şükela:  tümü | bugün
  • aşağı yukarı 2.30-3.00 sularından sonra başlar bunlar. bu vakitlerde eğer evinizdeyseniz yaşayan tek varlığın siz olduğu hissine kapılabilirsiniz. saat biraz daha ilerleyince ürpertici ile huzurlu arasında gidip gelen bir sessizlik hakimdir mesela. bir film izlerken ne bileyim bir müzik dinlerken oynatıcının ses ayarını en aza bile alsanız fazla gibi gelir. sonra biraz daha zaman geçer. günün ilk ışıklarına doğru -henüz hava aydınlanmamıştır ama o zifiri karanlık da kalmamıştır- bir kuş öter. her sabaha karşı mutlaka ilk öten kuş bu kuştur. farklı bir ötüşü vardır. gün içerisinde de duymak neredeyse imkansızdır ben şahsen hiç duymadım bu kuşun ötüşünü gün içerisinde. şeklini şemalini de bilmem, sadece sesi vardır kulaklarımda. eğer gece boyu karanlıkta oturmuşsanız günün ilk ışıkları gözünüze düşmeye başladığında garip bir şekilde acır gözleriniz yarasaya döner kaçacak delik ararsınız. şahsen, dünyayı aslen olduğu gibi gördüğünüz zamandır gece. gündüzün kamufle ettiği her şeyi çırılçıplak gözler önüne serer.
  • insanlar uyanıkken çekilen yalnızlığın insanlar uyuyorken çekilen yalnızlıktan daha yalnız olduğunun farkına varmak.
  • uyku düzeninin değeri.
  • (bkz: baykuş sesi)
  • keşke ben de işsiz güçsüz oturmak yerine gündüz işimde gücümde olup bi halta yarayabilseydim hissidir.

    not: gece çalışan emekçilerimiz hariç tutulmuştur.
  • bok gibi bir his olduğunu biliyorum mesela. ben henüz uyumamışken işine gücüne giden, hayata başlayan insanlar var ve ben sadece duruyorum öylece. her gün "umarım sabah olmadan uyuyabilirim" diye düşünüyor sonrasında günışığına yeniliyorum.
  • en değerli şarkılarını o sabahlarda dinlersin.
  • gece, sanıldığından daha uzun.