şükela:  tümü | bugün
  • beyne en iyi kaydolandır.
    evet her rezil olunan an beyne etrafa mürekkebini saçan dolma kalemle kaydolur. diğer sıradan olaylar gibi değil asla. çünkü beynin onu arada bir ısıtıp önüne koyacaktır tekrar tekrar, ve sen delireceksindir her seferinde. derken zaman a$ımı olur bir süre sonra, olayı hatırlasan da utanmazsın kendi kendinden. ama hatırlarsın.

    rezil olmanın verdiği bir dürtü müdür nedir bi$ey vardır, bir saldırganlık, bir o andan kurtulma çabası. i$te o noktada ,yani taze rezil olmu$lukta, insan bi $eyler yapmaya çalı$ır rezil olmu$luğunu kapatmak için. ama kapatamaz. mesela ben bu entryi $uanda bağıra bağıra konu$arak yazıyorsam sebebi odur. o andan kurtulma isteği. allaam skiim yaa kendimi niye öyle dedim asdfşlkdasfdşkgşhljşhfkhlğdfjsafşgj...
    bu entryi de skiim asdsfadflgdkl.
  • az önce yaşadığım andır. az önce facebook'ta adını hatırlayamadığım, bir de tam adı yerine kısaltılmış adını yazan(yurt dışında sık karşılaşılan bir durum), hiç fotoğrafı ve hiç bir alakalı paylaşımı olmayan birisi doğum günümü kutladı. ben de zamanında facebook'uma eklediysem bir şekilde tanıdığım olan birisidir diye cevap verdim. doğum günümü kutladığı için de şimdi kim olduğunu sorarsam çok ayıp olur diye düşündüm. lakayıtlık da yapmadım ama resmiyetten uzak bir dille 2-3 cümle konuştum. sonra kafama takıldı 45 dakika düşündüm ulan bu kim diye. en sonunda hatırladım arkadaşlar evet. üniversitede ingilizce dersime girmiş profesöre, yeah'li, yep'li cümleler kurdum. yaptım bunu. kadının kim olduğunu anladığımdan beri domates renginde oturuyorum koltuğumda.
  • bu sabah yaşadığım an. dün gece 12 civarı malum kişinin açık unutup osurduğu uygulamadan napoli-juventus maçını açtım. ama gel gör ki uyku ağır basmış uyuyakalmışım sabaha karşı ah oh sesleriyle uyandım bi baktım ki uykudayken elim çarpmış herhalde başka bir yayın açılmış ordan o sesler geliyordu. uyumadan önce yüzde yüz olan şarjım da bitmek üzere. sabaha kadar bu yayın devam etmiş olmalı ekran kilidi hiç devreye girmediğine göre öyle olmalı. işin kötü yanı maçı da yüksek sesle açmıştım. sabaha kadar tüm bina bu sesler eşliğinde uyumuş olmalı. sabah sabah evdekilerin bana bakışlarından işin ciddiyetini anladım. olayı çıkıp anlatsam mı ya da hiç bozuntuya vermesem mi bilemedim. neyse ya hiç konuşmayayım bir kaç güne unutulur umarım.