şükela:  tümü | bugün
  • türkiye'de 53 bin yerleşim birimi var (mahalle köy)
    bunların yarısından azına kıraathane açtığınızı varsayalım (20 bin)

    bir kıraathanenin en düşük kirası 500 lira olsun (ki bulamazsınız) oraya da aylık 1500 liraya çalışan bir çaycı koyduğunuzu varsayalım. şeker çay kek bilmem ne onlara da 500 lira gitsin.
    minimum gider aylık 2500 lira olur (en en en asgari düzeyde hesaplıyoruz bakın, normalde bir kıraathane aylık 5-6 bin lira harcar)

    2500*12= yılda 30.000 lira demektir bu da bir kıraathanenin yıllık gideri (işin içine fatura vs hiçbir şeyi katmadık daha bakın)

    30.000x20.000 kıraathanelerin yıllık gideri demektir. ne kadar olduğunun farkında mısınız?
    6 milyar türk lirası demektir bu. bu projeyle yıllık 6 milyarın kıraathanelere ayrılmasından bahsediyoruz.

    peki şeker fabrikası ne kadara satıldı?
    her birini 500-600 milyon liraya sattılar. proje diye anılan şeye bir insan nasıl alkış tutar?

    evet, yıllık kıraathane giderine 6 adet şeker fabrikası açabilirdiniz. (detaylı hesap ile bu sayı 10'a çıkar) oysa fabrikaları satıp kıraathane açıyorsunuz.

    çünkü tüketim topluluğuyuz. herhangi bir birey 'bedava kek yiyeceğim!!' diye sevinip oyunu bunlara verebilir. neden? bireysel olarak bir kazanımı var. fakat kapattığı o şeker fabrikasından dolayı şekerin kilosu 3-5 lira artırdığı için aylık 300 lira zarar edeceğinden, vergilerin uçacağından haberi yok.

    fabrikaları kapatıp, akşama kadar ahaber-survivor izlenen kıraathane projesine ben de evet diyorum!
  • şekerin satıcısıyken alıcısı konumuna düşmek.
  • şeker fabrikalarının kapatılmasıyla işsiz kalacak insanların oyalanacağı yer lazım. tayyip reyiz ileri görüşlü.