şükela:  tümü | bugün
  • dünyada olağanüstü bir hızda gelişme gösteren robotik bilimi,

    birçok robot seti var, arduino, mblock, robotis, lego. vb.. her robotun kendine göre kodlaması ve yazılım araçları var. block şeklinde scract gibi kodlama istiyorsanız mblock kullanabilirsiniz. arduino da kendinizde yazabilirsiniz veya block şeklinde scract gibi kodlayadabilirsiniz .
  • yarak kurek saptamalara konu olan. bu alanda yaptiginiz hersey gercek hayata dokunur. orneklendireyim;

    30 yil isik gormeden calisacak bir kanalizasyon pompasinin surucu kartinin verilerinin veritabanina* senkronize edilmesine yarayacak ufak bir python scripti de,
    bir gateway kartinin sd card yerine nand flashtan boot* edilmesi icin yaptiginiz sistem programlamasi da,
    bir askeri geminin gece gorus kamerasinin lens motorlarinin web arayuz uzerinden kontrolu, o devrenin gomulu donanim* ve yazilimi da,
    bir data logger'in yayin prensibinin standart radyodan* wi-fi stationa* donusmesi icin yaptiginiz yapisal degisiklik de.
    bir asansorun arttirilan guvenlik standartlari* icin cep telefonu* ile iki yonlu iletisimini saglamaniz da.

    hepsi hayata bir sekilde dokunur. sonuclarini gorup mutlu olmanizi saglayarak en basitinden sizin hayatiniza dokunur. sevkinizi arttiran asil etmen budur, bunu asla kaybetmeyin. geri kazanma yontemini bulunca yazarim. **

    sadece robot degil yani.
  • mblock temel eğitimi ile bilişim teknolojileri rehber öğretmenliği tayfasını beş günlük hizmet içi eğitimde biraraya getirmiş, şahsıma sıkıcı ilkokul öğretmenliği günlerimde nefes aldırmıştır.
    özlemişim.
  • bir bilgisayar ogretmeni olarak hem ogrenmeyi hem de ogretmeyi sevdigim en guzel ders. lakin ogrencilere mbottan baska bir sey gosterilmemesi beni uzuyor. cocuklar temel elektronikten cok uzak bir sekilde mbot ile engelden kacan robot, cizgi izleyen robot yapiyor. ve bitti. ogrencilerimle projelerimizin kartlarini da kendimizi tasarliyoruz. arduino tabanli shieldler oluyor. entegreyi, direnci, kondasntoru, diyotu, ledi ogrenmis oluyor. kendi olusturacagi projelerde de kullaniyor.

    henuz cok taze ama instagram. sayfamizdan yaptigimiz, yapacagimiz projelere goz gezdirebilirsiniz.

    https://www.instagram.com/aydinrobotik/
  • bugün ufak çaplı bir robot yaparak tecrübe ettim. çok eğlenceli ve ilgi çekici. ayrıca derslere ilgisi olmayan öğrencilerin bile çok ilgisini çektiğini gözlemledim. yıl boyunca öğretmeni dinlememek için elinden geleni yapan çocuklar robotik kodlama için çıtını çıkarmayıp öğretmeni dinliyorlar. hatta tam aksine deneme sınavı ve başarı odaklı çocuklar ise bu tarz eğitimlere yanaşmıyor ve sürekli test çözmek, kitap bitirmek istiyorlar.
  • ben robotik eğitimi ürünleri yapan bir şirkette çalışıyorum. 100'den fazla öğretmene eğitim verdim. bir elektronik mühendisi olarak bu konuların çocuklara ne kadar katkısı olduğuna bir iki kelam edeyim.

    öncelikle kodlama kelimesi sıkıntılı. korkutucu. birçok mühendis için sıradan, hatta olmazsa olmaz olan bir beceri ama bir öğretmen için bambaşka bir dünya.

    kod, itici bir kelime. amaç kodlamayı öğretmek değil, "algoritma" mantığını öğretmek. şimdi çocuğa hadi duvara yaklaşınca duran bir robot yapalım dediğimizi düşünelim. çocuğun aklına takılan ilk soru, ben bunu nasıl kodlayacağım olur. halbuki asıl önemli olan derdini robota anlatmaktır. robotun yapması gereken şey nedir ve bu problemi çözmesi için gereken bileşenler nelerdir onları düşünmek lazım. asıl beceri burada. kodlama önemli değil, her programın dili farklı zaten. biz mantığı kuralım sonra bunu ifade etmeyi öğreniriz.

    şimdi robotun duvarı algılaması lazım. bir mesafe ölçmemiz gerekiyor. mesafe algılayıcısı aldık.
    robotun hareket etmesi gerekiyor. yani motor ve tekerlek lazım.
    algılayıcıdan gelen verileri okuyacak ve bunlara göre motorlara dur ya da git kararını verdirecek bir beyin lazım.

    başka bir şeye gerek yok. peki programımız nasıl olmalı.

    --mesafe algılayıcıdan gelen değeri oku
    --bu değer belirli bir mesafeden küçükse(örnek 20cm) motorları durdur.
    --değilse hareket ettir
    --başa dön

    aslında çok basit bir mantık kurduk. çocuklara asıl öğretilmesi gereken budur. benim çalıştığım şirket buna robotik okur yazarlık diyor. bir cihaz gördüğünde onda hangi bileşenlerin olduğunu tahmin etmek, çalışma mantığını yaklaşık olarak anlıyor hale gelmek robotik okur yazarlık.

