şükela:  tümü | bugün
  • bir idea, fenomen, efsane.

    peki duraktaki otobüsün kapısından bedeni içeri sokmaya çalışırken ayaktaki yolcu*dan zar zor seçilebilen oturmuş olan bu yolcular nereden gelmekte ve nereden binmektedirler? hangi güzel semtin hangi temiz insanlarıdır ki oturarak sabahın şu vakti işlerine/okullarına/evlerine gidebilmektedirler?
    (bkz: kim ulan bunlar?!)
  • evim metroya çok uzak değil ama otobüse binmem gerekiyor. iki otıbüs var birisi dolanıyor ama oturuyorum diğeri dolanmıyor ama tıklım tıkış geldiği için diğerini tercih ediyorum. şimdi dolu gelene binmeye karar versem beni stres sarıyor . binebilecek miyim? hadi bindim diyelim zar zor tutunabilecek miyim? hadi tutundum bi sıkıntı olmadan gidebilecek miyim? bütün bunları düşünüp gerileceğime oh kalkıyorum erkenden mis gibi biniyorum otobüse dolana dolana gidiyorum. neyse ki benim seçme şansım var. olmayanlarada allah sabır versin. oturmak önemli
  • otobuse bindiginiz noktanin onemli oldugu mesele.

    gettolarin karanlik sokaklarinda her sabah korkunc bir savas baslar toplu tasima araclarinda oturabilecek yer bulabilmek icin. aralarindan bazilari uc durak boyunca geriye dogru, yani otobusun kalkis duragina dogru yurur bu ugurda. bekleyen otobusun etrafina toplanan kalabalik butun gece bu an icin kendini motive etmistir. kapilarin acilmasini sabirsizlikla bekleyen toplulugun icinde en sansli olanlar kulaklik takip cam kenarina oturabilenler olacak, cunku onlar uyuyormus gibi yaparak sabahin korunde hastahanelere hucum eden ihtiyarlari kandiracak ve kimseye yer vermek zorunda olmayacak... kapilar bir kisinin gecebilecegi kadar aralandigi anda artik tum koltuklar dolmustur. o andan itibaren yaslanacak yer bulma savasi baslar. oralar da dolduktan sonra geri kalanlar savasin kaybedenleridir. o gun onlar icin kayiptir.
  • şu an yaptığım eylem. otobüse 5. durağından biniyorum. kırk yılın başı oturacak yer buluyorum.
  • alanya kestel'den oba'ya giderken mümkündür.
  • hele de bir istanbullu için kıymeti pek bilinesi nadide bir andır.
  • hergün yaptığım olay...

    anadolu da bir il merkezinde yaşıyorum ve neredeyse hergün oturarak gidip geliyorum.

    size tavsiyem bir an önce kurtulun istanbul'dan

    çocukluğum,gençliğim istanbul'da geçti ve ailem hala orada.otobüs ve trafik çilesini en iyi bilenlerdenim.