şükela:  tümü | bugün
  • 1973 çıkışlı müthis genesis albumu. phil collins keske hep davul çalsaydı dedirten eser.
  • a yüzü : dancing with the moonlit knight, i know what i like (in your wardrobe), firth of fifth, more fool me (vokal : phil collins)

    b yüzü : the battle of epping forest, after the ordeal, the cinema show, aisle of plenty.

    phil collins : davul, perküsyon, vokal.
    michael rutherford : 12-string, bas gitar, elektro sitar.
    stephen hackett : elektro gitar, klasik gitar.
    tony banks : piyano, org, 12-string.
    peter gabriel : vokal, flüt, obua, perküsyon.
  • genesis albumu. meger prova kayitlari da yayinlanmis bunun: selling england by the session. evreler, tekrar tekrar, pek nazik munakasalar, olmadi bastan, surpriz "you really got me"*, ve de kuytuda, hasbinallah, genesis'in mogwai olarak portresi.
  • rock ölcü birimi
  • 1973 progressive rock'ın altın çağı ise selling england by the pound bu çağın en önemli madenlerinden birisidir.
  • ne kadar leziz bir albüm olduğunu dinleyene çoook sonra gösterecek bir albümdür selling england by the bound. albümdeki her nota ziplidir. önce kendilerini gizlerler. siz dinledikçe notaları extract eder ve her birinin ne kadar doğru bir sıralanış içerisinde olduğunu şaşkınlıkla fark edersiniz. her şey gösterişten uzaktır fakat büyüleyici olmaya da yeterlidir. okullarda falan ders diye okutulası bir albüm.
  • peter gabriel'li genesis'in tartışmasız en iyi albümü. gelmiş geçmiş en iyi prog albümlerinden biri, belki de en iyisi.
  • müzik tarihinin en iyi albümlerinden birisidir.

    rock müziğin en görkemli döneminde çıkan albüm ayrıca, şahsi kanaatimce, genesis diskografisinin de en üst noktasındadır. bir zamanlar müzikten anladığını düşünen bir tanıdık bu albümü beğenmediğini söylemişti. trollüyor sanmıştım ancak ciddi ciddi açıklama falan da yapmıştı. tam bir sığır olduğunu sonradan idrak etmiştim.

    arkdaş bu öyle bir albüm ki değil beğenmemek, aşık olmamak dahi ayıptır. içinde prog rock tarihinin belki de en iyi gitar solosunu bulunduran *, klavyeleriyle tony banks'in türün en iyisi olduğunu gösteren, peter gabriel'in vokalde en üst düzey performansını sergilediği, eşsiz bir başyapıt.

    albümün tek eksi yönü, bu albüm sonrası konserlerde phil collins'in sakalsızlığı diyebilirim.
  • ingilizler müzik piyasasında hüküm sürdüyse bir nedeni de bu albümdür. şimdi piyasaya hakim olan karaktersiz ve kişiliksiz yapıtların aksine bu şahaeser1973'te ingiliz albüm listelerinde 3 numaraya, billboard'ta da 1974'te 70 numaraya kadar çıkmıştı. o dönemki prog gruplarının muhteşemliğinin yanında takdir edilmesi gereken bir diğer nokta, o dönemki dinleyici kitlesinin kalitesidir. insan gerçekten üzülüyor müzik piyasasının bugünkü haline, daha doğrusu 1980'lerin ortalarından itibarenki haline. insanların nasıl dönüştüğü, bu zevksizliğin nasıl geliştiğine dair önemli çalışmalar yapılmalı, irdelenmeli, çünkü kesinlikle normal bir gelişim ve değişim değildi bu.
  • canımın en içi.