şükela:  tümü | bugün
  • yekta kopan'ın 1 kasım'da çıkacak olan yeni kitabı. önsiparişimi verdim, merakla bekliyorum. bazı dostlarla aramızda bir iletişim şekli olarak kendisinin kitaplarını almak var birbirimize. şimdi bu yeni bir heyecan olacak. bir dosta yeniden selam demiş olacağım.

    "içimde bir şey koptu, koptuğunu hissedebiliyordum, bir şeyler çalkalanıp yükseldi içimden. deniz kenarında oradan oraya savrulan bir taş kadar özgür olamayan ruhlarımıza üzüldüm. doğanın muhteşem dengesine çomak sokmaktan zevk alan birilerinin ayak işlerinde geçen ömrümüze üzüldüm. bu kadar zor olmamalı özgürlük!" vidalı kapağı iki tur çevirip mazotun kalanını kafama diktim. ruhumun bedenimden ayrılıp gün batımına gitmesine izin verdim. uzandım. gözlerimi kapadım. artık tanımadığım bir sesle mırıldandım:

    seni senden başka kim özgürleştirebilir ki?"
  • az önce bitirdiğim yekta kopan'ın son öykü kitabı. önceki tüm öykü kitaplarını okumuş biri olarak bu kitabının insana yumruk attığını söyleyebilirim. ümitvarlığın azaldığı karanlığın bastığı öyküleri daha yoğundu bu kitapta. öykülerden birinin de adı olan herkes kadar mutsuz belki de yarattığı hissin özet cümlesi olabilir.
    kitabın kapağı da öykülerle oldukça uyumlu ve 'bulutlar açmadı mavi gök orda mı'* dedirtti.
  • en çok factotum hoşuma gitti. öyle içe sıça çekip gitmek istedigim icindir belki.
  • çok uzun sürede bitirebildiğim yekta kopan kitabı. yekta kopan'dan ilk defa "bir de baktım yoksun" kitabını okumuştum. o kitaptan sonra okuduğum yekta kopan kitaplarından haz alamadım. bu kitap da aynı şekilde. yekta kopanın entelektüel birikimine, okurluğuna filan bir diyeceğimiz yok elbette ama olmamış bu kitap. üzgünüm.
  • ben bu adamın kitabını okurken çok sevdiğim bir yemeği yiyormuş gibi keyif alıyorum, sözcükler o kadar güzel bir şekilde harmanlanıyor, cümleler öyle güzel akıp gidiyor ki, öyle güzel betimlemeleri var ki, ne anlattığından bağımsız olarak "oha ne güzel cümle" falan derken buluyorum kendimi. aile çay bahçesini okurken de böyle keyif almıştım, ama o kitaptaki hikayeden de keyif almıştım. bu kitaptaki hikayelere yakın hissedemedim kendimi, yine de okuması keyifli.