şükela:  tümü | bugün
  • çocuk yüreği unutur ama affetmez.

    başlık başıma.
  • glória hayallerime ne olduğunu soruyordu.

    "artık yoklar. uzaklara gittiler..."
  • uyuyalım.

    insan uyudu mu her şeyi unutur.
  • güldüm. bilincim olduğu için mutluydum
  • "daha çok anlat" dedim.
    "hoşuna gidiyor mu?"
    "çok.elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum."
    "bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?"
    "gider gibi yaparız."
  • "sessizlik icindeydi her yer; olum, kadife ayaklariyla gezer gibi. ben ise yasamaya hukumluydum."

    pazar gunu sokaga ciktigimda aklimdan gecti. baskent, hayalet kent. dolu da guzel, bos da
  • “içimde şakıyan kuş uzaklara uçmuştu.”
  • "…şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. acı insanın yüreğini paralayan, sırrını kimseye anlatmadan birlikte ölmesi gereken şeydi. kollarda, kafada en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbürüne çevirme cesaretini bile yok eden şeydi. “
  • kitaptan olmayacak ama ben sana bir söz bırakacağım zeze.

    bugün benim doğum günüm ..büyümeyi senin portakal ağacın kadar hissettiğim zamanlar..

    hayat benim için çok kıymetli o nedenle;

    ”masalın nerede bittiğini, hayatın nerede başladığını fark edemiyorum. ...”
  • “daha çok anlat” dedim.
    “hoşuna gidiyor mu?”
    “çok. elimden gelse seninle sekiz yüz elli iki bin kilometre hiç durmadan konuşurdum.”
    “bu kadar yola nasıl benzin yetiştiririz?”
    “gider gibi yaparız.”