şükela:  tümü | bugün
  • tiyatro'da oyun sirasinda iki ya da daha cok kisinin konusma ve gürültü efekti yaratmak amaciyla metinden bagimsiz olarak kisik sesle söyledikleri sözcüklerin tümü.. ne bileyim enrty gireyim dedim konu gelmedi aklyma.. ama bilin bunu da.. iyidir
  • sinema, ya da tv de kalabalık ortamlardaki ses efekti. gerçekleştirilmesi için bir kaç insan aynen rabarba kelimesinifarklı zamanlarda söyler, böylece bir çok insan konuşuyormuş ama ne deniyormuş anlaşılmaz şeklinde gerçekleştirilen durum.
  • (bkz: bla bla)
  • tercume edilirken insani kasan, en sonunda "abi rabarba deyip geciyorum" cumlesini sarf ettiren konusma yumagi laf salatasi. aksiyon filmlerindeki kavga sahnelerinde ya da hastanelerin acil servislerinde karsimiza cikar.
  • yerli film ve dizilerde hatta dublajlı yabancı filmlerin hiçbirinde becerilemeyen hadise. çünkü 120 ki$inin sesini 3 ki$inin çıkarması beklenmektedir...**
  • seslendirme * esnasında da kalabalık sesi olarak geçer..
    genelde figüranlar ve acemiler kullanılır, çok adam lazım oluyorsa ya da gençler beceremiyorsa abiler yardım eder..
    kavga, bar , banka gibi sahnelerde kullanılabilir..
    dikkatli dinlerseniz başrölün 3 kişiyi konuştuğunu farkedebilirsiniz.
    uyduruk gibi gözükse de iyi labarbacı her daim elzem olan bir mahluktur.
  • oyuncuların kalabalık sahneler için karman çorman halde bir araya toplandığı zaman,seyircinin"yine aynısını yapıyorlar" dediği şeydir.
  • 1. sinema veya televizyonda bir repliğin hep bir ağızdan söylenmesi. senaryoda yazılışı aşağıdaki gibidir.

    amigo osman: siyaaaaah!
    rabarba: beyaaaaaz!

    2. yine sinema ve televizyonda, herkesin aynı anda aşağı yukarı aynı şeyi söylemesi. kalabalık ortama çok sevindirici bir haber geldiğinde, kavga çıktığında falan kullanılır. senaryoda da yazılışı şöyledir:

    bünyamin: benjamin kaçmış.
    rabarba: nasıl kaçmış? kaçmış mı? nereye gitmiş peki? kaçamaz!
  • ferhan şensoy tarafından "jörölö" şeklinde fransızcalaştırılmıştır.
  • bos konusma sanatidir. soylenenlerin hic bir manasi olmasa dahi izleyiciyi sahnedeki konudan koparmayacak bicimde yapilmasi gerekir. rabarba yaparken pek soylenenler degil de tavirlarin, mimik ve jestlerin on planda oldugu bu isin ehli biri izlenip, incelendikten sonra anlasilir.