şükela:  tümü | bugün
  • hayatı boyunca ek olarak şeker tüketmeyen insanların sağlıklı yaşadığını görünce ilgimi çekmiş bir konudur. beynin çalışması için glikoz tüketmesi gerekir, bu yüzden de şeker ek olarak alınmalıdır diyen insanların, hiç şeker yemeyen insanlardan daha akıllı olduğu savı yanlıştır.

    bilinçlenmek isteyenlere iki güzel yazı:

    1 doktor yazısı
    2 bir ailenin şekersiz geçirdiği 1 yıl

    edit: çaylak modu olduğundan linkleri paylaşamadım.
    1-http://blog.milliyet.com.tr/…--/blog/?blogno=320931
    2-http://uzuncorap.com/…i-sekersiz-gecirilen-bir-yil/
  • "uykuyu 6 saatten 8 saate çıkar" maddesiyle birlikte 2015 hedeflerimin başında gelmektedir. hoş zaten yıllar önce gazlı içecek ve çikolata pasta benzeri ağır şekerli gıdaları diyetimden %90 eksiltip günlük su tüketimimi de 3 litreye çıkararak hem sağlığımda hem de insülin dengemin normale dönmesi sayesinde cildimde etkisini görmüştüm. kahveyi çayı da şekersiz içiyorum. bu yıl ise düzenli spor yapmamın 2. yılına giriyorken arada nadiren yediğim tatlı bisküvi ve benzeri gıda ve ikramları tamamen kesip 2016 yılbaşına kadar vücudumdaki etkisini gözlemleyeceğim. sonra da canan karatay'ın üst katına falan taşınırım herhalde. birlikte mahallenin berberinde bayram traşı oluruz. sldkjfg.

    adam* 51 yaşında olduğu halde böyle görünüyor. ben niye o yaşta göt göbek kanser kolesterol peşinde koşturayım ki? manyak mıyım amk.

    edit: "şeker hastası mısın?" diye soranlar olmuş, hayır değilim. gayet 20'li yaşlarında roket bi' adamım. derdim hem şu an sağlığımı en yüksek kalitede tutmak, hem de 15-20 sene sonra saçma sapan yaşamış/beslenmiş bir insan olmayıp dandik dandik hastalıklarla -en beklemediğim anda- karşılaşmamak. ha ne kadar başarılı olurum, orası bilinmez. ben elimden geleni yapayım da.
  • batılı ülkelerde kayıtların tutulmaya başlandığı 1850li yıllardan bu yana kişi başı şeker tüketimi ile şeker, kanser ve diğer metabolik, immün sistem ilişkili hastalıkların artış eğrilerinin paralelliği göz önüne alındığında yapılacak en mantıklı şeydir. canan karatay hoca haklıdır vesselam.
  • bence önemli olan şeker tüketmemek değil, şeker üretmektir. kolaysa şeker üret yediklerinden, kesme şeker olarak sun bize de göreyim...
  • oluyor.. arada kaçırılsa da genel prensibi kafaya yazınca oluyor.
    en azından doğrudan almazsınız da aldığınız besinler şekerli olmadığı sürece birazı da elbet vücuda giriş yapacak.
  • erken yaşta başta şeker hastalığı olmak üzere birçok kanserin önünü keser. zira şeker kanserojen hücreleri besler.
  • hayat standartınızı arttıran eylem.
  • bir süredir benimsediğim politika. sadece spor sonrası tükettiğim enerji verici içecekten ve spor esnasında tükettiğim jellerden birazcık fruktoz alıyorum. en zoru da kahve içerken bırakmak oldu. süt içemediğim için ve filtre kahve seven bir insan olduğum için şekerli tüketmeye alışmıştım ancak azaltarak bitirdim sayılır.
  • olculu ve bilincli oldugu zaman bireysel devrimdir bence. annemiz, anneannemiz regl oncesi cikolata, seker krizine mi giriyordu? ustelik okula, ise yuruyerek gidiyorlardi ve camasiri, bulasigi elde yikiyorlardi. bize dayatilan, gozumuzde normallestirilen hayati, yasam kosullarimizdaki temel eksiklikleri unutmak icin kabullendigimiz kacislari sorgulamamiz gerekli.
  • beslenme ile ilgili mitler çok sinirimi bozuyor. dönem dönem değişiyor, şimdi de bu şeker davası çıktı. şeker zehirdir! yapmayın yahu.
    benim çocukluğumda günah keçisi tereyağı ve kırmızı etti. aman yemeyin, damarlarınız tıkanır, hık hık diye gidersiniz! şimdi tekmil doktor takımı televizyonlara çıkıp "kaşık kaşık tereyağ, kuyruk yağı yiyin" diye bağırıyor. şeker yemeyin de ne yerseniz yiyin diyorlar. afedersiniz de bi siktirin gidin.
    ben trakyalıyım, göçmenim. annemin çocukluğu börekle, şeker bulamacıyla, mis gibi köy ekmeğiyle geçmiş. tatlıyı da acayip sever. yaşına göre son derece fit ve sağlıklı bir insan. tansiyon sorunu var ama onun nedenini bilen yok zaten. genetik deyip geçiyorlar bir şey bulamayınca. benim de çocukluğum börek çörekle geçti, elimizde salçalı poylu ekmekle büyüdük. biftek, antrikot gibi şeylere yirmi yaşından sonra alıştım, kültürümüzde yok napalım. şimdi de biramı şarabımı eksik etmem, canım ne isterse yerim. ayarında yerim, kilo da almam. hiçbir sağlık sorunum da yok, kan değerlerim milim oynamaz. yemeyi abartıp kilo aldığım dönemde insülin direnci çıkmıştı ama kiloyu verince kalmadı zaten. şeker sebep olmuyor buna, dombili olmak sebep oluyor. saçma sapan triplere girmeyin. sevdiğim bir şeyi "ay bunda şeker var" diye hiç geri çevirmedim, salaklıktan başka bir şey değil. ağzına vurasım geliyor böyle tiplerin, "ay o yenir miii sırf şekeeeer". harbiden bi git yani.
    hiç inanmıyorum bu beslenme efsanelerine. birileri bize "şunu bunu yiyin" diyor dinliyoruz, sonra karar değiştiriyorlar, yine dinliyoruz. arkadaş bu geminin bi ayarı yok mu, bunu yapın gidelim.