şükela:  tümü | bugün soru sor
  • genellikle gece yarısından sonra yapılan eylemlerde başa gelen talihsizlik.

    evin sessizliğinin verdiği yalancı özgürlük hissi ile sessizce balkona doğru süzülünür. paketten çıkan tek dalın keyifle tadına bakılır. "öfff, kokmuş burası yine!!" cümlesinin duyulmayacağının rahatlığı ile balkon kapısı kapanır ve sessizce, günah odası, mutfak terk edilecektir ki...

    bir kapıyı sessizce kapamanın en iyi tekniği tokmağı çevirmeden önce kapıya var gücü ile yaslanmaktır. babadan gizli sigara içmeye çalışılırken öğrenilir. ve lakin tekniğin çalışabilmesi için olmazsa olmaz bir şart vardır: kapının kapalı olması.

    kahramanımız kapıyı kapatmadığını var gücü ile yüklendiği esnada çıkan -hani eve hayalet girmeli hollywood filmlerindeki kapı çarpmalarından- gümleme ve yatak odasından gelen "hayatımm!!" sesi ile farkedecektir.

    - ama ben bırakacağım diye söz vermemiştim ki, sadece azaltmaya çalışacağımı söylemiştim.
  • ozellikle aksamlari esim yattigi zaman basima gelen durum.

    mutfagi toplayayim sakin sakin diyorum, her hareketimi dikkatlice yapmaya ozen gosteriyorum. aksi gibi elimden bardak dusuyor, tencere bir yere carpiyor, catal tezgahtan ucuyor falan...

    murphy'in allah belasini versin.
  • eklemlerin kırılırcasına kütürder. derin, fayansa yapışmış da kalmış gibi bir ses çıkarır. nihayetinde sessiz olmanıza neden olan kişi, kişilerin yanına geldiğinde hapşurursunuz. sonra "allah benim belamı versin." diye yatağa uzanmak kalır ki bu sefer de yatağın yayları vardır aşmanız gereken.