şükela:  tümü | bugün
  • aynı zamanda yürüyüş kararı olarak da kullanılır.
  • öncelikle (bkz: şehit)

    vatanları için, vatanlarının bütünlüğü için ölümü göze almış insanların aramızdan ayrılışlarının ardından cenazelerinde sık sık duyduğumuz birlik ve beraberlik mesajı.

    vatan evladı ülkesini koruyup kollamak adına canını hiçe saymayı sürdürdüğü sürece düşmanın işi elbette zor, ancak cephede değil masada savaş kazanabilme yeteneği düşük bir ülkenin fertleri için akan kanların nedenini oturup bir düşünmek lazım, o başka.
  • tamam doğrudur bu aralar daha bir önem kazanmıştır,desteklediğimdir fakat gitgide tehlikeli olmaya başlamıştır bu slogan..eğer ortalıkta 6-7 kişiden fazla bir grup görürseniz iyi izleyin mutlaka atıcaklardır bu sloganı..iyice ağızlara sakız olmuştur,anlamını yitirmiştir..hele hele arkasından plan yapmayın plan adlı bir şeyi söyleyen "ermeni öldü 100.000 ler toplandiniz" hede hödö diye bağıran insanlarda iyice türemiştir.bizden yapmamızı istenen zaten budur..birilerinin ekmeğine yağ sürmektir.dikkatli olunmalidir..

    (bkz: sovenist propagandaya alet olmayalım,olanları uyaralım)
  • nedense bu sloganı atanların o anki hallerini her gördüğümde bir korku hissediyorum. sanki bir teyakkuz halindeler de her ân o hal yerini bir saldırıya bırakacak. zaten sloganın atıldığı zamanlar ve olaylara baktığımızda genellikle şehit cenazelerinde veya bu cenazelerin sonrasında kullanıldığını görüyoruz. haliyle öfkenin doruğa çıktığı ânlar...ve buna eşlik eden kitlesel hareketler: toplu hâlde bu sloganı atarak ve o bahsettiğim öfkeli/saldırgan ruh halini takınarak yürümeler, sanki en ufak bir kıvılcımda linç girişimine teşne bir ruh hâli... hani galeyan toplumunun resmi sloganı desek yeridir.

    her şehit haberinden sonra karşımıza çıkan bu slogan, aslında çok önemli noktalardan oluşuyor; sloganı oluşturan bütün kelimeler kültürümüzde kutsiyet yüklü kavramlar: vatan, ölüm, şehit ve bölünmek...bölünme korkusuyla yaşamını sürdüren -ya da sürdürtülen-; vatan için ölmekiyidir anlayışına biat eden; şehitliği çok matah birşey olarak gören insanların ülkesinde bundan daha manidar bir slogan olamazdı herhalde. hal böyleyken ve düşünme edimini sloganlar vasıtasıyla gerçekleştirdiğimiz de meydandayken, bu pankart her şeyi çözümleyen bir şey olarak dikiliyor karşımızda. bir nevi deus ex machina. her ölüm sonrası kafamızı biraz yorup düşünmek yerine bu sloganı atıyoruz, işin içinden çıktığımızı sanıyoruz.

    misal: üniversiteler bilim yuvalarıdır denir sürekli, özgür düşüncenin merkezidir denir. ama, bizim üniversitelerimiz için geçerli değildir bu: zira bizim üniversitelerimizdeki hocalar da o endamlı cüppelerini giyerek, arkalarına da öğrencilerini (o kafası milliyetçi mülahazalarla sikilmiş öğrencileri) alarak yürürler ve aynı sloganı atarlar: şehitler ölmez vatan bölünmez. düşünce üretmek yerine slogan atmayı seven, bu kolaycılığı tercih eden öğretim üyeleri ve onların yetiştirdikleri öğrenciler yalnız değil elbette. hepimiz bu sloganı atıyoruz, çünkü kolay yolu seviyoruz. üzerimizdeki suçluluk duygusu bu sloganı dillendirdiğimizde akıp gidiyor, vatanımızı ne kadar sevdiğimizi cümle âleme göstermiş oluyoruz.

    bu sloganı çok daha sık dillendiren ergenekon yolcusu kardeşlerimiz ise, bahsi geçen saldırgan tınıyı çok daha rahat fiiliyata geçirebiliyorlar; bu slogan eşliğinde yürüdüğünüzde akan sular duruyor. istediğiniz yere saldırabiliyorsunuz. zaten bu kurt kardeşlerimize olabildiğince müsamahakâr davranan polisimiz de ne yapacağını şaşırıyor: müdahale edemezler, zira kurtlarımız vatanın bölünmezliğini sağlıyorlar. müdahale etseler bu sefer yerleşik tutumlarına ters düşerek kimlik problemi yaşayacak, kısa devreye uğrayacaklar. ha bu kurtlar sayıca az mı? hiç değil. hele şehit borsasının yükselişe geçtiği zamanlarda neredeyse ülke nüfusuna yakın bir sayıya ulaşıyorlar. malum, hepimizin içinde "vatanın bölünmezliğini sağlama" sevdâsıyla yanıp tutuşan bir kurt yerleşmiş vaziyette, böyle zamanlarda ortaya çıkıveriyor.

    şehitler ölmez (oksimorona gel bu arada ) dediğimizde bal gibi de biliyoruz aslında öldüklerini. tek bilmediğimiz -ya da bilmemeyi tercih ettiğimiz- biz bu sloganlarla yaşamımızı idame ettirdiğimiz sürece daha çok şehitlerin öleceği. ama siz yine de atın bu sloganı, belki bir gün derdinize derman olur. lâkin etrafta ölecek şehit kalmayabilir, buna da hazırlıklı olun

    edit: yukarıda "kurt kardeşlerimiz" derken türkçe karakter azizliğine uğramışız galiba. kastedilen "uluma" edimiyle iştigal eden kardeşlerimiz, belirtelim.
  • bir mantik hatasidir. nitekim kisi öldügü icin sehit olmustur. ölmemis olsa gazi denir.
    fakat tabii burda duygusal bir benzetme vardir, onlar kalbimizde yasayacak kabilinden.
  • "şöhret olmak için ölmemiş babanın mezarında ağlayacaksın dediler, ben de tanımadığım birinin mezarında ağladım" diyecek kadar dürüst ve bilinçli bir insan olan ebru gündeş ile gönlümüzün karabiberi serdar ortaç söyledikçe alkışlanan bir veciz söz.
    peace at home? sadece peace versek?
    insanlar ölüyor, ve vatan parsel parsel özelleştiriliyor. alkış?
  • pkk operasyonunun ilk harekatı bitimine yakın "daha bitmedi, devamı gelecek." sloganıyla birlikte top mermilerinin üzerine yazılan bir diğer mesaj.
  • yaşadığım apartmanın yanında yer alan ilkokulda teneffüse çıkmış bir miktar öğrencinin an itibariyle bağıra çağıra ve el çırparak haykırdıkları söz.

    (ülkecek mi deliriyoruz yoksa sadece bu okula mı özgü bilmiyorum)