şükela:  tümü | bugün
  • her ramazan ayı bitişinde yaşıyorum bu duyguyu. hani ikindi vakti güneş batmaya yakınken eski bir tren garında istemeyerek de olsa kavuşacağını bile bile sevdiğini uğurlarsın ya...ona benziyor ama daha fazla kapsıyor insanı. bayramın geldiğine sevinesim gelmiyor. giden, gelenden daha güzel gibi hissediyorum. her yıl tekrarı var elbet ama seneye ben var mıyım. ya birlikte sofraya oturduğumuz insanlardan biri veya birkaçı olmazsa..

    2020 yılı ramazan ayı tabi daha bi mahsun geçti. inşallah 2021 yılında sevdiklerimizle daha güzel ve daha eskisi gibi olsun.
  • "bu hüznü tek yaşayan ben değilmişim" diye düşünerek buruk bir gülümsemeyle hak verdiğim hüzün.
  • minik bir yaşam akışı modellemesi olduğu ve aslında “zaman ne çabuk da geçiyor” farkındalığın meydana getirdiği korkunun bünyede yarattığı çarpıntıdır.