şükela:  tümü | bugün
  • türkiye'deki kokuşmuşluğun bizatihi kendisi olmakla beraber sosyal medya ile birlikte cahillikleri daha da görülebilir hale gelmiştir. bu insanların, şansları yaver gitmiştir. belli değerlerden yoksun ve yırtık dediğimiz kişilik özelliklerinden mürekkeptirler.

    tarihin her dönemi de buna tanıktır. temelleri antik yunanda komedya ile atılmıştır. komedya'nın ve ileriki yüzyıllarda isyan hareketlerine eklemlenen eleştirel akımların, soylulara ve onların sanatlarına karşı yaptıkları eleştiriler ve akabindeki degişim sonucu, eleştirinin çıkış noktasının daha kokuşmuşu oldu.

    az sayıdaki soylu karşısında çok sayıda olan ve onların boyunduruğunda yer alan kitlenin paylaşım talebi bu kişileri ortaya çıkardı. bu kişilerse en nihayetinde, küçük derebeylikleri oluşturdular. çoğu zaman anlaşma yoluna gittiler ve sınırlı bir üretim gerçekleştirdi birçoğu. sebebi hırsız olmalarıdır. hırsızlık gerçek sanatı engeller. son zamanlarda ortaya çıkan şarkıcıların yüz şarkısı da olsa bir şarkısı var gibi yahut anlı şanlı akademisyenler hep aynı lafları eveleyip gevelerler görenler olmuştur.

    fikirsel kıtlık, yönetimin kitlelerce gasp edilmesine yol açmıştır. yavanlığın sadelik olarak dayatımı başı çekmektedir. kitleler her zaman kendi soylularını, elitlerini oluşturmakta gecikmemiştir. ve döngünün bu yönlü ilerlemesi kısa zamanlar hariç sanata sadece zarar vermiştir.

    kimliğini başkası üzerinden kurgulamak her zaman daha caziptir. üretim ve birikim gerektirmez. oluşturulan elit(sanat sepet insanı) diğerleri üzerinde kendini tanımlamaya oldukça yardımcı olur. eleştirel yol ve günümüzde aldığı şekil bu yolu tamamıyla benimsemiştir. kitleler öyle ya da böyle kendilerini ancak bu halde güvende hissetmektedir. bu tayfa da bu değirmen dönerken yağan yağmurlardır.