şükela:  tümü | bugün
  • cisimlerin normal yolunun dışına çıkma eğilimi gösteren ilave salınımlar yapması
    virajı hızlı alan otomobillerin veya direksiyon hakimiyeti kaybolmuş araçların yaptığı hareket
  • (bkz: yalpalamak)
  • ayakları yere basmayan istikrarsız varolusların , yalnızlıklarından dolayı tutunacak bir dal bulana kadar sürüklenme halidir.
  • zamana karşı geri kaldığını hissetmek...
  • hayatının kontrolünü eline alamamak; bazen elinde tutamamak.
  • itici bir kuvvet yuzunden oradan oraya surekli hareket etmek durumunda kalmak.. duygularimiz gibi.. hayallerimiz gibi.. hayatlarimiz gibi.. en acisi da ne zaman savrulacagimizi bilememek.. bazen oyle guclu firtinalar geciyor ki basimizdan, gucune ragmen bizi yerimizden kimildatamiyor.. ama bazen de en guclu kokleri saldigimiza inandigimiz anlarda, bir pazar aksamustu mesela, hafifce bir esinti tepetaklak ediyor herseyi.. bazen basimizin uzerinde tutmaya cabaladigimiz en saglam catilar yerle bir oluyor, kalin tuglali duvarlarimiz yikiliveriyor.. bazen de bir cadir oluyor bizi kum firtinalarindan kurtaran. ama en guzeli de ne biliyor musunuz? savrulanlar birbirleriyle rastlasiyor.. insan tek basina olmadigini anliyor.. birlikte yeni kaleler yapmaya basliyorlar.. kumdan bile olsa..
  • ruhunun, bedeninin ve kalbinin; mantıktan uzaklaşması... ellerinden kayıp gitmesi ve seni de izleyici konumunda peşinden sürüklemesi...
  • merkezkaçla anlaşıp tüm yörüngelere isyan etmek.
  • savrulmak iyidir, kendini bulursun, her yeni mekan sana yeni bir sen gösterir. ayakların yerden kesilir, uçarsın. uçarken sığınaklarda konaklarsın, çöllerde kururken vahalarda kana kana suya doyarsın. gerçekten savrulmak için gerekirse kendi bilincine kıymak ve kendine yaban olmak gerekir. yabansan doymayı öğrenirsin. savrulunca içinde yeni dehlizler bulursun ve her savruluşta gökkuşağının altından bir daha geçersin, eğer uçabilirsen... savrulmak candır...