şükela:  tümü | bugün
  • ayni adli parca cehennemin arka planinda calmasi olasi sarkilar a en iyi ornektir. hicbir isim bu kadar iyi uyamaz. sozleri ise soyledir;

    razors edge
    outlines the dead
    incisions in my head
    anticipation the stimulation
    to kill the exhilaration

    close your eyes
    look deep in your soul
    step outside yourself
    and let your mind go
    frozen eyes stare deep in your mind as you die

    close your eyes
    and forget your name
    step outside yourself
    and let your throughts drain
    as you go insane...insane

    inert flesh
    a bloody tomb
    a decorated splatter brightens the room
    an execution a sadist ritual
    mad intervals of mind residuals

    close your eyes
    look deep in your soul
    step outside yourslef
    and let your mind go
    frozen eyes stare deep in your mind as you die

    close your eyes and forget yoru name
    step outside yoruself and let your thoughts drain
    as you go insane...insane

    innate seed
    to watch you bleed
    a demanding physical need
    desecrated eviscerated
    times prostrated
  • asmish slayer album ve sarkisi.

    bıçak sırtıdır,
    ölüleri bizden ayıran
    beynimde yarıklar var
    yönlendirilmeyi bekliyorum,
    sevinci öldürmek için !

    kapa gözlerini
    ruhunun derinliklerine bak
    kendi dışına çık
    ve bırak aklın gitsin
    donmuş gözler ölümünü izlerken zihninde..

    kapa gözlerini
    ve unut ismini
    kendi dışına çık
    bırak düşüncelerin patlasın
    sen çıldırırken... çıldırırken

    uyuşmuş beden
    kanlı bir mezar
    odayı aydınlatan damlalar
    bir infaz, sadist bir ritüel
    zihnindeki tortuların delilik nöbetleri !

    doğuştan içime ekilmiş,
    kanını seyretme arzusu
    kıvrandırıcı fiziksel bir ihtiyaç
    kutsallığı lekelenmiş, iç organları dökülmüş
    hadım edilmiş bir çağda..
  • korfez savasi sirasinda amerikali jet pilotlari ve ben bu sarkiyi walkmanlerin(miz)den dinneyerek irak i bombalamis(tik)lardir..
  • uzun yıllar slayer'in en iyi çalışmasının south of heaven mi yoksa bu mu olduğuna karar veremediğim albümdü. şimdi düşünüyorum da seasons in the abyss'ten çok daha fazla parça kalmış aklımda. hele de şarkısını adeta orgazm olarak dinler, birinin kesmesine hiç dayanamazdım.
  • thrash metal dunyasinin iki onemli eseri olan reign in blood ve south of heaven'dan sonra artik siranin cok cok daha kaliteli bir album yapmaya geldigini farkeden slayer uyelerinin imzasini attigi basyapit. bu album kutsal kitap gibidir,baslarsiniz ve bitirirsiniz.sonra da inanirsiniz.her parcada farkli konulara odaklanan sozler, riffler, kerry king ve jeff hanneman 'in karsilikli sololari, dave lombardo'nun dehset ataklari bu albumu kanimca bu tarzin en tepesine koyar.
  • abyss'de geçirilen bir dakika bin ömüre bedeldir... helebir sezonu orada geçirmek, şeytanı tahtından indirmeye yetecektir.
  • öyle bir albümdür ki kendisinden önce gelen south of heaven ve metal dünyasının köklerini sarsan reign in blood'ın en üstün yanlarını almış, harman/sentez (adına ne derseniz deyin) denen olgunun dibine vurmuştur. bir nefeste dinlenir. öküzdür, gazdır, dünyada hiçbir albümün veremeyeceği gazı verir. dinlerken yıpratır, dinledikten sorna yıpratır, düşünüce yıpratır.

    geçilememiştir, geçilmez!
  • an itibariyle makina'da orkestra tarafından ufak bir kuplesi çalınmış olan nadide slayer eseri.
  • gene yıllar geçmiş en son dinlediğim zamandan. bırakın kendi muzikal afiyetimi, koca heavy metal piyasası bile kendi içinde nice devinimler yaşamış, yeni tarzlar üretmiş, belki bazılarını kurutmuş, belki sadece 3 5 dinazorun kendi dünyasına bırakmış.
    aha işbu entari de zaten o dinazorlardan birinin bilgisayarını gaspetmemin meyvasıdır. kişisel bilgisayarımda hard diskin toz tuttuğu dosyalar, bununkinde hep desktopa bir kısayol mesafesindedir. exceiterlar, hallow's eveler, jaguarlar, loudnesslar öyle ampul gibi duruyorlar. hadi slayer bunlar gibi üstüne ölü toprağı serilmiş gruplardan değil belki ama gene de bir kere insanın gözünden ırak olmayagörsün. hangisinde lombardo ride'ın göbeğine vuruyoruna kadar bildiğim sarkılardan sadece isimleri kalmış aklımda artık. işte belki de tam bu yüzden skeletons of society'nin başında tom tomların kesildiği nokta, spirit in blackin solosunun sonundaki titremeler, temptationin mid riffindeki crash midir splash midir çan çan öten o ziller ve daha bir sürü ayrıntı bu kadar heyecanlandırdı beni. onca yıl önce ne verdiyse belki bir fazlasını şu gün gene verdi. hay sen çok yaşa slayer.