şükela:  tümü | bugün soru sor
  • başlangıçta dramatik ögelerin fazlalığıyla hüzünlü ve renksiz görünen, ancak, hikaye ilerledikçe yavaş yavaş renk kazanmaya başlayan ve sonuna doğru ise algıda "kozasından çıkan bir kelebek imgelemi" yaratan anime serisi.

    kurgu görünürde şogi oyunu etrafında dönüyormuş gibi olsa da, aslında depresyonda olan ve yaşama isteği olmayan 17 yaşındaki bir gencin (kiriyama rei) yavaş yavaş hayata tutunma sürecine ve bu süreçte çevresinde bulunan insanlara odaklanmış durumda.

    bu seride dikkatimi çeken nokta, karakterin değişen algısı ile birlikte kurgunun anlatı biçiminin de değişmesi. bu sayede izleyici idrak etme ve anlama sürecini görüntüsel boyutta da yaşıyor. dolayısıyla, verilmek istenen mesaj misliyle aktarılmış oluyor.

    ben sevdim.
  • --- spoiler ---

    ve 21. bölümde toryanse çalar.
    --- spoiler ---
  • masterpiece kabul edilebilecek güzellikte bir anime. dram ve komedi bir arada olmakla beraber görsel yönden tavan yapmış durumda. çizimler koşturmalı anlarda arka plan su gibi akarken dahi en ufak ayrıntısına dek insanın ağzını açık bırakıyor. ana karakter rei'nin 3 kız kardeşin evinden kendi evine döndüğünde yaşadığı yalnızlığın anlatıldığı bölüm anlatılacak gibi değildi. senaryosu, yan karakterleri, yalnızlığı ve komediyi anlatışı, stresli anlarda çalan agresif ve chill arasında gidip gelen jazz müziği, kısacası her şeyiyle bir şahaser. 2004 yılında cowboy bebop ile başlayan anime maceramda yine ilk defa "bebop'tan daha mı iyi?" diye sordurdu bana. izlerken nolur bitmesin diye saç baş yoldurdu. sanat resmen sanat yapmış adamlar.

    https://www.imdb.com/title/tt6074794/

    bunu izlemeden kimse anime izliyorum demesin bence.

    ek: bir de momo diye bir karakter var ki benim gibi bir adama bile hayatımda lan keşke kızım olsaydı dedirtti.