şükela:  tümü | bugün
  • nedendir bilinmez, bir türlü alışamadığım olgu.
    biraz maço bir tavır gibi görünse de, rock erkek işidir düşüncesinin bir sonucu olarak, bir kaç istisna dışında kadın vokalistleri rock müziğine yakıştıramamak, kanımın rock yapan kadına ısınamaması durumu söz konusudur.
    bunu trafikte kadın şöför görmekten hoşlanmamak gibi algılamak ne kadar doğrudur bilinmez ama, bu olay maçoluksa, evet, maçoyum...
  • ozelikle amator bir grup icin, cover yaparken bir cok sarkida uyumsuzluk sergiler. cunku bilinen sarkinin erkek vokal tarafindan icra edildigi gercegine karsin, bunu kadin vokalden dinlemek garip gelir elbette.
    vokalin ne kadar iyi olduguna, sarkiyi nasi yorumladigina bagli olarak da, basarisi degiskenlik gosterir.i yi bir ses, erkek vokalin soyledigi bir sarkiyi , bir ince tondan soyleyerek harikalar yaratabilir. bakmayiniz ama dinleyiniz: (bkz: divina) bunun muzik alemindeki leziz orneklerinden biri tori amos'tur.
    cover konusu bir yana, rock muzikte kadin vokalistlerin kesinlikle erkeklerden asagi kalir yani olmadigini dusunuyorum. cinsiyet yerine sadece sesin kendisi, tonu, rengi, gucu..vb gibi nitelikleri dusunulmeli. ornegin, dave gahan'in sesi ile brian molko'nun, brett andersonun ya da thom yorke'un sesi ayni "erkek vokalist" kategorisinde ne derece degerlendirilebilir ki?
  • isini iyi yapan kadin vokalistlerin, rock muzik dinleyicilerinin basinin ustunde yeri vardir. ayri bir tat vardir onlarin seslerinde.
  • guano apes, garbage, republica, evanescence vs vs gibi gruplardan görüldüğü üzere gayetle olan bir olaydır.
  • skinin gayet başarılı bir örnek teşkil ettiği olgu
  • rock müzikte olması gereken bir ayrı lezzettir. çoğunlukla görsel olarak da dinleyiciyi gaza getirme ihtimali vardır. zira glam rock zamanı yapılan makyaj saça boya vs vs aslında rock müzikte bir kadın vokal gereksinimini ortaya sunmuştur. ilk kimdi bilemeyeceğim ama, punk şarkıcılar kervanına katılan deborah harry (siz bunu blondie diye okuyun) ile 80'ler sonrası grungea kayış döneminde shirley manson (bunu da garbage olarak değerlendirin) derken iyiden iyiye hem göze hem de kulağa hitap eden rock söyleyen hanımlar peydah olmuştur. kendi tarzında bunun en iyi örneği ise pj harveydir.

    diğer yandan kadife sesli erkek sanatçılara örnek olarak verilmiş bazı rockcı beyler arasında brian molko, noel gallagher, freddie mercury vs vs sayılabilir. aynı kategoriye dave gahanı koymak ise dombililikten öte bir şey değildir. bu depeche modeu bir rock grup zannetmeye yol açar ki, janr nedir ben kimim gibi sorular sorulmalıdır ayna karşısında her sabah. (neyse ki çok şükür bildiğimiz grupların janrlarını da biliyoruz. efendim buradan gelecek karşılaştırma için şimdiden uyarı yapayım, zaman zaman rock türünde şarkılar yapsalar da duran duran -ve bu bahisle vokali simon le bon- new romantics akımından gelir)
  • zamanında kullanılan rock star tabiriyle kişilerin aklında genelde canlanan, yakışıklı olmadı karizmatik ama kesinlikle sempatik diye anılamayacak erkek vokalistlerdir. rock şayet düzene karşı çıkma hareketinden çıkmışsa, içinde anarşi barındırıyorsa, sex drugs and rock n roll mottosunu sonuna kadar özgürce yaşayabilen ve bunu yaparken de milyonları kendine hayran bırakanlar erkektir. ne olursa olsun bu mottoyu benimsemiş ve böyle yaşayan dişilere hayran olunsa da, onlar hiçbir zaman aynı çizgide giden erkekler kadar geniş kitlelere ulaşamaz.
    günümüzde birazcık daha alternative müziğe kayılmış olsa da rock adı altında, görülür ki yine erkek ve dişi vokalist dağılımında bir orantısızlık var. erkekler açık ara önde. pek az insanın aklına rock star dendi mi bir dişi gelir.
    genelde gruplarda da vokalist müzik ve söz bakımından grubun bestelerini oluşturandır. bu açıdan bakıldığında bir dişinin yazabileceği şarkı kadınlara söz ve müzik açısından daha fazla hitap eder. he lakin sen günümüz rock anlayışı içinde ismi geçen evanescence grubunun amy lee gibi sağlam* vokaliyle piyasaya çıkarsın, o zaman erkekleri de kitlene katman pek tabi ki kaçınılmazdır. ama ne kadar uzun solukludur o zamanla anlaşılacaktır.
    belki esas nedenlerden biri de arz talep açısından bakıldığında kadınlar da bu her daim delicesine hayran olma durumu, hayranlığı abartıp hiçbir yerlere sığdıramama içgüdüsü oldukça her daim erkek vokale sahip gruplar ya da erkek rock starlar daha fazla satacaktır. müzik şirketlerinin bakış açısı da bu olduğuna göre "rocka dişi vokal yakışmaz" tavrını bir kenara bırakmak, er vokalden duyulmaya alışılmış şarkıları bir dişinin sesinden dinlerken önyargısız dinlemek dimağ açıcı bir hareket olacaktır. bir alanis morrisette, bir k s choice, bir pj harvey, bir skin, bir (yeni olsa da) anouk ve daha niceleri vardır ve gayet de başarılılardır, tıpkı başarısızların olduğu gibi, tıpkı erkek vokalistlerde de hem başarılı, hem başarısızların olduğu gibi.
  • (bkz: $ebnem ferah)