şükela:  tümü | bugün
  • ınstagram'da takip ettiğim en nahif sayfa diyebilirim. içim ısınıyor okurken. gülher hanım'ın defterini ilgi ile takip ediyorum. bu sayfa sayesinde yıllardır ertelediğim, başlayıp beceremediğim günlük yazma işine de tekrar başladım. uzun zamandır da istikrarlı bir şekilde sürdürüyorum. keşke daha önceden becerebilseydim diyorum şimdi. öyle güzelmiş ki, içini dökmek. her şeyin bir zamanı varmış demek ki. benim için de bu zamanmış.
  • öyle bir post girmişler ki, okurken içim sızladı. aynen aktarıyorum.

    "ben belki yemyeşil olurdum. mis kokan çiçeklerimi açardım belki başka bahçelerde. insanların dönüp dönüp bakacağı kadar güzel, tatlı, hayat dolu. açtırmadın çiçeklerimi. bıraksaydın gitseydim. biraz cesur olsaydın, sen gitseydin. solmasaydık birlikte çiçeksiz."
  • "refika mektubunda, "fotoğraftan gördüğüm kadarıyla senin yanına yakıştıramadım" diyor. benim yanımda nasıl birini hayal ediyorsa. ilişkimi fotoğraf çerçevesinde iyi dursun diye yaşamıyorum. refika da tanıdıkça görecektir birbirimize ne kadar çok uyduğumuzu. ne desem boş. refika'ya bir şey demeye yüzüm yok ki. bu illet hepimizin içinde. ben de serhat refika'nın yanına yakıştıramıyordum. iyi ki nikah masasında şahitlere, yakıştırıyor musunuz, diye sormuyor memur."

    yakıştıramayanlar