şükela:  tümü | bugün
  • faşist fantezilerimin can suyu.
    gece gündüz, yaz kış, iyi kötü demeden; kıyıda köşede, yolda yokuşta selfie çekilmesinden tiksiniyorum artık. güzelim yolculukların, özel günlerin, konserlerin içine sıçtığınız yetmiyor bir de etrafa rahatsızlık veriyorsunuz. üstelik sonu gelmeyen tekrarlarla çok da aptal görünüyorsunuz. fotoğrafın bi ruhu, hikâyesi, anlamı vardır. foto arifleri, foto bayramları, foto rasimleri; insanların fotoğraf çektirmek için bir örnek giyindiği günleri, inceliği özledim. tamam, hepiniz hayal ettiğiniz instagram hesaplarını oluşturdunuz; serenaylara, kıvançlara sonra da birbirinize benzetiniz zaten. yetmez mi?
  • selfie bir moda degil. telefonlara kamera konmasinin ardindan gerceklesen kacinilmaz bir kesif. uc gunluk bir heves degil yani hep olacak.
  • bireyleşmenin, yalnızlaşmanın sonucu ortaya çıkan bir akım, asla da bitmeyecek. fotoğraf çekilmek için ikinci bir kişiye ihtiyaç duyulmuyor artık, insanlar bir başkasına telefonunu veya fotoğraf makinesini verip ricada bulunmak istemiyor. burada mesele özçekim değil de sürekli boş, ruhsuz fotoğraflar çekilmesi ve bunun bir görev addedilmesi sanki. elbette özçekim, çeken kişilerin aldığı tuhaf pozisyon itibarıyla ekstra itici.