şükela:  tümü | bugün
  • sahil boyu yürürken ciğerlere dolan tuzlu,yosunlu (bkz: deniz kokusu) ses (bkz: teoman)'ın.

    insanı önce hüzünlü bir yalnızlıkla sarmalayan ama sonra kırılmış her umudunu yavaşça onaran mavinin özgürlük tonunda vazgeçilmez bir (bkz: deniz kokusu).

    şemsiyesiz dışarı çıkılmış bir günde aniden bastıran yağmurun çimenlerle valsinden sonra ortaya çıkan (bkz: toprak kokusu) ses (bkz: frank sinatra)'nın.

    dinlenmiş ve kendinden yeni yaşamlar yeşertebilecek kadar cömert bir olgunluğa erişmiş bir (bkz: toprak kokusu).

    yakamozlu sımsıcak yaz gecelerinde kıyıya vuran neşeli (bkz: dalga sesi) (bkz: sezen aksu)'nun.

    her bir (bkz: dalga sesi)'nin kıyıya vuruşuna şahitlik yaşama bin teşekkür ve her kayboluştaki akış yaşamın esas ahengini bir kavrayış.

    çağlayan dupduru bir (bkz: ırmak sesi) (bkz: sertab erener)'inki.

    kusursuz,bir düzenle ve göz alıcı bir uyum içerisinde sanki sonsuzdan beri mükemmelliyetin ispatıymışçasına huzurla akan bir (bkz: ırmak sesi)

    sabah güneşli bir mutluluğa uyandıran (bkz: kahve kokusu) ses (bkz: bob dylan)'ın.

    şarkısındaki gibi hüzünlü bir dileyişin tek bekçisi,en özlenilenle sabah güneşini bir (bkz: kahve kokusu)'yla karşılayış,belki de en büyük mutluluk anının hiç dinmemiş hasreti.

    `