şükela:  tümü | bugün
  • yıllardır okuyucu olarak kullandığım sözlüğe duyarsızlıklarıyla entry girmeme sebep olan organizasyon şirketi. geçen hafta düzenledikleri bir organizasyona katılan teyzemin başına gelenleri kendisinin anlatımıyla aşağıda paylaşacağım. umarım hukuki hiç bir yaptırımın işe yaramadığı memleketimizde, en azından sosyal medyanın gücünden korkup işlerini insan hayatını ciddiye alarak yapmalarına sebep olur bu entry.

    “rem fuar & organizasyon şirketinin organize ettiği kahramanmaraş günlerine ankara atütürk kültür merkezinde gittim. biraz klişe şatafatla göz boyama merakı, biraz sorunları halının altına süpürme kolaylığına kaçan şirket bozuk merdivenlerin üzerini halı ile kapattığından, zemini boş olan yere basınca ayağım burkuldu. dönüp bastığım yere baktığımda, halının içe çöktüğünü gördüm. bir müddet yürüdükten sonra ayağım şişti. üzerine buz koyduğum halde ağrı dayanılmaz olunca güvenlikten taksi çağırması için yardım istedim. taksi buraya gelemez dediği için organizasyon firmasından yardım almaya çalıştım ancak, yüzlerce insanın geldiği yerde hiçbir görevli yoktu. kendi imkanlarımla hastaneye gittiğimde, kırık teşhisi koyuldu ve ayağım alçıya alındı. şimdi, şirketin iş bilmezliği, sorumsuzluğu yüzünden bir ay alçılı ayakla ve yardım alarak hayatımı sürdürmek zorundayım. zaten yoğun olan iş yerinde işlerim arkadaşlarıma yüklendi. parasını ödediğim tur programlarını iptal etmek zorunda kaldım. tüm bunları bana yaşatan organizasyon firmasına o kadar öfkeliyim ki; yaptıkları sorumsuzluk yanlarına kalmasın, başkalarının canı yanmasın istiyorum. ancak, bir avukat olarak bu konuda hak arama sürecinin nasıl yorucu olduğunu ve çoğunlukla emeğinizin boşa gittiğini bildiğim için de dava açmaktan vazgeçtim. belki de bu düşünce ile vazgeçtiğimiz için bu tür aymazlıklar sürüp gidiyor diye düşününce de sessiz kalmak öfkemi daha da arttırdı ve kırık ayağımla karakola gidip şikayetçi oldum. hiçbir sonuç alamasam da; birkaç tanığım ve kamera kayıtları ile şansımı deneyip, en azından bana tüm bu acı ve stresi yaşatan şirkettin ve atatürk kültür merkezi yöneticilerinin içinde bulundukları sorumsuzluklarının somut sonucunu görmelerini sağlamak istiyorum. bu nafile çabamı buradan duyurmak istememin sebebi de, bir tek “para /kazanç”kaybından korkan şirketin arama motorlarına takılması, benim yaşadığım stres ve acıyla mukayese edilmez ama, benzer şeyler yaşamasını, yaptıkları işin nelere malolabileceğini görmeleri, öfkemin biraz olsun dinmesini sağlamaktır.”