şükela:  tümü | bugün
  • henüz doğmadı, doğduysa da az sayıda doğdu ya da bizim eve henüz uğramadı. ben de istemez miydim böyle bir insan olayım. sabah ekmek almaya gitmek zulüm gibi bir şey. ama biliyorum var bir yerlerde bu tip insanlar, özlemle beklenen cinsten.

    bunu yapan insan alnından öpülesi bir insandır. böyle efendi efendi gidiyor, iki tane taze ata ekmeği alıp geliyor, hayal gibi. yıllardır bunun sorununu yaşamadan ağız tadıyla bir kahvaltı edemedik arkadaş. bak küçük erkek kardeşe verilen ekmek alma görevi denilmiş, kayıtlara bile geçmiş. sen daha neyin isyanındasın? bende var bir tane bu küçük erkek kardeşten. baya küçükken iyiydi bu, sessiz sedasız gidiyordu. ergen oldu eşitlikten ve haklarından bahsetmeye başladı. o gün bu gündür de pazar sabahlarına; ekmek almaya sen git, yok ben gitmem, hep ben gidiyorum, en son ben gitmiştim gibi kavgalarımız eşlik eder oldu. şimdi bir de çakallığa başladı iyiden iyiye, önceden kalkıyordu en azından kavga mavga bir şekilde biri gidiyordu. bizimki zamanla sabah ekmeği alındıktan sonra uyanan küçük kardeşe evrildi.

    gelmiş geçmiş en süper kahraman sabah ekmek almaya arıza çıkarmadan giden kahramandır; breadman.
  • belki de var olan insandır. belki ekmek almaya sorun çıkarmadan gitmiştir de, dönememiştir. belki aylardır uyuyordur.

    (bkz: berkin elvan)
  • yalnızsa sike sike gidecektir, ne yapsın...
  • evin ortanca çocuklarından beklenen davranıştır. çoğu zaman sorun çıkaramazlar zaten. yazıktırlar. eziktirler.

    (bkz: ben)
  • (bkz: kadın erkek eşitliği)
    (bkz: pozitif ayrımcılık)
    (bkz: öğrenilmiş çaresizlik)

    olmadığım halde dönüşerek büründüğüm insan tipi.

    "ben niye gidiyorum yae o gitsin hem o erkek çocuk" gibi sağlam bahanelerin arkasına saklanarak büyüyen kız çocukları!
    sizedir isyanım.
  • bizim evdekiler. anne hareket olsun bahanesiyle gitmek ister. kardeş abur cubur da alacaktır onun için ister. ben yolda ekmeği tırtıklama zevkini yaşamak için. bizim evde de tam tersi ekmek almamaya sorun çıkarmadan gidilmez.
  • bu benim. döndüğümde her şey hazır beni bekliyor oluyor:)
  • sabahları çok erken uyanıp, evde oturup herkesin uyanması beklemekten sıkılacağıma, ekmek almaya gitmeyi tercih ettim, ediyorum ve edicem.
  • sonunda pişman olur.

    ben aldım da ne oldu? hiç.
  • kendisi tam olarak babamdır.