şükela:  tümü | bugün
  • gün boyu o kadar doluyuz ki yalnızlığı sevgiliyi özler gibi özlüyoruz.
    sadece ''evimde huzur buluyorum'' cümlesi, kiminin evi kiminin yalnızlığı.
    bilinçli bir tercihmiş gibi gözüküyor başlarda,
    fakat gün geliyor yoruluyoruz bir başınalığımızdan.
    kapı çalınsın zile basılsın istiyoruz.
    kapı ve zil ne için vardır ki?
    kapıcının yahut da kuryenin gelişi dahi bir heyecan oluyor zamanla.
    kısaca sağır duvarlar,kör pencereler,elsiz kapılar biriktiriyoruz.
  • huzur, bir mekana indirgenemeyecek kadar insanın benliğini kaplayan bir ruh halidir. bu dünyadaki evimiz bedenimizdir. bir insanın hayatı boyunca yaşadığı mekanlar değişebilir ama huzur hali mekandan, zamandan ve hatta koşullardan bağımsız benimsenilir.
  • eve girdiğim anda sanki her şey ve tüm sıkıntım bitmiş gibi oluyor.
    sanki her şeyi ardımda bırakmışım, her şey gelmiş geçmiş de eve kendimi atabilmişim gibi geliyor.
  • evini sevmektir.keyifle vakit geçirebilmektir evinde, evindekilerle.
  • katıldığım versus. bugün eskişehir’den aydın’a geldim işlerimi hallettim tam konaklayacağım otele geçecektim ki evimi özledim antalya’ya dönüyorum şuan.