1. bir süredir buna kafa yormaktayım.

    (kök) sanmak, yanmak, kanmak > (zaman eki) sanar, yanar, kanar > (kişi eki) sanarım, yanarım, kanarım / (kişi eki) sanarsın, yanarsın, kanarsın
    burası doğru gibi.

    ancak arada bir "sanırım" istisnası var. "sanarım" yerine "sanırım" kullanıyor olmamızın bir nedeni olmalı.

    biraz düşününce şu sonuca vardım. "sanırım" kelimesinin kuruluş şekli "sanmak > sanar > sanırım" değil. yani "san-ır-ım" şeklinde ayrıldığında "-ır" geniş zaman eki olan "-ar"ın daralmış hali değil ki zaman eki daralmaz zaten. burada olan geniş zaman eki "-ır" değil, "-r" . o halde "ı" ne? çok basit; türeme eki.

    yani aslında kelime sanmak > sanar > sanırım değil; sanmak > sanı > sanır> sanırım şeklinde kuruluyor.
    yani yanmak > yanar; sanmak > sanar yöntemi doğru ancak;
    kazmak > kazı > kazımak > kazırsın; sanmak > sanı > sanımak > sanırsın yöntemi de bir o kadar doğru ve esas kullanılan yöntem de bu aslında. neticede kazmak ve kazımak iki ayrı fiil. ve o halde sanmak ve sanımak da öyle olmalı.

    peki 'sanımak' diye bir fill var mı? tdk sözlüğünde bulunmuyor ancak başka sözlüklerde varmış:

    sanımak (f): tanımak, saymak

    netice itibarıyla;
    "san-ar-sın"
    "san-ı-r-sın"
    ikisi de doğru olmalı.

    p.s: dilbilimci değilim, yanılıyor olabilirim. düzeltin lütfen.