştır.

    albümle ilgili bir diğer önemli nokta ise (aynı zamanda freddie mercurynin şarkıları yazma yöntemine ışık tutmaktadır) freddienin grup arkadaşlarını sürekli seferber edip british art museuma götürmesi ve orada richard dadd eserlerini birlikte incelemeleridir. zaten "fairy feller's master stroke" da bu ressam dostumuzun bir eseridir.
    (konuyla ilgili soru:
    yukarıda anlatılanlar freddie mercurynin hangi özelliğini gösterir?
    a) çok cepheliliğini
    b) aşk adamı olmasını
    c) sanatın birçok dalıyla ilgili olmasını
    d) hepsi)

    işte böyle güzel, böyle çok yönlü, böyle gönül dostu adamlardır bu albümü yapanlar. üzücü nokta ise bu albümün çok az biliniyor olması ve de büyük ihtimalle de öyle kalacak olmasıdır.

    konuyla ilgili :
    (bkz: #1945947)
    http://en.wikipedia.org/wiki/queen_ii
  • (bkz: queen 2)
  • multitrackingin boku cikarilmis, asiri kompleks, ve sarkilarinin hepsinin birbirleriyle baglantili oldugu queen albumu. cok ayri bir havasi vardir. grubun butun elemanlarinin sesleri sikca kullanilmistir, hepsinin sesleri korolarla icinize isler. ayni zamanda queen'in sert ve yogun olan birinci evresinin(queen (i) + queen ii) son albumudur. grubun resmen fakir oldugu bir donemde sadece 1 ayda kaydedilmis olmasi da ayri bir ironidir.

    bence yapilmis en iyi queen albumudur.

    ne kadar hicbir sarkiyi ayirmak istemesem de albumun en "olmamis" parcasini the loser in the end olarak degerlendirebilirim. basarisiz yerine "olmamis" olarak nitelendirmemin nedeni de aslinda sarkinin gayet guzel bir sarki olmasi, ama daha cok sheer heart attack'a aitmis gibi durmasindan , queen ii'nin konsepti disinda kalmasindan dolayi. ayni misfire'in sheer heart attack'a degil de news of the world'e ait olmasi gibi. (bu iki sarkidan birinin roger taylor'a digerinin de john deacon'a ait olmasi onlari disladigim anlamina gelmiyor tabi, yanlis anlasilmasin*.)
hesabın var mı? giriş yap