şükela:  tümü | bugün
  • yazdıklarıyla hem duygularınıza hem de aklınıza dokunan, "şerefine kozmos" un yazarı, şair.

    cevapları bulmak için önce sorularınız olmalı. bulamayacağınız cevaplar için bile. şiirleriyle yeni şeyler hissettiriyor, yeni şeyler sordurtuyor.
  • 'şerefine kozmos’ isimli kitabın yazarı. felsefe eğitimi almış. 'sokrates’in kontörü biterse’ ve ‘günaydın baba’ adlı tiyatro oyunlarını da o yazmış, ayrıca şarkıları da olan bir yazar.

    mesela
    https://www.youtube.com/watch?v=6ijisihwgla

    şerefine kozmos adlı şiir kitabının kapak resmini sanatçı mehmet güreli yapmış ve kitabın içinde; “serhan’ın şiirleri" kelimelerin buluşmasından öte kendilerine yer arayışları, anlam bulmaları üzerine; hüzünlü, düşündürücü ve samimi deyişler…’’ şeklinde bir yorumu var güreli’nin. araştırınca serhan kansu’nun sözcü’de çıkan bir röportajına denk geldim,
    buyrun:
    http://www.sozcu.com.tr/…yatimda-daima-siir-olacak/

    serhan kansu’nun tarzında yeni bir şeyler var. tanrıyla atışan, mikro kozmos ve makro kozmos arasında gidip gelen biri var kitapta. gerçekçi bir bakış açısı var, hayali de barındırıyor ama onu da gerçeklerle istiyor.

    hayvanlara insanlardan daha çok değer verdiği görülüyor, hatta bir şiiri şöyle başlıyor:
    “kendine bakan tek canlı insandır. insanı hayvandan ayıran akıl değil aynadır…’’

    kansu’nun kusurlu bir ‘mükemmellik’ görüşü var. tanrı da bundan payını almış, kendisi de.
    bir şiirine örnek vereyim mesela;
    “iki kadeh rakı koyacağım o gece geldiğinde
    biri duble olacak, gelmişime geçmişime…
    diğeri tek, senin şerefine
    sonra kalkıp deme sakın beni çarpar diye.
    yalnızlığıma yanıp da içtiğim son kadehte
    ah be azrail sen olmasan kim sevecek beni ölesiye…’’

    2017’nin başlarında ikinci kitabı çıkacakmış; büyüklere hitap eden bir çocuk romanı. ‘sırtımdaki okyanus’.
    evcil hayvan dükkanındaki cam bir akvaryumda doğan, dünyayı hiç görmemiş yavru bir kaplumbağa yanındaki yaşlı kaplumbağa rafi’ye sorar. "–özgürlük nedir rafi, daha büyük bir akvaryumda olmak mı?’’

    felsefecilerin kafasını seviyorum neticede...
  • siir kitabi serefine kozmos'un en son siiri, romantizmalar. bi baskadir. defalarca okudum. beni benden alir.

    -- romantizmalar --

    mevsim gecislerinde
    romantizmalarim aziyor
    tüm eklemlerim terk,
    her tarafim iklim büklüm.
    hep seni özlüyor kisin ortasinda bedenim,
    yaz gibi...
    vardir ya
    hic izlenmemis filmlerin
    unutulmayan sahneleri
    itiraf edemedim bir türlü,
    aslinda ne cok sevdim seni..
    rüzgarinin öpüsü, günesinin teni
    bendim hep sevilmek icin ezberleyen
    peki bu ne yalnizlik tanrim
    her sene on iki ay süren..