şükela:  tümü | bugün
  • şuradan görülebilir

    saraylara, sırça köşklere hayranlık duyup, ihtişam ve lüks içerisinde yaşamak için omurgasızlık yapanlar ne düşünüyor merak konusudur;

    not :alim koç ve ibrahim yeşilbağ öğretmenlerimizi unutmadık
  • sözün bittiği bir fotoğraftır. insan diyecek söz bulamıyor. öylece gözünden yaşlar süzülüveriyor. şehidimize allah rahmet eylesin, allah ailesine ve tüm sevenlerine sabır versin. şu an hayatta olmayan bu gencecik insanın çok büyük imkansızlıklar içerisinde yerine getirmeye çalıştığı görev, ülkesine olan sevgisinin bir göstergesi olduğu için teröristlerce şehit edilmiştir! tıpkı diğer şehitlerimiz gibi!! onları asla unutmayacağız. ne onlara yaşatılanları, ne onların yaşadıkları imkansızıkları, yoklukları hiç birini unutmayacağız.
  • iç sızlatır, içinde bir insanın meslek aşkını, insan sevgisini, öğretebilmek uğruna yaptığı fedakarlığı, verdiği ödünü barındırır...acıdır, acıtır...
  • kızılay meydanında sergilenmeli.
    istisnasız tüm öğrencilere gösterilmeli.
    sonra da ankara sbf kampüsü içinde eğitim fakültesinde kalıcı olarak müze-ev olarak dizayn edilmeli.

    ilk aklıma gelendir.
  • şimdi altın varrrraklı koltuğundan birileri çıkar yorum yapar. adaletini skiim dünya.
  • katilleri ve azmettirenler bellidir ve devlet hiç bir şey yapmamaktadır.

    bu öğretmenimiz, seçim sandığında hile yapılmasına izin vermediği ve jandarmayı çağırdığı için taşeron pkk teröristleri tarafından talimat verilerek kaçırılmış ve şehit edilmiştir.

    artık bu oyunları görüp, gözünüzü açın!

    bu ve buna benzer sosyal mecradan göz yaşı dökmeyi bırakın!
  • doguya giden ogretmenin hayat kesidi bu. buyuk ihtimal evden ayrilirken anasindan babasindan aldi o esyanin paralarini ya da lojmanda ondan once kalan kisi birakmistir. dag basinda, insanlarin haritada arayip bulmakta zorlanacagi bir noktadasin. hicbir sosyal hayatin yok. koyde sinif ogretmeniysen arkadasin dahi yok. bir basinasin. kimi zaman aklina kacirilma, operasyon, orgut gibi seyler gelince yahut esin dostun gorev yaptigin yerden bahsederken allah kurtarsin deyince okulun hemen onundeki ay yildizli al bayrak aklina gelir. vatan sag olsun dersin. yasanabilir, uygar, terorsuz bir turkiye cumhuriyet'i icin her zorluga gogus gerersin. suyun gider gunlerce gelmez, kisin elektrik bir var bir yok, yanan sobanin ustundeki güğüm eslik eder sana.

    ama birileri oturduklari luks evlerde, plaza hayatlarinda, metropol kosturmacasinda senin aldigin maasin haram oldugunu ve hak etmedigini soyler.

    mekanin cennet olsun meslektasim.
  • bunu bizim degil (bkz: öğretmenlerin yatarak para kazanmasi)(bkz: öğretmen maaşı) basliklarinda sayfalarca tartisanlarin görmesi gereklidir.. bu baslik 1 gün tartisilir, gerikalan 364 gün yukaridaki bknz lar tartisilir.. durum budur bu mecrada..
  • öğretmenim öldürüldü. bu kalleşlikten çok devletin sessizliğinin, umarsızlığının beni hala yıkabildiğini, boş bir arazide avazım çıktığı kadar "nasıl bir ülke burası" deme isteğimin körelmediğini gördüm.
    kartonları, büyük tüpü, yer yatağını gördüm.
    sevdiği bir kadın varmış, yakında nişan yapacakmış. telefonda "idare edelim hayatım nasıl olsa evleneceğiz o zaman her şeyi en iyisinden almaya çalışırız" dediğini hayal ettim.
    il milli eğitim müdürü gelmiş, evini gezmiş, çok duygusal konuşmuş yetkililer.. sizin bülbül gibi şakıyan dilleriniz bir aydır neredeydi?
  • köyde çalışan hemen her öğretmen gibi keyif almaya, konfora dayalı değil günü kurtarmaya ve azami işlevselliğe dayalı eşyalar.
    köy öğretmenine bazalı yatakta yatmak bile lükstür çoğu zaman, yer yatağı serersin ki toplayıp ufacık odada yer açabilesin ya da kanepe alırsın ki üzerinde oturabilesin.
    eminim ki o tüp bitmesin diye nasıl da titizlenmiştir, eminim ki o halıların üzerine uzanıp tavandaki şekilleri izleyerek can sıkıntısını gidermeye çalışmıştır, eminim ki o eşyaları bir köşeye yığıp üstünü örterek döndüğünde temiz bulmayı amaçlamıştır, eminim ki çok sevmiştir çocukları ama çok da sıkılmıştır.
    siz bilmezsiniz, o eşyaların bir hikayesi var.