şükela:  tümü | bugün soru sor
  • 30 ve üzeri yazarları ayırmaya yarar.
  • bu markanın ürünleri çok efsanevi güzellikteydi.
    bursa heykel'de bir dükkanı vardı,
    dükkanın olduğu sokağa girince çikolata kokusu bütün bünyeyi sarardı.
    yoğurt kabı gibi dandik bir kaba o mükemmel sarelleyi çeşmesinden doldurunca hele dükkan sahibi,
    içim giderdi.
    felaketim olurdu, ağlardım.
  • türkiye'de, 90'lı yıllarda nasıl bu kadar yaygın ve kaliteli satış ağı kurduğunu çözemediğim marka. günümüzde bile herhangi bir tüketim gıdasının bu denli bir satış ağı mevcut değil. franchise kavramı için ülkedeki en iyi örneklerden biridir sagra special.

    dünya genelinde isim yapmış fast food restoranlarının bile olmadığı şehirlerde 2-3 tane şubesi bulunan bir markaydı sagra. ismindeki special kelimesini tam anlamıyla hakediyordu. şekil şekil çikolatalar, fındık ve çikolata kreması akan musluklar, şekerlemeler...

    okul çıkışı, eve giderken buradan galeta ve fındık kreması alıp öğle yemeği yemeyi o kadar özledimki sözlük.
  • yeniden açılsa nutella'nın forsunu bi anda yerle bir edecek çocukluğumuzun efsanevi tükkanı
  • kapıdan girersiniz, kavanozunuzu çalışana verirsiniz, musluğun altına koyar ve sarelle musluğunu açar ve o sarelle akmaya başlar, kavanoz dolar dolar dolar. işte tam da o anı şuanda gözümde canlandırdı...
  • ''seviyorum seni bla bla...
    ağzımı dayayıp musluğa çikolata içer gibi''
  • cocuklugun tatli ruyasi. harcligin kit kanaat oldugu ve abur cubur yemenin de hic takdir edilmedigi donemlerde kendi kendime hayal kurardim, kendi hayatimi yonetmeye baslayinca ve cok param olunca ben de girecegim bu dukkanlara, takilacagim gonlumce diye. simdi her yer yuzlerce cesit cikolata dolu ama hic sagra special goremiyorum. o kucuk cocuga verdigim sozleri nasil tutarim ben zaman bu kadar cabuk degistirirse her seyi...
  • babanın sevinelim diye bizi arabaya doldurup götürdüğü çikolatacıydı. çikolata musluğunda kardeşim fındık ezmesi sırasına, bense sarelle sırasına girerdik.
  • ilkokula gittiğim zamanlardı. 9 - 10 yaşlarında bir şeyim. bir de hastalanmışım aman aman düşman başına. doktor 15 gün boyunca günde 1 tane penisilini dayamış delik deşik etmiş beni, babamla birlikte son penisilin işkencesinin ardından eve doğru ilerlemekteyiz. içerenköy karslı ahmet cad. üzerindeki sagranın önünden geçerken babam;
    - hadi şimdi ödül zamanı. diyerek arabayı durdurup beni içeri sokmuştu. yaşadığım küçük afallamanın ardından kalpli kutular içerisindeki, kalpli çikolatalardan istediğimi söylemiştim. kız aklı işte hemen kalpli kutu kalpli çikolata... çok mutlu olmuştum yahu o kutuyu uzun süre atmamış içine tokalarımı koymuştum. bu şirin, küçük, anılarla dolu dükkanlar neden kapandı bilmiyorum ama bir dönem çocukluğunun hafızalarında izler bıraktı.
    bu da böyle bir anımdı.