şükela:  tümü | bugün
  • son aralar doğru olabileceğini çok düşündüğüm teori.
    baştan belirteyim bu konuda hiçbir araştırmam yok fakat sarhoşken içimizden geleni yapıp aklımızdan geçeni söyleyebiliyoruz, normal anlarımızda ise beynimizi her konuda kısıtlayıp bir şeyleri yapıp söyletmemesi için emirler yağdırmıyor muyuz?
    her zaman sarhoş gezmeliyiz demiyorum fakat asıl benliğimize sarhoşken bürünüyormuşuz gibime geliyor.

    edit:başta da dediğim üzere herhangi bir araştırmam yok; bazı birikimli yazarların bahsettiği süper ego, ego gibi kavramlar hakkında da yeteri kadar bilgili değilim.

    alkole özendirme gibi bir niyetle de yazmadım. demek istediğim normal halimizde yani beynimizin yanlışla doğruyu ayırt edebildiğine inandığımız, kontrolüne sahip olduğumuz zamanlarda bir takım istek, hareket ve söylemlerimizi engellerken alkollüyken sadece asıl isteklerimize göre hareket ediyoruz. bundan fazlası ya da azı değil, herkes kafayı çeksin bu şekilde gezelim demiyorum, ana dürtülerimiz doğrultusunda hareket ettiğimiz ve istediğimizi yapabildiğimiz zaman alkollü olduğumuz zaman diyorum.
    bunun ahlaki ve toplum standartları açısından doğruluğu ya da yanlışlığı hakkında bir iddiam yok, umarım kendimi tam olarak ifade edebilmişimdir.
  • neredeyse doğru önerme.

    sarhoşluğun insanın asıl halini göstermesinden ziyade, insanın asıl olmak istediği benliğini ortaya çıkarmasında yardımcı olduğunu düşünüyorum. bence, alkol alan insanlar, içten içe düşündükleri ve yapmayı isteyip ya utangaçlıklarından, ya toplumun ve çevresinin baskılarından, ya da mantığının ağır basmasından ötürü yapamadığı veya yapmayı kendisine farkettirmeden yasakladığı yasak elmalarını ortaya çıkarıyor alkol sayesinde. bu da insanın aslında olmak istediği ancak olamadığı insana yaklaştığını gösteriyor bence alkolün etkisindeyken.
  • (bkz: bilinçaltı)
  • bir büyüğüm zamanında bir laf etmişti :

    (bkz: çocuklar ve sarhoşlar asla yalan söylemez)

    bir anlamda "baraj kapaklarının açılması" olarak da açıklanabilecek zihinsel hadise.

    edit : küçük bir imla düzeltmesi.
  • ben normalde hiç kusmuyorum mesela.
    normalim bu mu yani?
  • o son kadehi içmemişsem, en neşeli halim.
  • ıste bunlar hep süperego
  • bununla ilgili bir söz vardı, insanın sarhosken söyledikleri aslında söylemek istedikleridir gibi bir şeydi. cesaret yüklemesi ile beraber patır patır konuşmaya başlıyor insan.
  • (bkz: uyuşukluk)
  • ulan ben ne eğlenceli insanmışım o zaman diye düşündüren başlık. sanırım bilinçaltımda hayata tutunmaya çalışan bir şebelek var*