şükela:  tümü | bugün
  • benim bu.

    resim derslerini hiç sevmezdim ilkokulda, işkence gibi gelirdi her hafta farklı şeyler çizmek. karakalem olsa hadi neyse de, bir de pastel boya ile resim yapmak daha da zor gelirdi.

    öğretmen de resim dersine bile ciddi ciddi puan veren birisi olduğu için, her hafta iyi not alabilmek adına bir şeyler çizmem gerekirdi.

    eylül ayında başlardı maceram her sene, ilk haftalarda "okulların açılması" konulu bir anıtkabir çizerdim. 10 tane dikey, 2 tane yatay çizgi ile anıtkabiri oluşturup etrafına mavi önlüklü, kız-erkek karışık öğrenciler çizerdim. kenara bir de bayrak direği ve bayrak, işlem tamam.

    yılbaşı zamanı anıtkabirin yanında çam ağacı olurdu. 18 martta anıtkabir önünde askerler olurdu. 23 nisanda çocuklar, 19 mayısta daha büyük çocuklar, yani gençler. öğretmenler günü olur, konu anıtkabir. tatilde ne yaptığımızı çizelim diye sorulur, konu anıtkabir. konu bir şekilde döner dolaşır her türlü anıtkabire bağlanırdı. son olarak okulların kapanma haftası geldiğinde yine öğrenciler çizerdim anıtkabir etrafında, bu sefer ellerinde karneler ile.

    hocam da nedense bu duruma bir şey demezdi. şimdi düşününce bile canım pastel boya ile anıtkabir çizmek istedi.