şükela:  tümü | bugün
  • karadeniz bolgesinde, eski evlerinin mimarisi ile ünlü bir ilçe.
  • bu beldemizin o unlu evleri genelde 18. ve 19. yuzyilda insa edilmis turk evleridir. sehir merkezinde cok guzel kuyu kebabi ve tatlisi olan bi lokanta vardir, tavsiye edilir.
    (düzeltme için clausula rebus sic stantibus'a teşekkürler)
  • kıyıdan 2 - 3 saat içeride, kuzeyinde küre dağları, hemen batısında karabük ve ağır sanayi birimleri bulunan şirince bir ilçemiz.. unesco kültür mirasına girdikten sonra dünyaca meşhur olmuştur ama ilçenin üstüne sinmiş ağır sanayi ve demir kokusu çok belirgin, bir an önce önlem alına..
  • gidince "kaymakamlar evi" mutlaka gorulmesi gereken ilcemiz.
  • tarihi ve mistik dokusu ile batı karadeniz bolgesindeki tek elle tutulur gozle gorulur gezilesi gorulesi mekanlardandır.gayza ba$ındaki su kaynagı,tarihi safranboludaki turistik gezimlere acik olan ustun mimari evleri ile,yanan tarihi hukumet konagi ile(ki $u donem onarimdadir kultur bakanligi projesi ile)ve e$siz karadeniz dogasını bunyesinde barındıran ho$ bir ilcedir... turistler i¢in natural kalmı$ denebilecek orijinal yerlerden biridir..denize olan yakınlıgıda ayrı bir ho$luk katmaktadir bolgeye...buna ek olarak unesco tarafindan dunya koruma kenti ilan edilen nadide yerkure koordinatlarindan biridir..
  • karabükün bir ilçesi..
  • tarihi evleriyle ünlü olmasına rağmen benim senelerdir biçok insanın gelip görmesine anlam veremediğin, harika lokum ve gözleme yapan tükanlarla dolu karabüke bağlı bir ilçe..aslında eski safranbolu ve yeni safranbolu şeklinde ilçenin kullanılmışlığına! bağlı bi sınıflandırma söz konusu ama pek çoğumuz sadece tarihi evlerle dolu olan kısmını bildiğimizden pek ayrım yapmıyoruz..zaten yeni olarak geçen kısmında da accayip postmodern bi durum söz konusu değil.öyle sıradan bi mekan işte..
  • bu civarda, türkçe çok değişik bir hal alır. örneğin bir yerleri acıyanlar ya da bir şeye şaşıranlar "işşşş" gibi bir ses çıkarırlar. getirmek yerine götürmek, götürmek yerine eletmek derler. örneğin gitmek fiili de şöyle çekilir (fonetiği asla tamamen veremem tabi...);
    ben gidiyon,
    sen gidiyon(g) (n genizden),
    o gidiya,
    biz gidiyos,
    siz gideyon(g)uz (n genizden),
    onnaa gideyallaa.
  • hidirlik denilen bir yeri vardir ki, burada simdi ismini hatırlayamadigim birinin turbesi vardır. buradan sehrin her tarafi goruldugunden, fotograf cekmek icin idealdir.
    eski safranbolu denilen yerin merkezinde cok eski bir cami vardir ve bu caminin avlusunda gunes saati bulunur.
    caminin hemen arkasinda arasta (veya arasna) carsisi bulunur.
    burasi kucuk kucuk dukkanlardan olusmus, daire seklinde bir alisveris mekani olup, bu dukkanlarda safranbolu'ya ozgu el işi esyalar satilir. arasta carsisinin tam ortasinda boncuk diye bir kafe vardir, icinde her daim koylu bir kadin gozleme yapar.
    safranbolu'nun konakları restore edilmeye basladiktan sonra, sehir bayagi bir guzellesmistir. bu konaklarin en onemlisi asmazlar konagi'dir. konaklar artik otel olarak kullanilmaya baslamistir. bazı konakların alt katlari ise bar, cafe, vb. olarak kullanilmaktadir. karabuk gencligi eglence ihtiyacini gidemek icin safranboluya giderler. bircok unlunun ev aldigi safranbolu'nun slogani "kendini koruyan kent"tir.
  • bir ulasim yolu da kara elmas treniyle karabuke kadar gidip ordan dolmusa binmektir. ancaaaak, yaklasik 7 saat suren yolculuk sirasinda, trende restoran olmadigi icin susuzluktan gebermek ve trenden inildiginde komurcu ciragi gibi tirmaklarin icinin komur tozu dolmasi isten bile degil