şükela:  tümü | bugün
  • bir ismail kılıçarslan şiiri.

    "biraz bahar gerekiyor allahım ben hiç iyi değilim
    biraz çağla birkaç erguvan gerekiyor
    ahmet hamdi tanpınar biraz da zarifoğlunun geç dönemleri
    sağcılık gerekiyor biraz, biraz isyan, biraz unutuş

    hem toz olurum istesem hem korkarım gitmekten
    karakoncolos bahtım şikayetçidir benden
    yordum seni ey yeşil gözlü şair ama gene de korudum
    seni koruyunca ben baharı kaybettim

    ben baharı kaybettim
    benimle birlikte başladı gocuk giyme modası
    anlamadım sere serpe anlamadım nasıl sevilir
    anlamadım yaşamak nasıl böyle kuzguni
    uzun etekler balıkçı yakalar elhasıl kış mevsimi
    bu yüzden anlamadım bürümcük nedir
    ama şimdi bahar gerekiyor allahım ben hiç iyi değilim
    bahar gelince saatlerin ileri alınması gerekiyor
    sahilde ellerinden tutulması gerekiyor çok uzun saçlı çok esmer kızların

    şırfıntı, sırnaşık bir şeydir bahar belki bilmezsiniz
    patronların ağzında bir şakaya dönüşür
    bahar en çok içimizin devasa yoksulluğuna yaraşır
    ütüsüz pantolonlarımıza, üstten açık iki düğmemize
    biber kızartan annemize, iş işleyen kardeşimize

    ben bu şiiri bu baharda bitirirsem bahse girerim
    bir mavisine bir de gazozuna bahse girerim
    sigarayı bırakırım sekiz saat uyumaya başlarım
    ben bu şiiri bu baharda bitirirsem dilim çözülür zihnim açılır

    hem bahar gelsin diye ihanet ettim musaya
    bunun için atıldım senatodan, balıklı havuzlara altın saçtım
    el hakü müttekasürü ezberledim hallaçla asılmadan hemen önce
    biraz bahar gerekiyor diye başlayan bir şiir yazdım

    galiba ben hiç iyi değilim"
  • seçmem gerekseydi eğer,
    kurabildiğim cümleler içinden “sana inanıyorum” birinci gelirdi.
    bir yastıkta kocamak gerekli mi? ben bilemem.
    ama inanmak gerek.

    bir yolu beraber mi aşındırmalı?
    yanyana mı tükenmeli?
    bir çocuğa isim birlikte mi seçilmeli? hiçbirisine cevap veremem.
    bir kadın için içimde ki huysuzu öldürdüm ben.
    işte bu yüzden en güzeli,
    “sana inanıyorum” diyebilmek.
    zaten inanmasak hepimizi berbat bir yok oluş bekler.