    çok kıymetli bir şey bu. algoritma mantığını bir kere oturttuktan sonra bu yaklaşımı hayatındaki her şeye uygular zaten o çocuklar. ne yapacağım, yapmam için neler lazım ve nasıl yapacağım sorularına yanıtlar buluyoruz aslında.

    ben okurken robotik vs yaygın değildi, bilenler bilir arduino diye bir kart var, ilk kez elime mühendislikte aldım. şimdi ortaokullara bile öğretmeye çalışıyorlar. çaba güzel ama dediğim gibi yöntemde hata yapanlar var. kodlama işin en önemsiz kısmı.

    piyasadaki ürünlere de az çok hakimim. şunu kullanın bunu kullanmayın gibi şeyler söylemeyeceğim. mümkün mertebe çeşitli ürünleri kullanın, biriyle kısıtlı kalmayın. sadece hangi ürünü ne amaçla kullandığınızı bilin. ben de benzer ürünler yapıyorum ve işin şöyle bir denge durumu var. siz işi ne kadar basitleştirir, ne kadar detayını azaltırsanız, kullanıcının özgürlüğü o kadar azalır. o yüzden piyasadaki yazılımlar ve ürünler kolaylık ve özgürlük açısından farklı noktalarda olur. benim yaptığım ürün başlangıç için iyi ama öğrenen biri için basit ve kısıtlı kalırken, bir başkasının ürünü öğrenmesi zor ama daha özgür olabilir. kullandığınız yazılımları ve donanımları bilin. birine alıştıysanız diğerleri için bu niye şöyle değil ya demeyin. o tasarımın da arkasında mutlaka mantıklı bir yaklaşım vardır.

    öğretin efendim çocuklara. analitik düşünsünler, projeler yapsınlar. ben bunu yaptım diyebilsinler. özellikle doğudan çok acayip projeler çıkıyor. oradaki çocukların batıdakilere göre daha çok problemleri var ve onlara çözüm bulmaya çalışıyorlar. niğdede bir aracın yakıt deposundaki mazot ile on numara yağı ayıran, on numara yağ koyulduğunda uyarı veren sistem yapan bir çocuk var. vanda ya da muşta(hangisi hatırlayamadım şimdi) bebek ağladığında beşiği sallayan ve annenin kayıtlı ninnisini çalmaya başlayan proje yapmışlar. bir tanesi yağmur yağdığında çamaşırlığın üstüne naylon çeken bir düzenek yapmış. yaptığı basit bir şey ama anlamlı bir problem. bu yaklaşımı kazandırmaya çalışın.

    sorularınız olursa elimden geldiği kadar yardımcı olmaya çalışırım.

    edit: aklıma bir konu daha geldi. bahsetmeyi unutmuşum. robotik deyince hep böyle gövdesi olan, sağda solda hareket eden düzenekler akıllara geliyor. bu yapıyı da kırmamız lazım. hiç gövdesi olmayan bir robotik düzenek de gayet olur. illa bu robot, oyuncak araba gibi sağa sola gitsin, şunu bunu yapsın demeyin. sökün motorlarını, ucuna bir pipet takın saat olsun. pipeti sökün pervane takın fan olsun. ucuna makara takın ve ağırlık koyun asansör yapın. fiziksel olarak elinize verilen obje ile sınırlı kalmayın. yaratıcılığınızı kısıtlar. öğrendiğim kadarıyla 3d yazıcılar baya aktif kullanılıyormuş çoğu okulda(devlet dahil). robotik bileşenlere bunlarla destek atarak çok uçuk şeyler de yapabilirsiniz. hem görsel olarak güzel olur hem mekanik bir problemi de çözmüş olursunuz. bütün entryde bahsettiğim gibi, amaç zaten problem çözme becerisi öğretmek.

    edit 2: birkaç soru geldi. soranlara döndüm, entry'i sonradan okuyacaklar için cevaplarını peşinen yazayım.

    kursun süresi nasıl olmalı? soru tam bu şekilde gelmedi ama teması bu. öncelikle haftada en az 2 saat öneriyorum. bunu şu sebepten yazıyorum. çocuk ders sırasında bir problem ile uğraşacak. bazı alternatifler deneyecek. kimisi olacak kimisi olmayacak. eğer sorunu çözememiş olursa, kaldığı yeri hatırlamayabilir. denemiş olduğu şeyleri unutabilir. not alma alışkanlığı zaten olmayacağı için bunu süre ile çözmek lazım. o yüzden tek seferde 1.5 saat(aralıksız değil tabi ama aynı gün içinde mümkünse) öneriyorum.

    kaç yasa kadar iner?

    3 yasa kadar ürünler var. onlarda algoritma yerine sıralı iş yapma öğretiliyor. robot sağa sonra sola sonra düz gitsin hedefe varsın gibi. şart koyma, sensör okuma gibi şeyler ağır kaçıyor. ürünlere dikkat ederek 4, 4.5 yaşa kadar iner. dikkatli olmak lazım, yanlış ürün seçimi çocuğu yorabilir ve hevesi kaçabilir. çok basit ürün de kısa zamanda öğrenilir ve sıkıcı hale gelir. yeni robotlar ve programlar kurcalamasina izin verin. ama elindekini biraz öğrensin. her şeyden azıcık bilmesi bir şeyi iyi bilmesinden daha kötü.

    başka sorular gelirse yine entryi güncelleyeceğim.
  • doğrusunun "robot programlama" olduğunu düşündüğüm iştir.
  • gün içinde iş arkadaşım, iki yaşındaki oğlunu verdiği kreşte robotik kodlamayı da programlarına dahil etmişler diye bahsetti. adamlar altına yapıyor hepsi götünde bez, nasıl bir kodlama ise artık. küçücük çocukları ders zamanı adı altında bir sürede bu işlere zorlamak ve bunu bir program dahilinde yapmak o çocuğun çocukluğunu yaşamasında önüne çıkan engellerden sadece biri.
  • (bkz: riders.ai)